ya dün teyzemlerle yengemler geldi, çogacayip bir aile ortamı oluştu. aslında bayağı eğlendim, kendi düzenimin dışına çıktım falan ama yine de biraz huzursuzum. canım sıkılıyor. at-war oynıycam galiba. bi de dün bikaç kişiyle mesajlaşıyodum ama cevab vermiyolar. böyle olunca çok üzülüyorum. bıyıklı dry anal rapist gibi hissettiriyo. ne bileyim istenmiyomuşsun ya da korkutuyomuşsun gibi :(

çok aptal bi gündü. 1 haftalık yıllık iznimin sonuydu, depresif moda geçtim. canım hiçbişey yapmak istemedi, internette takıldım, sonra koşuya çıktım, 1 saat koştum, yeni girdim eve. artık akşamın kalanında film ya da dizi izlerim.

Eh iste, dune gore biraz daha iyiydi. Sabah da napıyorsunuz, bugun napacaksiniz diye soran bir duyuruya cevap vermistim. Simdi dusundum de orada bugun yapmak istediklerimi tamamlamisim.
-Sunumu bitirdim ✓
-Evi toparladim ✓
-Yemek yaptim ✓
Simdi dusa girip, egzersiz yapacagim. Jöle yapmistim bugun, belki onu yerim. Yemekten pek zevk alamadim cunku. Yemegi insan kendi yapinca yemesi ayri bir zevkli olur falan diyorlar insanlar. Benimki hic olmuyor :( Neyse sonra da kitap okur, uyurum sanirim.

10.30'a kadar uyudum.

Uzun bi kahvaltıdan sonra işimle ilgili gelecek haftaya hazırlık için bir şeyler yapmayı planlarken dayım aradı, köye gidelim dedi. Aileyi topladım köye gittik, bazlama yapıldı yedik, içtik, sohbet ettik sonra da döndük.

21.45'te olimpiyatlarda basketbol finali var. Ona kadar dinlenmece, zaman öldürmece yapıp sonra da hafta içine hazırlık yapıp uyuyacağım. Bir sonraki pazara kadar iş-ev arasında gidip geleceğim :/

Evdeydim mülakatım için çalıştım biraz korece pratiği yaptım regl ve depresifim kötü bi gündü.

@douchebag

geçen yaz acemoğlundan yemiştim, bayaa bir iyidi
www.acemoglubaklava.com

Bok gibiydi.

dun baya yakin oldugum bir arkadasimin dugunundeydim, esek gibi yoruldum sabah 5te eve gelebildim. cemberin daraldigini hissettim.

bugun ogleden sonraya kadar uyuyup bisiklete bindim, az once eve girdim. mutluyum. guzel gundu.

Bomboş geçti bugün vallahi, sandöviçle kahvaltı yaptım Akasya'ya gittim hiçbir şey de beğenmedim almadım. Eve gelip uyudum. Geçti gitti işte öyle bir gündü. Sen naptın?

i.hizliresim.com

mühendislikte sınır tanımıyorum. wireless modül bağlamaya çalışıyorum. dünyayı ele geçirme çalışmalarım tüm hızıyla devam ediyor.

(bkz: arduino)

Önce biraz spor ardından arkadaşlarla takıldım en son eve geldim ve yarın iş olduğunu hatırladım.İsyanım varr ulen..

Güzel geçti tatildeyiz yeni yerler keşfettik

Dün çok güzeldi, bugünse temizlikle geçti ^^

Berbat başladı gün.ve suan icin biraz düzeldi gibi.

maçkolik

@partizan
Maçkolik bunu yapmıyor ki mobilde. Yapıyorsa da ben bilmiyorum. Nasıl yapılıyor?

flashacore

macin yanindaki yildizi isaretleyip ayarlar bildirimler oralardan seciyorsun

bilyoner başarılı

mackolik veya sahadan yapıyor neden yapmasın. yıldızladıgın zaman gol olunca gol sesi kırmızı olunca düdük sesi geliyor :D

6 yaşımdan beri bahis ve spor hastasıyım, flashscore'un üzerine tanımıyorum bu alanda. bildirimler sadece gol ve maç sonunda gelir yalnız, kırmızı kart için açıp maça bakmak gerekiyor. flashscore iyidir. sürekli kendilerini geliştiriyorlar üstelik. bir hata tespit edip mail atsan 3 saat içinde sağolun efendimisss diye cevap verip düzeltirler.

Bu ülkeyi cizgi roman olarsk yazmak isterdim yani böyle bir aksiyon böyle bir sıcak gündem hiç bir DC yada marvel serilerinde yok.

var. ama nereden, nasıl başlayıp devam edeceğiyle ilgili hiçbir fikrim yok. ama neşeli ya da umut dolu bir kitap olmaz.

masalları yeniden yazmayı istiyorum. hazır olduğumu hissedince en azından bi denemeyi düşünüyorum.
yazacağım masal hayatla ilgili her şeyi içerebilir.

rüyalarımı not almaya başladım. not almaya değer rüyalar görüyorum. bunlar yeterince birikince ileride kitaplaştırma düşüncem var. biraz süsleyerek tabi.

Var, bence herkes en azından bir kitap yazmalı. Yıllar önce yanlış hatırlamıyorsam İletişim'in kabul şartlarına bakmıştım, deneme kabul edilmediği mutlaka roman olması gerektiği yazıyordu. Deneme yazmak isterim, içimde ne varsa hepsini yazmak isterim. Roman yazmak herhalde çok zorlu bir iştir. Nasıl olur, nereden başlanır hiç bilmiyorum. Öğrenmek için bir şey yapıyor muyum, hayır yapmıyorum. Şimdilik mümkün olduğunca okumaya çalışıyorum, belki okuya okuya yazmayı da öğrenirim.

çocukluğumdan beri var ama bu yönde hiçbir zaman somut adım atmadım. ruh hastası olduğum için varoluşlu, mazoşizmli bi' şeyler yazardım herhalde becerebilsem. pavese, masoch ve bir tutam sartre karıştır. nasıl desem, meselenin anlaşıldığı ama aynı zamanda anlaşılamadığı bir roman olurdu. hani ne anlattığını, nerede geçtiğini, kişileri ve olayları anlardın. o açıdan ağır gelmezdi. öte yandan, karakterlerin hepsi için "ne diyor bu amk liselisi?" derdin.

hiç birşey. Bana da oldu. Cevap yazmadım mesajlarına sonra kendi kendine gitti.

mallara ekle. duyuruna yazarsa şikayet et. bir yazar, iki yazar. üçüncüsünde uçurulacaktır. nickini de verebilirsin bence, linç ederiz. ben şahsen böyle biri çıkarsa savaş boyalarımı sürüp monitöre dil atıyor ve "gel amk çocuğu gel" diyerek klavye şövalyeliğine soyunuyorum. küfürleşiyoruz, laf sokuşuyoruz derken moderatörler her yazdığımızı siliyor. sonra zaten iki taraf da "amaan kavga edilmiyo ki" deyip bırakıyor.

hiç bir şey yapma.hiç okuma. yazsın dursun.
o lüzumsuz kişinin lüzumsuz hayatından dakikalar çalıp çöpe atmak çok eğlenceli.

Kim oldugunu ifsa etmek iyi bir fikir bence de.. Biz de o elemani taciz ederiz, duyurlarini falan siklemeyiz vs..

Ya yasak galiba bildiğim kadarıyla nick ve mesaj ifşasi. Yoksa yazdıklarıyla beraber ifşa etmekten cekinmem.

Hakaret varsa verin savcılığa uğraşsın dursun.

Mesaj ifsasi yasak da -su hiyar agasi 1 haftadir bana mal mal mesajlar atiyor- diye belirtmenin bir sorun teskil edecegini dusunmuyorum.

Diabolus, cevaplarım üstünden full hakaret zaten.

Eğer hakaret ettiyse direkt savcılığa ver. Uğraşsın dursun.

Bana da oldu, bir başlığa 2 cevap yazdım, aynı kişi olduğumu farketmemiş heralde iki cevap için mesaj aldım. ilkini cevaplamıştım, ikinciyi cevaplamadım. başka olmadı.
birimizin canı sıkılıyor galiba. keşke yapmasa.

Mallara ekle, duyuru altını modlara bırak. +1

O tiplerden biri de bana muslat olmustu, burdan engelleyince sozlukten nick altima yazmaya baslamisti ama hakaretli olanlarin hepsi sozluk tarafindan tek tek silindi. Geriye de kendi sanrilarinin oldugu kaldi. Gecen mesaj atmis, karsilikli nick altlarini silelim diye

Ben ugrasiyorum o tiplerle valla. Zaten biz alttan aldikca cosuyorlar. Mallara ekle, cevaplarini sikayet et

Ben sallamıyorum. Ama sallamama numarası yapmıyorum, gerçekten sallamıyorum. Herhangi bir konuda tartıştığım hiçbir kullanıcıya nickini aklımda tutacak kadar değer vermiyorum.İstediği kadar sallasın,eleştirsin beni ben önemsediğim kadar vardır. Ben adam yerine koymuyorsam yoktur.Ciddiye almayın

bana da oldu. sadece kadınlara yazan sorunlu bir tip olduğunu, takmamamı bir çok kişi söyledi bana ama yine de sinir olmaktan kendimi alıkoyamadım. aslında fahişelik kavramı bu tiplere cuk oturuyor. laftan hiç anlamazlar pişmişler iyice. istediğin kadar engelle, mallara ekle gelip sorularının altına sümük gibi bulaşırlar. yapacağın bir şey yok o mal yokmuş gibi davran kudursun sümük. :)

der meister var oradan yeni gelen, o cevaplayabilir çoğu soruyu sanırım. bi mesaj atmakta fayda var.

daha geçtiğimiz gün, okumak üzere gittiğim ukrayna'dan "kaç amk kaç!" diyerek geri döndüm. ülkede okumuş değilim ama geçtiğimiz seneyi "ukrayna'da okumak" planıyla geçirdim, dolayısıyla okumuş olanlar kadar olmasa da az buçuk biliyorum meseleleri. benim söyleyeceklerim ukrayna için geçerli ve rusya için çok farklı olduğunu zannetmiyorum. tabii bütün hayalleri yıkılmış biri olarak fazlasıyla yanlı olabileceğimi de göz önünde bulundur lütfen.

> ben ingilizce notlarım çok yüksek olduğundan ingiliz dili ve edebiyatı için başvurup kabul almıştım fakat herkes "parasını verdikten sonra kabul alırsın" görüşüne sahip. lise diploman ve transkriptin, varsa türkiye'de okuduğun üniversitenin transkripti falan iş görür. notların berbat değilse (yerine göre berbatsa bile) kabul alırsın diye tahmin ediyorum. bir okuldan olmazsa diğerinden alırsın.

> okul ücretleri şehirden şehre ve okuldan okula hayli değişiyor. benim okuyacağım okul (lviv, ivan franko üniversitesi. lviv üniversitesi diye de geçiyor) geçen sene bölüm için 900 dolar gibi bir yıllık harç alıyordu. bu sene hazırlık 29 bin hrivna (3500 lira civarı yapıyor) ve lisans yıllık 1500 dolar olarak güncellendi. ukraynaca okursan daha ucuza gelir ama onun için de hazırlık okuyup ukraynaca sınavını geçmen lazım. ingilizce okuyacağım dersen 3-4 bin falan harçlar. hele ki harkiv veya kiev'de okuyacaksan 5-6 bini bulabilir.

> yaşam maliyetleri yanıltmasın, o hataya ben de düştüm. ivan franko yabancı öğrencilere yurt ayarlıyor ve internetle birlikte aylık 40 liraya falan geliyor o yurt ama köpek bağlasan durmaz. ben orayı görünce arkama bakmadan kaçtım. interneti, oturma iznini çıkarttırdıktan sonra oradaki bir internet sağlayıcıyla görüşüp odana kendin çektiriyorsun. türkiye'de standartlarım çok düşük, ahırda yaşamaya razı gelirim dersen hiç problem yaşamazsın ama aksi takdirde kafayı yersin. o ortamı anlatmam mümkün değil, gidip görmeyen anlayamaz. bu arada ben de piremses değilim, yurtta banyo yaparken kafasına kabarmış tavan düşmüş adamım, bok ötesi yerlerde kaldığım oldu. sadece diyorum ki okula o kadar para verip de yabancı elde o sefalet çekilmez. bunun dışında ukrayna'da yaşam genel olarak ucuz olsa da yabancı olduğun için yerel dilde ustalaşıncaya kadar aklına gelebilecek her yerde affedersin tokmaklanacaksın. bi' de şu var, ortalama maaş 500 lira olmasına karşın eli yüzü düzgün bir daire kiralamak istersen 600-700 lirayı gözden çıkarman gerekebilir. hem ukrayna'nın it sektörünün merkezi haline gelmesi (it'ciler genelde dolarla maaş alıyor) hem de donbass'taki savaş (yaklaşık 1 milyon ukraynalı savaştan kaçıp ülkenin diğer şehirlerine dağıldı) emlak fiyatlarını uçurmuş durumda.

> ukrayna oturum izni konusunda görebileceğin en uyuz ülkelerden biri. iş veya okul sayesinde kalıcı oturum izni alamıyorsun, evlenmen lazım. 1-2 tane yol daha vardı ama onları imkansız bulduğumdan herhalde aklımda tutamamışım bile. yasal olarak çalışabilmen için "özel" biri olman lazım ayrıca, firma senin için oturma izni çıkaracaksa bu işi ukrayna'da yapacak birinin olmadığını ispatlamak zorunda. yani atıyorum satış temsilcisi mi olacaksın, "e ukrayna'da bu işi yapabilecek adam mı yok amk" diye soruyorlar. kaldı ki duyduğum kadarıyla şirketler de bu tip bürokratik saçmalıklar nedeniyle yabancı çalışana sıcak bakmıyor, bunlarla uğraşmak istemiyor.

> iş imkanı kişinin yeteneğine bakan bir durum. türkiye'de can çekişip ukrayna'da zengin olabilirsin pekala ama ekonomik olarak ukrayna türkiye'den katbekat küçük ve zayıf bir ülke. düzgün bir beyaz yakalı işinde alacağın maaş 800 lira falan olur ki bu ortalamanın üzerinde bir meblağ. buranın 3 bini gibi düşünülebilir. orada okuduğun zaman sular seller gibi ukraynaca ve rusça öğrenebileceksin (istekliysen), başka yabancı dilin varsa bunu kullanarak uluslararası firmalarda bi' şeyler kovalayabilirsin belki ama standart olarak ukrayna çok berbat seviyede, o açıdan oranın şartlarında iyi yaşasan bile hani türkiye'de 3-5 kuruş yollaman gereken ailen, dostun, kardeşin vs. varsa yapamazsın. kaldı ki berbat ekonomilerine rağmen artık geçtiğimiz 2-3 yıldaki kadar ucuz da değil ukrayna.

> eğitim dili benim okuyacağım okulda ukraynacaydı ve bu yüzden KESİNLİKLE ukraynaca hazırlığı geçmem gerekiyordu. bölümüm zaten ingiliz dili ve edebiyatı olduğu için bunu pek önemsemedim açıkçası ama atıyorum veterinerlik okuyacak olsaydım, bunu ukraynaca yapacak olmam sıkıntı olabilirdi. kiril alfabesi bir şey değil de el yazısı öldürüyor insanı. alfabeyi 6-7 yıldır biliyorum, el yazısını hala okuyamıyorum. bunun dışında ingilizce bölümleri olan üniversiteler de var muhakkak ama onların bile ukraynaca hazırlığı tamamlama şartı olabilir. olmayanı da 3-4 bin dolar istiyor zaten en az harç olarak.

***

"madem bu kadar boktandı sen neden gittin amk?" diyen olursa: türkiye'de yaşamak istemediğim, slav ülkelerini sevdiğim ve rusçayı öğrenmeyi çok istediğim için, bütçemin el verdiği tek ülke olan ukrayna'yı denemek istedim. burada da geleceğim yok nasılsa dedim, orayı denemekten zarar gelmez. daha önce gidip gördüğüm bir ülke olmasına, oranın yerlisi tanıdıklarım da bulunmasına karşın arkama bile bakmadan kaçtım ama netice itibariyle.

dediğim gibi bu tamamen "yanlı" ve kişisel yorumum. orada çok mutlu mesut yaşayan türkler de biliyorum. hatta gider gitmez tanıştığım eleman hazırlığı bitirmişti işte, sevgilisiyle eve çıkmıştı, takılıyodu adam yani kafası rahattı. türkiye'de geleceğin yoksa ve paran varsa oku. benim gibi "nasılsa ucuz memleket" diye küçümseyip aylık 600-700 lira bütçeyle gitme. yurtta kalmayı (okulun sağladığı ucuz yurtlarda en azından) aklından bile geçirme. evet zorlarsan ukrayna'da ayda 200 liraya da geçinirsin ama oranın taş kemiren, çocuğunun ilacını karaborsada almak zorunda kalan gariban ukraynalısı gibi geçinirsin.

son olarak şunu ekleyeyim, ben bunları ukrayna'yı bayağı bayağı, özellikle seven birisi olarak söylüyorum. zaten ukrayna'ya/slav ülkelerine özellikle ilgisi olmayan insanın yaşayabileceği bir yer değil. ha bende o bile yeterli olmadı işte.

***

unutmadan önemli bir detay: ukrayna'da okumayı düşünüyorsan vize başvurunu istanbul'dan yapmanı öneririm. internette araştırdığında karşına çıkacak olan resmi sayfa büyükelçilik'e ait ve oradaki bilgiler ankara için geçerli. istanbul'daki konsolosluğa git, hesap bilgilerini falan oradan al. ben mal gibi büyükelçilik hesabına harç yatırdığım için gidip oradan başvurmak zorunda kaldım ve ankara'daki görevliler basbayağı türkçe konuşamıyor. anlaşamıyorsun. noter onaylı sureti orijinal falan zannediyor. ömrümden ömür gitti orada vizeyi alana kadar. istanbul'da ise sempatik mi sempatik bi adam var, hem türkçesi düzgün hem de her konuda yardımcı oluyor. ankara'yla uğraşma, kafayı yersin.

Parayı basarsan her kapı açılır. Türkiye'den ayda 3 bin lira gibi bir meblağ gelirse lüks içinde yaşarsın. Ucu ucuna yaşayacaksan hiç gelme, ama dediğim miktara yakın bir gelirin olacaksa Türkiye'de yapamayacağın lüksü yaparsın.

Ev kiraları oraya göre yüksek deniz manzaralı lüks bir daire 2 bin lira falan. Yaşanabilir evler 600-700'den başlar.

Ortalama olmayan yaşam maliyetinden şöyle örnek vereyim; 1 hafta 3 öğün lüks mekanlarda takılıp dudağımı kurutup çatlatacak kadar alkol içip, bol miktarda bahşiş bırakıp harcadığım para 600 liraydı.

Yurt konusunda ise, der mesiter'ın dediği gibi, tabi 40 lira vereceksen. Ayda 600 liraya 1+1 otel odasında tek başına da kalıyorsun. Tamamen parasal her mevzu, çok büyük bir uçurum var arada.

@der meister tam mesaj atıyordum ki yazdınız, teşekkür ederim detaylı bilgi için. Orayı düşünme sebebim tamamen sizinki ile aynı.

İletişim ile ilgili bir bölüm okumak istiyorum ancak burada konaklama işletmeciliği mezunuyum, kafama yatan bir bölüm olursa yüksek lisans olarak da düşünebilirim. Lisans ya da yüksek lisans arasında ücret farkı var mıdır ve bende dil yok, hazırlık okumam şart olacağı için hazırlık fiyatları da değişiyor mu? Bir de herhangi bir danışmanlık firması aracılığıyla mı gitmem gerekiyor yoksa işlemleri kendim de halledebilir miyim?

Şu an freelance çalışıyorum, iş imkanlarını kalıcı olabilmek için sordum aslında. Aylık 1000-1500 arasını rahat karşılarım, 2000'i zorlarım. Bu miktar ev tutup yaşamak için yeterli olur sanırım?

@once bilgi için teşekkürler, gelme dediğinize göre hala oradasınız. Okul mu yoksa iş için mi oradasınız, bir de orası Ukrayna mı Rusya mı :)

Son olarak Rusya-Ukrayna savaş durumu şu an nedir? Yağmurdan kaçıp, doluya tutulur muyuz?

Açıkçası kafam biraz karışık, kararsız bir durumdayım ama yapamayıp geri dönsem dahi bana dil açısından katkısı olur diye düşünüyorum.

rica ederim ne demek.

dil yok derken ingilizce mi yok ukraynaca mı? ukraynaca yoksa, yüksek lisans için çok problem olacağını sanmıyorum çünkü muhtemelen ingilizce bölüm bulabilirsin. hem ukraynaca hem ingilizce yoksa büyük sıkıntı. yine kabul alırsın ama nasıl okursun bilmiyorum. kaldı ki ukraynalılar ingilizceyi hiç bilmiyor, az buçuk rusça-ukraynaca bilmeden gidersen öylece kalakalırsın, adamların yabancı dil ilgisi/bilgisi felaket durumda. hazırlık yanılmıyorsam lisans eğitimi için şart, o yüzden yüksek lisansta ihtiyaç olmayabilir. yüksek lisans programları lisanslardan biraz daha pahalı oluyor gördüğüm kadarıyla. en azından benim gideceğim okulda öyleydi. lisansları 1500 dolara, yüksek lisansları 1750 dolara sabitlemişlerdi bu sene için.

aylık 1500 lira, bugün itibariyle 13 bin hrivna yapar ki bu parayla ev kiralamayı geçtim ukrayna'nın yarısını alabilirsin. yalnız önceden sağlam bir birikimle gitmeni tavsiye ederim çünkü ilk etapta masraf fazla olabilir. en basitinden, normalde 6 lira tutacak yol için taksiciler senden 36 lira talep edecek. bizdeki gibi "çete" oldukları için, oradan uzaklaşmadığın sürece hiç kimseden daha uygun bir fiyat alamayacaksın. bunun gibi şeyler. tabii bunlar ilk zamanlarda olur, dili öğrenip etrafı tanıdıktan sonra üstesinden gelirsin. zaten o zaman onlar da dürtmeye kalkmaz. ama benim gibi elinde ekstra 500-600 lirayla gitme işte, en azından 3-4 binin olsun her ihtimale karşı. yoksa en ufak bir sıkıntıda ortada kalırsın. ukrayna'da ev kiralamak, daha doğrusu sözleşmeli ve legal olarak yaşamak da hayli sıkıntılı bu arada. yine bürokratik işlemler dolayısıyla ev sahipleri yanaşmıyor. tanıdık, çok para veya sağlam ukraynaca yoksa delirtir insanı.

savaşa gelecek olursak, o nispeten küçük bir bölgede devam ediyor ama etkisini tüm ukrayna'da hissedebilirsin. lviv'de bile (ülkenin ta diğer ucunda. hakkari-edirne gibi düşün) her taraf asker dolu. reklam panolarında "OĞLUM ORDUYA GELİN LAN UKRAYNA ÇOK GÜZEL!1!11" temalı çağrılar var. 5 erkek çocuğunun 3'ünün elinde oyuncak silah var mesela, bizim agresif türk veletleri onların yanında mülayim kalır. seni direkt olarak etkiler mi? savaş bölgesinde olmadığın sürece etkilemez ama sorun şu ki savaşın ne kadar devam edeceği veya nereye yayılacağı konusunda kimsenin fikri yok. mesela son birkaç haftadır rusya'nın ukrayna sınırlarını her yönden çevirdiğine ve 400 bin civarı asker yığdığına dair çok kuvvetli iddialar var. kaldı ki rusya da reddetmiyor bunları, "tatbikat yapıyoruz amk size ne oluyo" diyor. politik olarak ukrayna'ya resmen savaş açmak/ukrayna'yı komple ilhak etmek bence rusya'ya hiçbir şey kazandırmaz. o yüzden bir gece ansızın 82 harkiv 83 kiev yapacaklarını HİÇ zannetmiyorum ama yine de herkes oldukça gergin. sonuçta iki sene önce de kimse kırım'ın ilhak edileceğini veya luhansk'ın rusların eline geçeceğini tahmin etmiyordu.

bana sorarsan ukrayna'nın yakın gelecekte düzelmesi çok zor. uzun vadede belki ama önümüzdeki 3-5 yıl içinde işler karışık. poroşenko yoldaşımın approval rating'i (türkçesini bilmiyorum, halk desteği diyim) günden güne azalıyor ve bunu fırsat bilen rusya da erken seçim için baskı yapıyor. yapıyor ki bir kremlin kuklasını yerleştirebilsin tekrar yanukoviç gibi. minsk anlaşmasının şartları da yerine getirilmiyor bu arada... bu rusya'yı çok etkilemiyor çünkü rusya zaten tonla ambargo yemiş durumda ama ukrayna şu an avrupa ve amerika'nın ittirmesiyle ayakta kalabiliyor. haliyle artık "ulan kış geliyo ruslarla daha fazla kapışmamamız lazım, gaz lazım, niye ukrayna'ya bu kadar destek veriyoz ki adamlar iplemiyo bile" sesleri daha gür çıkmaya başladı. söz verilen reformların neredeyse hiçbirisi yapılmadı. liste uzar gider. ukrayna içerde de dışarda da rahat değil şu an, hem siyasi hem ekonomik atmosfer fazlasıyla çalkantılı ve dışa bağımlı. bir de ukraynalılar anlamadığım bir şekilde clinton'ın seçilmesini istiyor ama bence fark etmez, her türlü şu anki güçlü desteklerini yakın zamanda kaybedecekler. şu an ne abd'nin ne de ab'nin bu savaşı daha fazla harlayacak gücü/isteği var. zamanla azalacak, korkarım ki yine rusya'nın eline kalacaklar.

ben de "hiçbir şey olmazsa dil öğrenirim lan" demiştim ama bilmiyorum hocam, dediğim gibi moral bozmak da istemiyorum çünkü orada gayet mutlu mesut yaşayan bissürü yabancı var ama bana gelmedi pek ya. oraları çok sevdiğim ve ukrayna'yla yatıp kalktığım, ukraynalı dostlarıma destek için bazen evin içinde helikopter olup tu tu tu diye ses çıkardığım halde. türkiye boktan ama ukrayna daha boktan. sanat sanat içindir diyen ve toplumdan kopuk yaşayan bir ukrayna aydını olmayacaksan verdiğin paraya değmez. yine de kaybedecek bir şeyim yok ve param var dersen, aklına yatıyorsa dene yahu zarar gelmez. olmuyorsa dönersin. ben aylık gelirim 2000'i zorlayabilecek seviyede olsa, birikmişim de varsa macaristan falan düşünürdüm. o da süper değil ama en azından daha düzgün bir avrupa ülkesi. debrecen falan ukrayna'ya da yakın hem, atlar gezmeye gidersin.

@der meister ingilizce yok, yani var da yarısı işaret dili :) zaten kimse bilmiyorsa gerek de yokmuş. ilk etapta sıktını çekilecek mecbur, bahsettiğin taksi örneğini turist olarak giden çoğu arkadaştan duydum. bu tip şeylere dediğin gibi buradan da aşinayız, alışana kadar idare edilecek artık. savaş konusunda da aslında bir anlamda buradan farkı yok gibi. burada da her an her şey olabilir modunda yaşadığımız için...

bahsettiğin okul fiytları benim internette gördüklerime çok daha uygun. hangi şehirdeydin ve okuldu seninkisi? bir de kayıt dönemleri ne zaman acaba? bu yıl için muhtemelen geç kaldım ama kayıtlar yıllık mı yoksa dönemlik mi? dönemlikse en azından diğer döneme yetişebilirim.

hocam yalnız ingilizce yoksa okulla iletişim kurma şansın neredeyse sıfır. bu durumda danışman firmayla çalışmanı tavsiye ederim. normalde her şeyi kendin de halledebilirsin ama zaten çok zor oluyor, ben maddi durumum müsait olsaydı hiç uğraşmayıp her şeyi danışmana paslardım. her şeyin düzgün işlediği bir avrupa ülkesi olsa kendin yaparsın da ukrayna bürokrasisiyle kendi kendine savaşmak cidden eziyet. bunun yanında gidene kadar ağırlıklı olarak ukraynaca (veya rusça, buna ayrıca değineceğim) ve biraz da ingilizce çalışmanı tavsiye ederim çünkü hem ukraynaca & rusça hem de ingilizce yoksa basbayağı kimseyle iletişim kuramazsın ve ukrayna gibi saçma bir ülkede bu ciddi sorun yaratabilir. benim kaldığım evdeki salak gopnik dostumuz (kendisi evin asıl sahibi miydi, neciydi bilmiyorum tam) 2 saat içinde uçağım olmasına ve taksi apartmanın önünde beklemesine rağmen evden çıkmama izin vermiyordu mesela, "evi kiraladığın adam gelsin, onunla konuşucam" diye. en sonunda google translate'e "paranın tamamını ödedin mi?" yazıp gösterdi. rusça olarak "ödedim amk o adama verdim işte" dedim, "ha tamam o zaman" deyip bıraktı. orada 2 kelime rusça veya ingilizce bilmesem ya adamla tekme tokat kavga etmem gerekecekti ya da uçağı kaçıracaktım. kaldı ki taksiyi de apartmanın önünde rastgele birinden rica ederek çağırttım mesela. sokağa çıkıp kendim çevirsem çok fazla geçiriyorlar, cepten aradığın zaman çok daha ucuz. daha resmi yani öyle söyleyeyim, kafalarına göre fiyat belirleyemiyorlar. sadece 10 kelime bile rusça/ukraynaca işini çok kolaylaştırabilir.

benim okul aha şo, attığım link uluslararası öğrenci şeysi direkt: international.lnu.edu.ua

lviv yakın zamana kadar bayağı ucuzdu, dolayısıyla eğitim de hayli ucuz ama yakın zamanda orası da çok popülerleşti, 3-5 seneye kalmaz harkiv-odessa ayarında bir yere dönüşür diye tahmin ediyorum. bu dönem için kayıtlar geçti evet, dersler 1 eylül'de başlıyor. ben mart-nisan gibi kabul almıştım. kayıt işi dönemlik mi yıllık mı onu bilmiyorum maalesef.

şimdi döneyim bu "tekrar geleceğim" dediğim rusça konusuna... ukrayna yakın zamana kadar rusya'nın küçük biraderiydi ve her yerinde rusça konuşulurdu ama savaş başladığından bu yana bazı kesimlerle (özellikle batı tarafında) çok ciddi bir rus nefreti mevcut. lviv zaten ukrayna milliyetçiliğinin kalesi. atıyorum zaporijya, harkiv, kiev, odessa, dnipro gibi şehirlerde okuyacaksan rusça konuşmana kimse bir şey demez ama lviv'de, lutsk'ta pek önermem. yabancı olduğun için ses etmezler, öyle rusça konuşanı kesiyolar durumu yok, hala ülkenin her yerinde rusça fazlasıyla yaygın ama yine de lviv'e gideceksen ihtiyaç duyacağın dil rusça değil ukraynaca olacak. önceliğin rusça öğrenmekse, ben kiev-harkiv taraflarına gitmeni öneririm. lviv'den daha pahalıdır ama daha "rus" ve homojendir. ayrıca gitmedim ama daha gelişmiş olduklarını tahmin ediyorum. lviv çok güzel olmasına karşın biraz depresif ve eski bir şehir. harkiv ankara, kiev istanbul'sa lviv eskişehir falandır öyle diyim. gerçi bu biraz büyük-küçük karşılaştırması oldu depresiflikten ve eskilikten ziyade.

bu yılı kaçırdığıma göre hem maddi hem manevi hem de dil olarak hazırlanmak için bolca vakit var önümde o zaman. dediğin gibi biraz dile çalışmak en mantıklısı, bu arada şehir ve okul olarak da hangisini istediğime karar vermiş olurum. kaybedecek bir şey yok :) en kötü döneriz kürkçü dükkanına. çok teşekkür ederim bilgiler için, iyisiyle kötüsüyle bir şeyler belirdi kafamda. bundan sonrasını yaşayarak görücez artık. hakkımızda hayırlısı :) sağolun tekrardan.

değil ama maalesef ölemiyoruz da. çünkü ölümden sonrasını bilmiyoruz. eger bu bilgi mevcut olsaydı kişiler bu konuda secme hakkına sahip olacaklardı. bende mesela şunu anlayamıyorum bazı insanlar bildiğin sıfır noktasında ama niye intihar etmiyorlar? neyse ben bu boklara ragmen alıskanlıktan mıdır ne yasıyorum yani belki aşık olur hayata tutunurum umudu var ne biliyim yeğenim oldu yine değişen bi ruh durumum yok.

Hayat elimizde olan tek şey. Öldüğun an solucan yemisin.

Hayat beklediğin gibi değilse belki beklentilerin yanlış!?

e yaşama amk, tutan yok.

Sevgilimle seks yaparken hayat guzel diyorum bir de yurt disinda gezerken ya da Turkiye'de akilli insanlarin arasindayken Kadikoy'de Besiktas'ta falan. Yoksa burada yasamak cok kotu.

dediğin şeyler ihtimal dahilinde fakat aksi de mevcut. neden böyle olduğunu düşün önce.

youtu.be

Yaşamak bir savaş, ama hala bir şeyler hissedebilmek güzel.

Ölmediğim için.

adaptasyon insanoğlunun en güzel özelliklerinden. hem fiziki hem de soyut anlamda adapte olabiliyoruz. Hayata da adapte oluyoruz, kesten ölme insiyatifini almak zor bir karar ama karamsarlık sanırım bu yola giden bir şey değil. Kötü şeyler varsayımı üzerinden neden kendimizi öldürelim ki? Bana kalırsa insan hayatta sahip olduğu manaları yitirince; mesela para, aile, özsaygı, haz, heves... gibi gibi belki topyekun mana ifade eden her şey belki tek ama önemli şey. O mana gittiği zaman insan düşünür işte.

Önce sorgularsın; bu mananın geri gelmesi için ne yapabilirim? Peki bu şeyi yapabilir miyim? işte bazen o mananın gelmesi için yapacak hiçbir şey kalmamıştır, bazen de denersin ve bocalarsın. Her iki fail senaryosunda da insanoğlu bir şeylerin altında sıkışıp kalır. Sanırım bu süreç de intihara sürükler.

Varsayımlar hayal edip intihara yönelmek biraz delilik gibi. Rasyonel insan intihar etmeyi göze alır çünkü soyut yönü ağır insan; bugün kabus görebileceği gibi yarın tatlı hayallere de dalabilir. Bu sebeple varsayımsal düşünmek bir etmen değil.

Yaşamak bu kadar bok gibi geliyorsa niye yaşıyorsun ki? Kıyamet dediğin şey senin ölümündür, ben öldükten sonra dönen dünyanın amk.

yaşama içgüdüsü.

sahip olduğumuz tek şey diye cevap verenler olmuş. bir gün mutlaka öleceksin ve o sahip olduğun şey elinden gidecek. intihar etmek sadece o anı öne almak olur bir şey kaybetmiş olmazsın.

bu noktada din kurtarıcı oluyor. yaşamla ölümden sonra arasında bağ kurarak hayatı anlamlı kılıyor.

not: agnostik

Hayatta kalma iç güdüsünün genellikle ağır basması sanırım. Bir de yukarıda biri yazmış: ölümden sonrası da en az yaşamın kendisi kadar belirsizlik içeriyor

bir yerde gördüm bana ait değil

"ınsan oglunun bılıncı cok gelıstı ve dogaya aykırı bı şekılde gelıstı bı kopek veya kedı kendısıne verılen ılk fırsatta uruyor hatta urememek gıbı bı olayı yok bılıncı yok programına sadık bı sekılde ılerlıyor genını gelecek nesıllere aktarıyor bılınç dedıgımız şey kanser gııbı bısey cunku bu programı bozuyor ınsan a genlerını aktarmama seçenegı sunuyor herşeyın saçma oldugunu anlayabılıyorsunuz bu tabıkıde cogu ınsan ıcın geçerlı degıl gunumuzde çogu ınsan ozgur ıradeyle hareket ettıgını sanıp programa uyuyor ama bellı bı bılınce ulaşmıs ınsan adeta matrıx te uyanmıs bı ınsan herşeyın saçmalıgını kavrıyor hatalı bı robot oldugunu bıle anlıyor. ve bu varolusun saçmalıgı onu kemırmeye baslıyor bu noktada dın cıkıyor ortaya ınanarak kurtulmaya çalısıyor ınanamayanlar ıse ışe verıyor kendını veya oyun oynuyor fılm ızlıyor sevışıyor gezıyor tozuyor oyalanmaya calısıyor yasamak dedıgımız şeyde oyalanmaktan ıbarettır bu saçmalıgı kafasından atmaya calısıyor ortada cok buyuk bır saçmalık oldugunun farkında yapabılecegımız en ıyı şey ıse bu saçmalıga yenısı eklememek kendımızle son bulmasını saglamak ve urememek ınsanın en onurlu davranısı bu olabılır."

7-10 arasi

valla ben de eskiden 7/24'ü "7 gün + 24 saat"ten 8 gün zannediyordum ama bunu yaptığımda 8-10 yaşında falandım :(

bir hafta on gün demek 7-10 gün arası demek.

Abi seviyeyi eveteste çıkarıyorsun. 6-7 diyip insanlığa ihanet mi edelim yani. 10 üzerinden 10 tabi ki

6. bana gore degil. daha insancil bir yüzü olmali. böyle cekici degil

dudakları operasyonlu. 2.

Çirkin kaş, fazla oynanmış ışıklar, iğrenç giyim tarzı. Eğer ünlü değilse 6, böyle zengin, ünlü falamsa 3.

fotoğraf siyah beyaz, ifade ebleh. değerlendirme için gerekli ortam oluşmamış. bu haliyle 7/10 veririm.

İşte geldi en sevdiğim soru tipi :p

Ben kızı beğenip beğenmemek arasında gidip geldim ama sonunda beğeni daha ağır bastı. O yüzden 7 diyorum. Neden 7 dedim? Çünkü kaşlarını ve yüzünün kemikli yapısını çok şeyapmadım. Bir de koyu kumral + renkli gözlü olsa daha çok beğenirdim ama genel olarak güzel bir kadın tabii ki.

Edit: Bir de yeni fark ettim, gözleri aşağı aşağı gibi ama fikrim değişmedi, hala 7 (çünkü çenesini, dudaklarını ve burnunu sevdim).

8

güzel, tersini söylemem. ama memesi yok. bu baya bir şeyi götürüyor.

meme yüzünden 6

colin's mankeni bir de bu kız sanıyorum. metroda paso bu ablanın olduğu reklamları görüyorum.

saçlarını omuzlarda kestirse yüzü daha bir güzel olacak. memeler de bir silikona bakar. 9 bence.

daha yeni tinderdan çıktım o yüzden 3

4 falan. beğenmemezlik gibi olmasın ama hiç tipim değil.

6. Eblehlik on üzerinden yüz

meme olsaydı 9 verirdim ama meme yok. 7

0. cunku sozluk uzantili bi platformdayiz.

Ablanın sadece jawline sayesinde helalinden 9/10u var, siz neyin kafasında yazıyorsunuz?
Memeler ufaksa 10/10 yapar, zira büyük portakallar bizde eksi puan. Tastamam 10.

Karar veremedim de yuksek puan verirdim.

3

mühendisim. geldiğim noktaya bakılırsa iki temel bilimden birini okusam da olurmuş, yine aynı yerde olacaktım. fazla kasmışım kendimi bu haliyle ısı aktarımıyla, termodinamiğiyle, tank hesaplarıyla.

ben henüz meslek sahibi olamadım. önümde daha 3 yıl var. okuduğum bölümden mutluyum ama şu dünyaya bir daha gelsem 'steve ırwin' gibi bir mesleğe sahip olmak isterdim.

henüz öğrenciyim, meslek seçmiş değilim ve bölümüm dolayısıyla (italyan dili ve edebiyatı) bitirince ne halt edeceğim konusunda hiçbir fikrim yok şu an için AMA imkânım olsa kesinlikle pilot olmak isterdim. gerçi bu çocukluktan beri hayalim oldu hep ama ortaokul ve lisede matematik hocalarımdan nefret ediyordum, o yüzden daha iyi olduğum ve sevdiğim yabancı dil alanını seçtim. bugün altından kalkabileceğimi bilsem yine pilotaj için uğraşırım da olmaz artık. 9'la 7'yi toplarken üç saniye düşünüyorum, gözlerim bozuldu, kulaklar zaten nanay, pii.

tüm epic fail'lerime rağmen şu anki bölümümü seviyorum ama bitirince ne yapacağım konusunda en ufak fikrim yok açıkçası. dış ticarete heves ettim, herkes "aöf'te okumasan da olur" kafasında. e ne yapayım kardeşim öleyim mi ben o zaman, aöf okuma staj yapma ee amk taş mı yiyelim. meslek eleştirileri konusunda "yav he he" demek bence en iyisi yoksa insan demoralize olup iyice salıyor. bu doktorluk şöyle, avukatlık böyle, mühendislik hede hödö adamlarını dinleyen hiçbir yere varamaz. ha ben dinlemeyince de varamıyorum ama olsun, en azından dinlemiycem eheh

Veteriner olurdum, insanlar yerine hayvanlarla uğraşmak beni mutlu ederdi. Hayvancılık işine de girebilirdim belki kimbilir, ufak bir mandıram olurdu... (iç çekiş)

Şimdiki mesleğim de fena değil (İngilizce öğretmeniyim), mesleğim kendime vakit ayırmama epey fırsat tanıyor ama yeniden seçme şansım olsa kesinlikle görsel sanatlarla ilgili bir meslek seçerdim. Çizim yapayım, boyalarla haşır neşir olayım, yaratıcılığımı ortaya koyayım, rengarenk gözüm okşansın... Çok isterdim bunu. Tasarımcı olmak isterdim ya da mimar. Şimdi kendi çapımda evde resim falan yapıyorum vakit buldukça, bu şekilde tatmin ediyorum içimdeki sanatseveri. Bir de çocuklara renkli materyaller falan hazırlıyorum, tahtaya rengarenk kalemlerle yazıyorum örnekleri, arada defterlerine küçük resimler çiziyorum tek tek. Onların da hoşuna gidiyor bu.

öğretmen olacağım ama son olaylardan sonra büyük bir soğuma yaşadım. abim kpssde alanında birinci oldu ama saçma sapan mülakat çıkarttılar başımıza ve belki bu yüzden ilk tercihine atanamayacak, bir nevi adam kayırma. puan kassak bile yandaş olmayınca atanamayacağız yani. soru çalınmalarına değinmek istemiyorum bile.

eğer şimdiki aklım üç yıl önce olsaydı, antropoloji veya sosyoloji gibi bir bölüm okuyarak yurt dışı yüksek lisans kasardım. hatta içimden bir ses hazırlanmakla uğraşmadan yeniden gir sınava diyor. önümüzdeki yılın ygs ve lyssine girmek istiyorum bu yüzden.

Haftabaşı ço keyifli bir tren yolculuğu yaptım. Trenin en arkasındaydık. Bilet kontrolü yapan görevlli 40-50 yaşlarında bir adam. trenin arkasında olan makinist bölmesinde duruyor duraklarda çıkıp bilet kontrolü yapıyor.
Biz kızımla bir kulaklığı paylaştık müzik dinliyoruz bir yandan kitap okuyoruz. arada da sohpet ediyoruz. sohpet esnasında kulaklıklar çıkarınca biri türkü söylüyor ama tam seçemiyorum.
Oldum olası tren istasyonlarına ilgim var, bazı duraklarda kalkıp kapıdan durağı inceliyorum. kafamı trenin sonuna çevirdim bizim bilet kontrol görevlisi pencereden kendini yarı beline kadar dışarı vermiş türkü çığırıyor. Adamın sesi de güzel. Güzergah yemyeşil, yeşilin her tonu var. Evden de ev yapımı börek almış yanına. Ohh, keyif o keyif.
Gezmek güzel, manzara güzel, türkü söylemek güzel, bu iş ne güzel dedim. Erkek olsam galiba bilet kotrolörü olurdum. Çok özendim.
Meslekleri yazma editi:
Ben emekliyim. Turizm sektöründen ekmek yedim. O işi de severek yaptım. Hükümetler ve kararları olmasa, keyifli iş.
Geriye dönme olanağım olsa yani yeniden başlasam yapamadığım öğretmenliği yapardım.
Şimdi kâh gönüllü öğretmenlik kâh terzilik yapıyorum. Dkiş en sevdiğim yan uğraş. Hele kostüm dikmek çok keyifli. Kukla yapmak da öyle. kumaşlar, renk renk iplikler, yaratım süreci... hepsi beni mutlu ediyor.

memnunum. 100 kez dünyaya gelsem 101. kez yine aynı mesleğin peşinde koşardım.

meslekleri de yazsak güzel olurdu editi: doktor

Meslekleri de yazsak güzel olur aslında.

Tamirciyim gene tamirci olurdum.

bi sene üniye gider arkadaş edinir okulu bırakırdım. kaydımı sildirmez ama gitmezdim, lisansın geriye kalan en az 3 senesi harcayacağım para ile ticarete atılırdım. arada okula uğrar ortam yapardım.

pazarlama iletisimi yapiyorum, hic dusunmeden veteriner hekim olmak isterdim.

Ziraat mühendisi veya makine mühendisi olmak isterdim. Alakasız ama evet bunları isterdim.

Avukatım, aklım olsa duz bir okulda rehber ogretmeni vs olmayi tercih ederdim.mesai belli, sorumluluk alanın belli .

otomobil/motor ustası falan

eksisozluk.com

Yazilimciyim, isime asigim resmen. Baska bir meslek sahibi olmayi hayat bile edemiyorum.

psikiyatrist.

Kaçıp geldikleri için olabilir eğer gördüğün Türkiye ordusuna ait kamuflaj ise maltepe pazarı tarzı dandik pazarlarda en ucuz şeylerden birisi.

Tr ordusuna ait degil.

@sinasibabur,

kolay olduğu derken? ne kolay?

savaşmalardan geliyormuşum gibi çek panpa" pantolonu

savaşı görünce topukları gerisine vura vura türkiye sınırına gelmiş, ülkeye kadın ve çocuklardan daha önce girebilmek için erkeklik organi ile sakalını kesip etek giymiş adamlar bunlar değilmiş gibi bir de utanmadan kamuflaj pantolonla geziyorlar.

Edit: Birruh biddem nefdik ya esad

Karışık kızartma barbunya pilakinin gideri var sarmalar güzel değil

ev yemeğini özlediysen o petrolle kaplı sarmaları bile löp löp gidiyor ya. ürünler güzel mi? bence kesinlikle değil. yavan olduğu besbelli ama sonuç olarak sarma, fasulye işte. yiyosun. en azından ben yiyorum. yüksek kalite beklentin varsa önermem ama "anamın yemeklerini özledim hühü" dedin de canın çektiyse al gitsin, gideri var.

limoncello +1
sarması kötü ama gideri var.. özellikle patlıcan kızartması güzel.

Denedim bircok kez. Fena degiller. Bazen cok guzel denk geliyor. Sarmalar genede tatlimsi oldugu icin benim de hosuma gitmiyor ama sarmadan da "fena degil" dedigim denk geldi. Marka falan hatirlamiyorum.

ben migrostan aldım sarmayı güzzeldi şaşırdım hatta, ama tat mıydı tamek miydi, tam hatırlamıyorum

Lahana sarmasını çok özlediğim bikaç sefer ondan aldım, gidiyor iyi kötü. Yaprak sarması berbat ama.

Bim' de satılan yurdum marka barbunya pilaki.

barbunyalar genelde iyi

sarma kötü, barbunya falan için de evde kendin yap, çok zor değil, değmez yani o konserveler.

şundaki tadı kolay kolay ev sarmalarında bile bulamazsınız. wwwi.globalpiyasa.com

üstelik büyük. yani purodan biraz daha kalın.

bim barbunyası +9999
ailemle yaşamama rağmen sürekli alıyorum

Bulunduğunuz bölgedeki bir tercüme bürosuna gidip evrağınızı veriyorsunuz ya da internet üzerinden taratıp gönderebilirsiniz. Yaklaşık 50 tl tercümesi tutar(ingilizce), ayrıca noter harcı var. O da 100 tl civarında olacaktır. İnternet üzerinden gönderirseniz iatediğiniz adrese kargoyla gönderirler.

yuh o kadar pahali mi? bu sadece sabika kaydi icin mi? daha bunun transkripti, diplomasi da var? hepsi icin bu kadar para bayilacak miyim yani?

Malesef :( tanıdığınız yeminli tercüman varsa o da yapabilir. Bağlı olduğu notere tasdik ettirebilir. Pazarlık yapın bürolar böyle malesef.

yurtdışında okul & vize başvurusu için 3-4 bin lira ödedim toplamda çeviri ve noterlere. ha benim salaklığımdan dolayı bunun bin lirası falan çöpe gitti ama evet maalesef sistem böyle. transkript, diploma, şu bu derken her kağıt için ayrı çeviri, her kağıt için noter tasdiki, şunun için şuraya uğra bunun için buraya uğra hooop bitti giti paracıklar.

öncelikle özellikle almanya içinse noter istenmiyor olabilir -teyit edin bunu mutlaka.
sadece yeminli tercüman kaşesi yeterli olabilir
büroda değilim artık :) yeminli tercümanım ama kaşemi kullanmıyorum yoksa biz kaşe basmaya para almıyoruz tanıdıklara filan. çeviri zaten sayfası 15 lira filan tutuyor o belgelerde -belge olunca bin kr. ücretleri geçerli olmuyor. yeminli terücme kısmı için pzarlık yapmanız olası.
gel geleim noter istiyorlarsa yapacak hiçbir şeyiniz yok 90 küsür lira tek sayfanın onayı. ve evet her sayfaya tek tek bayılacaksınız o parayı. bunu da tam sayfa yarım sayfa vs. olayları var ama diplomaya sicil kaydına onlar sökmez.

Ankarada iseniz genel merkezden 3 dilde alınabiliyor. başka ilde veriliyor mu emin değilim. Tek evrak üstünde ingilizce almanca fransızca yazıyor karşılığı. bilgi için www.adlisicil.adalet.gov.tr

Ayrıca genel not: Yurtdışında elçiliklerden de alınabiliyor aynı evrak.

@niyeama evet noter onayi gerekmioyr sanirim adece yeminli tercuman kasesi istiyorlar,

@wallcan: istanbuldayim ama belki senin dedigin isime yarayabilir, bir bakayim istanbulda veriyorlar miymis

Kendisi evde yapiyorsa eline saglik, afiyet olsun.

Samimi bulmuyorum.

valla herhangi bir şey düşüneyim diye çok zorladım ama bir şey düşünemedim. pizza bence güzel bir yiyecek. herhangi biri için "en güzel" olmasında bir acayiplik göremiyorum şahsen.

Hakkımda ne düşünüyorlar acaba derim.

ergen
ya da oyun duskunu geek

benim de en sevdiğim yemek cheeseburger ya nolmuş? :D

Usengec ve zevksiz.

Ninja Kaplumbağa değilse mal olduğunu düşünürüm.

insan olduğunu düşünüyorum.

Bi şey düşünmem. Olamaz mı olabilir.

Çeşit olarak (karkşık vb.)hangi pizzayı sevdiğini düşünürüm.

Nuffin.

hiç bir ön yargı geldi aklıma. usengec, mal gibi seyler nasıl aklınıza geldi ona şaşırdım hatta. pizza var pizza var.

en sevdigi yemek pizza olan insan olduğunu düşünürüm.

ayrıca hononu & sinasibabur +1

Hiç bir ekstra şey düşünmem, zayıfsa falan belki vay abura koyim yiyor yakmıyor falan derim. Onun dışında gayet doğal.

Oncden olsa "nasil yani?" derdim ama "off simdi bi Mcdonalds'ta olsak, soyle kocaman bigmac koysak onumuze miss gibi offf" diyen adama rastladigim icin artik hic sasirmiyorum. Evet gercekten rastladim. Adamin cani cekiyordu o an.

bizzat kendim rahatsız olmuyorum, ama bi kere internete yüklediğin her şey sonsuza kadar orada kalıyor, ne tür sapıklar olduğunu ve o fotoğrafın nerelere ulaşabileceğini düşünüp aileye kızdığım oluyor. bir de böyle şeylere çok inanmayan biri olarak bile "yav nazar değecek :(:(" diyorum.

çocuk sahibi kişinin her 5 fotoğrafından 6'sı çocuğunun sevimli olduğunu düşündüğü saçma bir pozu ise rahatsız ediyor. lazımlıkta sıçarken bile fotoğrafının yüklenmesi bir yerden sonra çocuğun kişilik haklarına saldırılıyormuş fikrini pekiştiriyor. işin sapık kısmına girmiyorum bile.

"bu da benim skim hüsnü" zihniyetiyle paylaşım yapılmasını saçma bulmakla birlikte önemsemiyorum. beni ilgilendirmiyor. ayrıca buradaki cevaplarda da aşırı duyardan ölünmüş yine. sapıkların eline geçecek diye çocuğumun fotoğrafımı internete koymamamla "bakmasınlar" diye eşimi sokağa çıkarmamam arasında ne fark var acaba?

@der meister İşte ben de bundan dolayı muallakta kalıyorum.

Siz kendi cocugunuzunkini koymazsiniz olur biter. O dusuncenin siniri nerede ciziliyor yani. Der mesiter'in da dedigi gibi sokaga da cikarma cocugu o zaman

önceden tanışıklık yoksa herkes başının çaresine bakar. 1+1 de ortak alan olmayacağı için herkes odasında takılır.

Ortak yaşamda misafir en büyük sorundur.

biz üniversitenin ilk senesinde 1+1 evde 2 erkek kalmıştık. normalde ikimizde aynı odayı paylaşıyorduk. diğer odayı salon olarak kullandık. zaten amerikan mutfak vardı ve girişinde hol falan yoktu çok ufak bir daireydi. misafir geldiğinde salonda kalırdı. yemek falan başlarda ortak yaptık sonra saat uyuşmazlığından dolayı herkes kendi kafasına göre takıldı.
edit: ilkokuldan beri arkadaşımdı eve çıktığım kişi.

Bizim evde 2 oda var, biri büyük biri küçük. Arkadaşımın masaüstü bilgisayarı da büyük odada. İkimiz de büyük odada takılıyoruz, erken yatan küçük odaya yatmaya gidiyor. Genelde arkadaşım erken yattığı için büyük odada ben yatıyorum, küçük odada o. Benim eşyalarım da büyük odada. Zor olacak bir durum yok.

Ev küçük olduğundan çok fazla yatılı misafiri kaldıramıyor.

Yemek genelde yapmadık biz dışarıdan söyledik ama yaptığımızda da iki kişilik yapılıp yeniyor.

Biz birbirimizi çok eskiden tanıdığımız için ayrı takılma gibi bir durum olmadı ama yeni tanışacağın biriyle böyle olmaz sanırım.

22 yaşındayken falan 1 sene 1+1 de çok az tanıdığım bir arkadaşımın yanına taşındım, minicik bir evdi ve kocaman bir labrador vardı evde. salondaki iki çekyattan birini köpeğe verip birinde biz oturuyorduk, ev arkadaşım salonda yatıyordu bazen ben ayakucunda otururken uyurdu, erkek arkadaşım gelince aynı çekyatta üç kişi oturuyorduk mesela o derece. benim kaldığım oda minicikti, misafir gelince orda yatıyorduk biz salonda kalıyorduk ama ikiden fazla kalmalı misafir ağırlamıyorduk.

yani olumlu yanı eğer anlaşabildiğin bir insansa arkadaşlık seviyesine +1000 koyuyor. temizlemesi iinanılmaz kolay. kirası diğer evlere göre çok düşük. başka da olumlu bi şey düşünemiyorum. benim için çok tatlı bi seneydi ama evde rutubet olmasa muhtemelen bi süre daha öyle yaşardık, sonra hızımızı alamayıp 3+1 100 metrekareden büyük bi eve çıktık kendisiyle :D şu an 27 yaşında öyle bir işe çok mecbur kalmadıkça girmem kimseyle aynı çekyatta yaşayamam yani.

olumsuz yanları, özel hayatı unut, çok fazla eşyan olamaz, çünkü koyacak yer yok, biri salonda salon settingiyle kalacaksa ok ama odaya çevirecekse koltuksuzluk falan evde yorabilir.

zor oluyor. ben çok yakın bir arkadaşımın evine, intiharın eşiğindeyken taşınmıştım. o yüzden benim için cennet gibiydi o rahatlık, korkunç ortamdan sonra. o zamanları özlemle anıyorum ama yine de çok mu rahattı? değildi.

ikimiz de asosyal olduğumuz için bize misafir gelmezdi. bazen arkadaşın bir tanıdığı gelirse falan sitenin altındaki kafede buluşuyorlardı, ben varken eve onun sevgilisi haricinde kimse gelmedi. ben "getirme" falan da demedim. onun dışında seksli ortam olacağı zaman birimiz dışarı çıkmak zorunda kalırdı çünkü malum kartondan ev, öyle odama kapanayım durumu olmuyor. benim zaten odam da yoktu, evin girişindeki o kapısız yerde takılıyodum fskl.

odada takılma konusunda biz çok samimi olduğumuz için sabah akşam birlikte oturup geyik yapıyoduk. genelde ben onun odasına geçiyodum çünkü benim tarafta hiçbi şey yoktu, hem aciliyetten çıkmıştım hem de uzun süre kalmayı planlamıyodum, o yüzden çamaşırlarımı falan bile yere koyuyodum. arkadaşın odasındaydık genelde. aynı şekilde yemek işini de genelde birlikte hallederdik. sabah akşam makarna döner yiyip joker düşürürsek dışardan söylüyoduk.

olumlu yanı ne dersen, eğer arkadaşınla yakınsan ve düzgün biriyse, maddiyat ve özgürlük anlamında çooook rahat ediyorsun. yalnız yaşamıyorsun ama yalnız gibisin, hani ne istersen o oluyor. sessiz sakin kitap okucam mı diyosun? oku. canın mı sıkıldı? dal odasına KNK NABIYON AMK de. kirayı yarım ver. faturaların yarısını öde. nefis.

olumsuz yanı odalardan birinin kapısının olmaması ve misafir ihtimali. eve birisi gelecekse, özellikle seks olacaksa birinin evden ayrılması gerekiyor. o çok komik bi durum. gerçi benim için iyi oluyodu, bu bahaneyle istanbul'u iyi dolaştım zamanında. kendin bi iş çevireceksen de bu sefer üzülüyosun, yani iki saat segis için adamı tüm gün dışarda takılmaya mahkum ediyosun. belki dota oynamak istiyo o gün? bunlar sıkıntı.

o kapısız odanın kapısı olsa, o ara kapatılsa 1+1 evde iki kişi mükemmel yaşar. ama genelde olmuyo işte, mutfakla bitişik oluyo o saçma oda.

uzun vadede zor oluyor insan boğuluyor

Ben kalmıştım. Herkes kendi odasında takılıyordu. Misafir kime geldiyse onun odasında. Mutfak ve banyo ortak, yemekler mutfakta yeniyordu.

Mutfak bağımsız olursa çok sıkıntı yok. Ama mutfak salondaysa büyük sıkıntı.

Kiradan tasarruf, ısıtma kolaylığı en büyük artılardı.

vietnam-kambocya-laos

vietnam-kamboçya-laos tabiki hocam.

Vietnam-Kamboçya-Laos +1

Soruna kaynak yapıyorum, bu 3'lüyü Kasım-Aralık gibi gezmek nasıl olur?

vietnam- kamboçya-laos

ağustos ve eylül civarı genelde yağışlı olur, yine de vietnam kamboçya laos diyorum.

ben rusya'yı tercih ederim, hatta vizeler kalkarsa ilk işim birkaç haftalığına sibirya'ya gidip bu arada 3-4 tane buz hokeyi maçı ezmek olur. vietnam-kamboçya-laos üçlüsü hakkında coğrafi konumları hakkında hiçbir şey bilmiyorum ve bana hiç mi hiç çekici gelmiyor açıkçası.

kaç tane evin var?
cevap sıfır ise şansın da sıfır

Dönem ve koşullar itibariyle zaten bütün şartları sağlayan insanların bile vize almasının zorlaştığını biliyorum ki birçok arkadaşımda rastladım. Kendim vize görüşmesi için beklerken de önümdeki 5-6 kişinin de vize alamaması, sorulan sorular beni çok endişelendirmişti. Adamın birinin bankada parası vardı ama son üç ay göründüğü için güven verilmiyor denerek yollandı. Arkadaşım Alman vatandaşı ve öğrenci olmasına rağmen alamadı. Şu an fazlasıyla ince eleyip sık dokuyorlar ve vize alabilmeniz için mutlaka geri döneceğinizi kanıtlayan bolca belgeye ihtiyacınız var. Bu halinizle bence direkt olarak mülteci konumunda görünüyorsunuz.

Alamazsin.

Amerika'dan vize almak oyle zor falan degil. Eger almak istediginiz vize turune gore tamamen durust davranirsaniz cat diye veriyorlar vizeyi. Yani turistik gezi icin turist vizesine basvurmus; okul okumak icin ogrenci vizesine basvurmus; is firsatlari kovalamak icin is vizesine basvurmus iseniz belge falan sorgulamadan veriyorlar vizeyi.

Soylemesi ayip 3 tane Amerika vizem var (gerci pasaportum calindigi icin hepsi iptal). Hepsi farkli farkli amaclar icin alindi. Hatta ben her seferinde yeni vizeye basvururken millet dedi ki "turist vizen var zaten. ne diye bosuna masraf ediyorsun. git turist vizesiyle iste, gerekirse orda degistirirsin". Ben gene bildigimi okudum ve vize alirken hicbir sikinti yasamadim. Ne belge sordular ne baska birsey. Mulakatlarim hep sohbet havasinda gecti. Kardesimin mulakati da ayni sekilde gecti.

Benim gorusum, siz daha mulakata girmeden onlar sizi bir guzel arastirmis oluyor ve gercek niyetinizi biliyorlar. Mulakat da size son bir sans vermek icin diye dusunuyorum. Yani sizi arastirirken tereddutte kaldiklari noktalar varsa sirf onlara cevap alabilmek icin giriyorsunuz mulakata.

Isin ozu, adamlar ne paraniza ne pulunuza bakiyorlar; ne de geri donup donmeyeceginizle ilgileniyorlar. Adamlarin tek derdi sizin durust olup olmamaniz. Amerika'ya yerlesmek gibi bir planiniz varsa gidin ona uygun basvuruyu yapin; yok ben dil ogrenmek, okul okumak istiyorum diyorsaniz ogrenci vizesine basvurun (burada bir parentez acmak isterim: derdiniz burada master yapmak ise tutup da once bir dil okuluna gideyim orada karar veririm falan demeyin. Boyle yapan cok, bir sikinti da cikmiyor cogu zaman ama bu sekilde dil okulundan universiteye gecip de Turkiye'ye tatile gittikten sonra Amerika'ya geri alinmayan cok tanidigim var. Yine diger bir uyari: sirf Amerika'da daha uzun kalabilmek icin okuldan okula ziplamaya veya sinavlardan dusuk not alip da okulda daha uzun sure okumaya kalkmayin. Adamlar aptal degil; kacak calisiyorsaniz kacak calistiginizi, okuldaki durumunuzu, ingilizce seviyenizi, ne kadar para harcadiginizi, vs herseyi biliyorlar zaten).

Son soz: durust olun.

dürüst olun ve asla yalan söylemeyin. bikaç sene önce kız kardeşimle birlikte girdik mülakata. broadway de oyun izlemek için gidiyorduk. bunu söyledik, o da hangisi dedi. gitmeyi planladıklarımızı söyledik, kendisi de oyun önerdi ve onayladı. ama biz öğrenciydik tabii.

ancak öğrenci olup alamayanları da tanıyorum. ailemizin tapuları, banka hesapları yanımızdaydı ancak bakmadılar. bankada paran ne kadar o da önemli. eğer 50-60 bin tl paran varsa verirler.

ya he kardeşim dürüst olmamızla ilgileniyorlar çünkü hem niyet okuyucu hem de melek gibi insanlar bunlar. şu "benim vizem var" adamlarının tepeden bakan saçma tavırlarına da bayılıyorum ya. oldu kardeşim ben biletimi alayım, kalacak yer rezervasyonumu yapayım, cebime de koyayım 500 doları diyeyim ki 3 gün new york'ta kalıp dönücem. nah verirler. ülkeler için vize başvurusu ve genelde vize kabul/ret prosedürü az çok bellidir, anladık sizin pasaportunuz ağzına kadar vizeyle dolu ama bu bilgi soru soranların işine yaramıyor ne yazık ki.

mülteci konumundasınız diye reddedecekler.

hı hı siz belgelere bakmıyor zannedin gençler :)
evet çat diye veriyorlar dürüst olunca tabi tabi :D
zaten amerikaya yerleşmek isteyen adam broadway'de oyun izleyecem diyemez asdfasfsdf

siz vize memuruna gitmeden belgeleriniz değerlendirilmiş oluyor. vize memuru ondan bakmıyor zannediyorsunuz ama hepsinden haberi var :)

Moba mantığını bildiğim için anlatayım yoksa lol oynuyorum genelde. Takım olarak oynamak önemli amaç zaten defans yapmak bunu ister en iyi defans saldırıdır dersin saldırırsın ya datamamen savunma yapabilirsin. Nexus ayakta kaldığı sürece sorun yok. 1-1-3 şeklinde bölünebilirsin ya da oyun neyi gerektiriyorsa. Kill alman senin item almanda avantaj sağlar tabi level olarak da ama takım kompozisyonu bozuk ise kaybetmeye mahkumsun diyebilirim.

kill almanın ekonomik avantajı var. altın kazanıyorsun, rakibin gelişimini yavaşlatıyorsun mesela. onun dışında skorun herhangi bir anlamı yok, referans olması için bulunuyor sadece. yani yerine göre 15 kill alıp 70 kez ölerek de kazanabilirsin oyunu ama genel anlamda rakibi öldürmek her zaman daha iyi. çok sayıda farklı strateji olduğu için kill score zaman zaman hiçbir anlam ifade etmeyebilir.

diyelim ki a takımında çok sağlam bir jungler var. gerçi ben de bayağıdır oynamıyorum ama diyelim lifestealer oynuyor adamlar, ormandan çıkarmıyorlar onu. 20 dakika geçiyor. a takımı kill'lerde 15-3 geride. buna karşılık b takımının hero'ları mid-game'de etkili olan, sona doğru etkileri azalan türden. a'nın ise lifestealer'ı var, kastıktan sonra allah olan cinsten bir hero.

bu durumda sen o kill avantajını oyunu bitirmek için kullanamazsan, lifestealer gelir seni bir kere keser. buyback atarsın, tekrar keser. senin ölü olduğun 100 saniyede çata çuta vura kıra bitirir rakip takım oyunu.

kill sayısı sadece bilgi amaçlı yani. senin amacın daha fazla kill almak değil de atıyorum storm'u 6 olmadan gank'lemek olur. karşıda jungler varsa rakip jungle'ı ward manyağı yapıp elemanın kasmasını engellemek olur. kill bu açıdan önemli, yoksa ben 5 kez öldürdüm sen 3 kez öldürdün bu TEK BAŞINA anlam ifade etmiyor.

Onyargilarima gore...

bencilse, hep paradan bahsediyorsa, diyalog yerine monoloğu tercih ediyorsa, tek muhabbeti kadın, futbol veya siyaset ise; uzak dururum.

Buna verecegim cevap 200 sayfa kadar tutar.

Irkci, seksist, turcu, homofobik sifatlarindan birini tasiyorsa ben yokum. Onlari kendi pisligini yiyen domuza benzetiyorum. Zaten geriye de pek kimse kalmiyor.

Nick'lerine gore.

Mütevaziyse seviyorum, olduğu gibiyse, yüzüme gülüp arkamdan kuyumu kazmiyorsa seviyorum, yanında kendimi kasmiyorsam, güç savasina girme mecburiyetinde kalmiyorsam seviyorum.

Bencil pislik nankörse sevmiyorum.

iyi niyet, temiz kalp.

Tamamen samimiyete göre. Dünyanın en kötü insanlarından biri bile olsa samimiyse ve derdini anlatabiliyosa sevebilirim.

Eline fırsat geçse en çok nefret ettiği insana ne yapacağına bakarım, ya da tahmin etmeye çalışırım. Çünkü nefret çok akışkan bişey, yarın kendinizi de o kişinin hedefinde bulabilirsiniz.

kendini nasıl görüyor ona bakarım. büyük mü görüyor, eziyor mu, neysem o mu diyor yoksa o ne ise ben de o'yum mu diyor..

insanlığına bakarım bir de. insanlığın içine zaten saygı girer, merhamet girer..

ilk karşılaştığım anda o ilk parıltı az çok şeyi belli eder zaten. sonrasında bazı önceliklerim vardır. kibirli, ukala, küfürbaz, fanatik, yalancı, züppe tipleri çabuk ayıklarım çevremden.

insanı sevmek ya da sevmemek için bence onlarca şey lazım ama şahsen işini düzgün yapan insanlara çok büyük saygı duyuyorum. bundan dolayı bir sempati, bir "bu adamdan zarar gelmez" hissi de oluşmuyor değil tabii.

son birkaç aydır sayısız belgeyi apostilletmem gerekti mesela, bissürü memurla muhatap oldum. yapılacak şey atla deve değil yani bir tane kağıdı belgeye zımbalayıp mühür vuruyorlar ama içlerinden bir tane memur vardı ki adam mühür düzgün basılsın diye deli gibi enerji sarf etti. iki tane mühür vurmak için bi 100-200 kalori yakmıştır herhalde, nefes nefese kaldı resmen.

o adama büyük saygı duydum mesela o an. halbuki çok minik bi detay. çoğu memur öyle lap lap diye basıyor, mühür soluk kalıyor. bu adam nereye basacağından tut da nasıl basacağına kadar ölçüp biçti resmen, bir mühür ne kadar muazzam basılırsa o kadar muazzam bastı. kaymakama GIVE THIS MAN A COOKIE diye mail attım, ikramiye mikramiye versinler.

tamamen keyfi. sevesim varsa severim yoksa sevmem

gerizekalı olanları sevmiyorum.

erkekse kadınlardan bir eşya gibi bahsediyorsa, kadınsa erkekleri cüzdan gibi görüyorsa nefret ederim.

Memen falan çıkmıştır normal.

11 kilo az değil. Boyun da çok uzun değilse ciddi fark yaratır.

Senin algılarınla alakalı durum. Bence.

110 kiloyum yağ oranım %22 ve kızlar hala çatır çatır bakıyor? Bakıyorlar ciddiyim.

İletişim yeteneği de çok önemli normal şartlar altında zaten bakmayacak birinin sadece iletişime geçerek seninle ilgilenmesini sağlayabiliyorsun. Dert etme la bu kadar.

Boy 178

Fark eder tabii ki.

abi ben şişmanların nasıl seks yaptığını anlamıyorum en başta. burada hiç özgüveni tavan, kendisiyle barışık şüşko rolü kesmiycem, birisi dönüp bana baksa bile ikinci gün arkasına bakmadan kaçar çünkü fiziksel olarak sıfırım. iki adım yürüsem gtümden soluyorum, cinselliğim ne olsun? bi de yanlış bilmiyosam her 10-12 kilo başına bi santim eksiliyor "kullanılabilir pipi"den yağ dolayısıyla.

bu yüzden kilolu insanın şansının düşük olması (hatta hiç olmaması) bence gayet normal. bunu "kişisel" algılama. ha şişkoya ilgi duyan da var ama 10-11 kilo az değil, hele ki önceki halini bilenler için. ideal kilondayken hiçbi şekilde ilgi uyandıramıyosan problem var bence.

bu arada yaptığım geyik değil, zayıf ve sexsi olduğum zamanları da biliyorum, bizzat kendi vücudumda görüyorum bütün etkileri. ideal kiloda ve ortalama-ortalama üstü fiziksel aktivitesi olan adamla herhangi bir sebepten dolayı evde yatan ve kilo alan adamın fiziği aynı olmaz.

o yüzden sen önce iyileşmene, sonra da tekrar eski hayatına dönüp fazla kilolarını vermeye bak. belki ben bu konuda fazla takıntılı ve acımasızım bilmiyorum ama dediğim gibi ben bu halimle biri baksa bile ciddiye almazdım açıkçası, yürümeye mecalim yok amk sevgilim olsa ne olcak. ÖNCE TÜRKİYE.

kadınsın diye geldim erkek çıktın. Erkekte öyle bişey olduğuna inanmıyorum çok zayıf olsan evet etkiler, ama obez olmadığın sürece kilolu olmak pek etkilemez. Bir arkadaşım "göbekli erkek seviyorum, yemek yemeyi hayattan zevk almayı biliyor gibi geliyor" demişti.

sen kendini kötü hissedip kasıyor olabilirsin.

fark eder ya. kilolu erkek, göbekli erkek çok itici geliyor bana.

Bi ara 110 kiloydum(boy 189), baya göbekli memeli bi adamdım kimse bakmıyordu. Şu an 80 kiloyum, hala anlamadığım bir şekilde (dışarıdan anlaşılmayan) göbeğim var ama bildiğin zayıfım, hafif kas da var(haftada 3 spor yapıyorum), hala kimse bakmıyor.

Fizik önemli bir kriter.

1.81 boyunda spor yapan bir erkek 91 kilo olsa da öyle aman aman kilolu gözükmez.Hatta size 1.81 boyunda 96-97 kilo kaslı,düşük yağ oranlı öyle adamlar gösteririm ki dışardan baksanız kilosunu 15 kilo az tahmin edersiniz.

1.91 m boyuma rağmen 151 kiloydum, kimse bakmıyordu doğal olarak..
92 kg'ye düştüm, sadece şişman, ezik ve hiç talep almayan kızlar bakıyor.. hala ortalama güzellikteki ortalama kızların baktığını görmedim. belki yürüsem bakarlar ama kim uğraşacak şimdi :D

yok içki 3 yıllık demek. bunun daha uzun süre yıllanmış olanları da var, yine şişesinde yazar. ermeni konyağı bu arada, rus değil. halk arasında öyle biliniyorsa bilmem ama marka ermeni markası yani, üzerindeki yazı da ermenice zaten.

der meister + 1

ararat güzel bir ermeni brendisidir, hastaları dahi vardır sadece ararat içerler. özellikle tel aviv'e hacı olmaya giden ruslar falan. sektörde de bir saygınlığı vardır. köpek öldüren muamelesi yapmayınız. 3 rakamı ise brendinin fıçıda kaldığı yılı temsil ediyor.

Şu bilim adamlarının kullandığı kesik kesik uyuma yöntemini deneyebilirsin. Benim rekorum 3 gün aralıksız ama sanrılar görmeye başlamıştım en son :D

4-5 saat ile idare et. kesik uyumak daha makbul. 2şer saatten 6 saat uyu mesela

@truew bir ay boyunca gerekmese denerim de, devamlılık lazım :D

müdür 3 günün ardından 8 saatlik uykuyla devam ettim ama ben. sen bunu 2 güne indirip 2 günde bir 8 saat uyuyarak hayatına devam edebilirsin. hiç olmadı bi boş bi dolu yaparsın günde 4 saat. daha da azı olmasın zaten sıkıntıya sokabilir.

ben normalde çok tembel ve uykuya fazlasıyla ihtiyaç duyan biri olmama karşın çok yoğun çalışmam gereken dönemlerde 2-3 saat uykuyla idare edebiliyorum. sabah 8'de uyanıp işe koyuldum diyelim. beyin muşmula kıvamına gelince, öğlen 12-1 gibi 3 saati geçmeyecek şekilde uyuyorum. zaten uyandığında saat 4-5 oluyor, aralıklarla ve enerji yüklemeleriyle gece 3-4'ü buluyorsun. 4'te de bir 4 saatlik uyku çakıyorum, 8'de kalkıp devam.

tabii bu benim uyguladığım ve verim aldığım bir yöntem, herkesin buna vereceği tepki farklı olur. kaldı ki sen benim gibi evde çalışmıyor, dolayısıyla gün içinde uyuyamıyor da olabilirsin.

normalde 10 saat falan uyurum ama dediğim gibi çok çalıştığım dönemlerde bu düzene geçiyorum ve gayet de verimli çalışıyorum. şahsen uykuyu fazla da bölmeme taraftarıyım, iki saat uyuyunca aptal gibi uyanıyorum. üç hem çok vakit almıyor hem de dinlenmemi, beyne reset atmamı sağlıyor. iki saatten 4-5 kez uyusam parça değiştirmem gerekir, beyinden hayır gelmez daha.

naparsan yap ama 23.00- 2.00 saatleri arasında uyuyor ol. minimum uykuyu böyle sağlayabilirsin sağlıklı bir sekilde. hormonlar vs meselesi.

çok fazlı uyku geyiği türkiyede olduğu kadar hiç bir ülkede abartılmıyor.

en başta çok fazlı uyku bir geyik arkadaşlar, böyle bir uyku yöntemini bilim adamları filanda uygulamıyor. bu olayın verimliliği hakkında bilimsel tek veri yok, denenmiş araştırılmış hep aynı sonuç.

çok fazlı uyku verimsiz ve internet efsanesine dönüşmüş.

bilim adamlarının büyük kısmı gece çalışıyor bu doğru ama 3 te yatıp 9 da kalkıyor, sonra gün içinde fırsat bulursa uyuyor bunu da 5 yıl arka arkaya yapmıyor. yapamazda zaten. bu o anki duygu ile yapılan bir şey.

siz bir araştırmada kırılma noktalarına gelince uykuya normalden daha az ihtiyaç duyabilirsiniz, aynı sporcuların beklenmedik performansları gibidir. iyi örnek olmadı ama sürekli olmaz bunlar. belli sürelerde duygu ile olur.

çok fazlı uyku uyuduğu iddia edilen bilim adamlarının ortak noktası ise hayatları hakkında az bilgi sahibi olmamız. ve efsaneleşmeleri.

bazı ilginç durumlar vardır, askeriyede, uzayda olduğu gibi.
bakın güzelce de yazmışlar, önerilen 8 saattir ama uzayda astronotların büyük kısmı uyku problemleri çekeceğinden güzelce napler öneriyoruz.

science.nasa.gov


verimli günler için uyku 6 saatten kısa olmamalı, mümkünse gün için de de min. 1 saatlik nap olmalı. benim kişisel görüşüm 20-35 yaş arası optimum uyku gece 7 saat uyumak. zor durum alternatifi 5-6 saat gece uykusu + 1-2 saat nap.

bu arada bir makalede yazıyordu, bazı hastalıklar ve psikolojik rahatsızlıklar istemsiz çok fazlı uykuya neden olabiliyor, ama bunlar extreme durumlar ve zaten insanların hayatlarını etkiliyor kötü yönde.

rekora gelelim o zaman :D :D
ben maksimum 30-35 saat uyumamışımdır, hayatımda hiç uyumadığım gün sayısı ise 10 u geçmez.

dünya rekoru kesin belli değil, zira oldukça zor durumlar var toplama kamplarında iddia edilen.
ama rekor sahibi burada.
en.wikipedia.org(record_holder)


ben normalde şu sıralar 3-4 gibi yatıp 10 gibi uyanıyorum. çok uykum gelince de arada uyuyorum gün içinde.

bu arada kilo arttıkça uykuya olan ihtiyaçta artıyor bunu da tecrübe ettim, spor yapınca eğer ağır spor yapıyorsanız uykuya ihtiyaç artarken(e.g. 2-3 saat body building), düşük kalibre sporlarda ise uykuya olan ihtiyaç azalıyor -e.g. yarım saat-1 saat hafif koşu.

1 ay boyunca işine bağlı olarak geceyi verimli kullanıp 3-4 gibi uyuyup 10-11 gibi kalk derim. gece gündüze göre daha verimli oluyorsun normalde.

40 saat kadar uykusuz kaldım. İlk 24 saatten sonra leyla gibiydim ve ne zaman gözlerimi kapasam şıp diye dalıyordum. Sonra 3 gün kadar yattım sanırım.

3 sene boyunca 4 saatlik uyku ile, haftada bi gun 12-14 saat olmak kosuluyla, ve gun boyu su niyetine kahve icerek yasadim. mecbursan uyku sureni 4 saate indirgeyip hala hayatta kalabiliyosun, gunluk aktivitelerini etkilemiyor ama dusunme kabiliyetini ve hafizani kesinlikl eetkiliyor. ya asabiyet ya da mallik hali veriyor. hayatta kalmasina kalirsin ama insanlik disi tavir ve davranislar sergileyebilirsin. risk budur diyorsan yuru gitsin.

rekorum 52 saat ama daha sonra uzun süre uykusuz kalmanın vucuda olan zararını ve aniden gerçekleşebilecek bir ölüm sebebi olacağını duyduktan sonra yoğun döneme girdiğim zaman 4-2 şeklinde bir denge tuturmuştum; gece 03:00 - 07:00 öğleden sonra 17:00 - 19:00 saat arası uyuyordum tabi rakamlar bu kadar yuvarlak değil

ben 6 ayımı 3,5-4 saatlik uykularla geçirmiş biri olarak
çok fazlı uyku sistemlerini araştırmanı öneririm
2,5-1 saat şeklinde uyuyordum.
ingilizce wiki sayfasında çok güzel grafikler var onlara bak istersen

bilim adamalarının kesik uykusu dediğin überman sleep oluyor. her 4 saatte bir 20 dk uyuyorsun.
everyman sleepi dene bence o daha insancıl

Sıcaklıklar ölçülmeye başlandığından beri en yüksek 6 ayı yaşamışız diye bir haber okumuştum geçenlerde

İzmir için konuşuyorum; geçen yaz da hemen hemen böyleydi ama ilk kez oturduğum yerde sırtımdan damla damla akan teri hissediyorum bu yaz. Sanırım geceleri geçen yazdan daha sıcak.

Ben uyurken hic terledigimi hatirlamiyorum mesela ve gorece en serin bolgedeyim ona ragmen belim ve sirtim nemli uyaniyorum terlemisim uykumda. Hic hatirlamiyorum uyurken terlemeyi burada.

bu sene iyi sıcak yaptı-ankara

benim tespitim şu yönde: eskiden hava sıcaklığı 36-37 derece falan oluyodu. şimdi 29-30 göründüğü halde öldürüyor. klasik nem geyiği midir başka bi şey midir bilmem. hava durumuna baktığın zaman abartılı ya da aşırı olmayan bir yaz havası ama özünde insanı bişiriyor, yakıyor. bu sene böyle geldi bana.

YANIYORUM izmir de öyle. ölücem.

İyi de bu sene yaz bildigin haziranin sonunda geldi, cok net haziran 24uydu, batikentte parkta gece ziftlenirken hirkayla usuyup eve kactigimizi hatirliyorum. Birakin da bi 15 20 gun sicak yapsin. Bence gayet normal hatta bu sene dogru duzgun yaz bile olmadi diyebilirim.

Not: su an ankara'da degilim :D

@hailtothethief Yaz normalde 21 hazirandan sonra doludizgin geliyor zaten :p bir gunde degsiyor sicakliklar. bir gunde yaz geldi diyoruz hatta o gun.

Bu sene sıcaklıkların küresel bazda rekor kıracağı daha önceden söylenmişti zaten (Nasa tarafından).

Bizim Sarıyer en azından geceleri serin olurdu, ama bu yaz boyunca gece bile hamam gibi ortalık. Nem oranı da çok yüksek.

30 bine kadar acarlarsa, yastan tutarsa 1-2sn bile dusunmeden yaparim. 30-40 arasini dusunurum. 40tan fazlaysa yapmam.
3 aya duserse yine dusunmeden yaparim.

bakis acim: uzerine oyle cok dusunmedim ama su an cok sacma bir sistem. askere gidenlere para veriyor olsa, bedelli yapanlarin parasi onlara gidiyor olsa mantikli olurdu bana kalirsa.

asker olma fikrini çok seven birisi olarak bedelli isteyenleri anlayışla karşılıyorum. mantığım çok basit: herkes aynı değil. askerlikte vatan kurtarılmıyor. kaldı ki bedelli yapanlar eşek yüküyle para ödüyor, mesele illa yarar sağlamaksa yine bir şekilde devlete katkıları oluyor. adam atış talimi yapmıyor ama yapan askeri finanse ediyor mesela kısmen. herkesin kendi tercihi.

ben son zamanlarda iyice ısındım bu mevzuya, herhalde biraz da "benden bir bok olmaz" hissinin neticesi olarak ama türkiye'de hal böyleyken askere gitmek istemiyorum. mezun olduktan sonra ukrayna ordusuna girerim belki, alıyo şapşikler.

349 kd.

ben askerden geldikten sora bedelli çıktı. gitmeden çıksa parasını verir bedelli yapardım. askerlik yaptığım 5 ay boyunca askeriyeye hiç bi faydam olmadığı gibi üstüne bi de yiyecek, giyecek büssürü zarara soktum askeriyeyi. o süre içinde çalışmaya devam edip vergimi ödeseydim devlete daha faydalı olabilirdim.

Ben bedelli yaptim mesela. 31 yasindaydim 18 bin lira verdim. Askere gitsem isimi birakacagim icin kaybedecegim para daha cok olacakti.
Cok cok cok iyi de bi' torpilim vardi ustelik. Ama yine de hicbir zaman askere gitmeyi ne istedim ne de dusundum. Etrafimda da kimse bos beles demiyor. Bedelli yaptim diyince vaay yirtmissin ne guzel diyor herkes.

Ben bedelliyi sonuna kadar destekliyorum. Erkek olsam o ne der bu ne der diye bir saniye bile düşünmeden bedelli yapardım. Hatta param olmasın gider kredi falan çekerdim yine yapmazdım askerlik.

Bedelli çıkarsa ve yaşım tutarsa, sağdan soldan bir şekilde borç harç toplar, askere gitmem.

5.5 Ay boyunca özgürlüğümün elimden alınması fikrine dayanamıyorum.

Profesyonel ordu +1.

Ayrıca kaç gelişmiş ülkede zorunlu askerlik kaldı, 5.5 ay boyunca kamu hizmetine versinler yapayım.

çıksa yapmak isterim.

askerlik eğitim yeri ya da halkı tanıma yeriymiş ama bence hayır öyle olmamalı. Çin'de mesela herkes (kız ve erkek) liseden sonra 2 hafta mı ne askerlik eğitimi alıyor, bizde 9 ay olsun mesela? Lise bitince "herkes" yine okullarda harita okuma(sağlam bir coğrafya eğitimi), zor durumlarda hayatta kalma, atış yapma hatta belki dövüş sanatı vb. dersler alsınlar (patates soyma değil, kantin işletme değil) sonra üniversiteye girecekse girsin. Böylece ileride "işimi bölüyor" olayı da oluşmasın, "çocuğumuz orada öldürülür mü" olayı da olmasın çünkü o işleri profesyonel askerler yapıyor olsun. Ama herkes öyle bir "eğitim"den geçsin ve özgüveni yüksek kendini koruyabilecek insanlar olsunlar. Benim mantıklı gördüğüm şey bu.

6 aylık maaşımdan daha ucuzdu, bedelli yaptım. kafa da rahat.

fikrim büyük bir adaletsizlik olduğu yönünde. gerçi zorunlu askerlik kadar büyük adaletsizlik değil ama, gene de yaptığım bildiğin ibnelik.

ama tatlı geldi.

önceden topun rakip yarı sahaya geçmesi gerekiyordu başlarken ondan 2 kişi vardı. o kural kalkınca tek kişi de başlatabiliyor. bu kural euro 2016'ya mı has sürekli mi bilmiyorum bu arada

Evet, Euro 2016 itibariyle değişti.

Nedenini bilmemekle beraber başlama vuruşundan bir sonraki hareket %99 oranında geriye pas vermek oluyordu. Gereksiz bir prosedürü (topun mutlaka ileri yuvarlanması) kaldırmış oldular.

cakabo +1, eski hali fazlasıyla anlamsız bir ritüeldi. kurala göre, topun önce rakip sahaya geçmesi gerekiyordu. bu yüzden iki oyuncu oluyordu santrada. birisi hafif bir dokunuşla rakip sahaya geçiriyor (bunun kural olduğunu bilmeyen birisi topun karşı sahaya geçtiğini fark etmez bile %99 ihtimalle), diğeri de o topu alıp kendi tarafına pas veriyordu. şimdi topun rakip sahaya geçirilmesi zorunluluğu olmadığı için, santrada iki kişinin bulunmasına gerek olmuyor çünkü santradaki tek oyuncu direkt kendi yarı sahasına bırakıyor topu.

Güler yüzlü, pozitif, yardım sever

takıntılı, toksik, gavat

adil, dürüst, sempatik.

işi kaptım mı?

adil, mert, kararlı asdfg

aynı zamanda da;

güven, özveri ve tecrübe sahibiyim de derdim :D

Evli mutlu çocuklu.

kaygılı, komik, sakin.

iş görüşmesinde kaygılı demezdim. her zaman sakin de değilim aslında. burda bile yalan söyledim. :( +yalancı.

narsist, şerefsiz, bencil

uyumlu, sakin ve yardımsever derim ben.

tanıtmam. ne kadar salak salak sorular bunlar ya

yaptığın işe göre değişir söyleyecekelrin.

takım oyuncusu, pozitif, işini takip eden, kendini motive edebilen, detaycı, işine hakim, insiyatif alabilen vs gibi birçok şey ekleyebiliriz.

kendimi tanıtmam derim.
herkes kendini taraflı şekilde tanıtır bu yüzden vereceğim bilgiler anlamsız olur derim.

patates, şifonyer, geyik

3 kelime

ezik, tembel, salak

iş görüşmesindeysem yazacağım üç kelime;
analitik düşünen, dirayetli ve irade sahibi olurdu.

youtu.be

geldim gördüm gittim.

Ikisinde de oluyor. Kaymakamlikta yaptirdim ben hep.

kaymakamlık +1

sanırım valilik de yapıyor ama ilçedeysen kaymakamlığa git derim, onların yaptığından %100 eminim. daha bugün 5 tane yaptırdım, son iki ayda da en az 15-20 belge için gitmişimdir jsfks. yazı işlerine sorabilirsin, ya direkt onlar yapar ya da yönlendirirler.

yalnız belge adli bir belgeyse ağır ceza mahkemesi başkanlığı (ya da başkanı?) yapıyor sanırım bu işi. belgenin türü de önemli.

karşıyakada kaç kaymakamlık var ki? kaymakamlığa gideceksin işte. değilse valiliğe. o da bir tane. bunlardan hep birer tane olur aklında olsun

belgenin turu ilk okul ogrenci belgesi ve karne olacak.

Ben de özledim lan 2 yıl oldu unutmaya çalışıyorum. Sahneler aklıma geliyor, başka dizilerde bulamıyorum o tadı :)

Better Call Saul bir nebze özlem giderebilir ama yetmez büyük ihtimalle. Şöyle bir ufak filmi çekilse çok şahane olurdu.

olurdu tabii. narcos başlıyo ama yakında, sabret.

Evet, nedendir bilmiyorum ama insanlara sürekli yardım edesim geliyor, istemsiz. en son okulda bir arkadaşım farketmişti, ben de onun bana söylemesiyle ayrımsadım. biraz düşününce de hak verdim çocuğa.

Bence bu yeterli bir sebep.

evet çünkü yalnızım :d

ortalama bir insanım. iyi olduğum da oluyor, kötü olduğum da. dengedeyim, bir taraf ağır basmıyor.

iyi biri olduğumu düşünmüyorum ama kötü biri olmadığımı düşünüyorum.

iyi yönlerim de var tabii ama genel olarak kötü biri olduğumu düşünüyorum. tembel, bencil, acayip çıkarcı, para düşkünü biriyim. çok açık söylüyorum daha akıllı ve yetenekli olsaydım illegal işlere girer, pek de vicdan azabı duymadan parama para katardım. şu an bunu yapmamamın tek sebebi, yapmayı bilmiyor olmam. kendi isteğim, çıkarım doğrultusunda yapmayacağım şey çok çok az gerçekten. bundan kısmen rahatsız oluyorum ama diğer yandan, "iyi lan böyle şerefsiz olursan çok zengin olursun, yürü be kim tutar seni" diyorum. hayattaki en büyük korkum fakir bir şerefsiz olmak. para olduktan sonra hallediyosun imajı bi şekilde huehue

İyi biri olduğumu düşünüyorum. İnsanları kırmamak, üzmemek için elimden geleni yapıyorum. Hata yaptığım zaman özür diliyorum, bana hata yapıldığı zaman affedebiliyorum.

Ama kendime karşı kötü bir insanım. Kendimi hep üzüyorum.

vicdanen iyi birisi olduğumu, davranışlarımda 'bazen' kötü birisi olduğumu düşünüyorum. her kötülüğe canım acıyor ama bazen yapmadan duramıyorum.

bunun bir standartı yok.

Düşünüyorum.

kotu biri olmadigimi dusunuyorum ama iyilik melegi de degilim, zaman zaman tepem atiyor herkes gibi fevri ve asabi olabiliyorum. ama huzurla uyuyabildigime gore kotu biri degilim demek ki diyorum (ya da gamsizimdir belki ama yok ya kotu degilim :) )

evet, kendimden başka kimseye bi zarar vermişliğim yok yeterli bence

Iyi biriyim ama isteseydim şeytandan hallice olabilirdim . Kadın Doğası gereği bazen aklım çok fitne fesatla karışıyor ama saf düşünmeye çalışıyorum.

Iyi biri oldugumu
hic kotu biri olmadigimi
asla olamayacagimi
bunun bana zarar verdigini
daha da verecegini

dusunuyorum.

zaman zaman ayarı kaçan iyi biri olduğumu düşünüyorum. bilerek isteyerek asla kötülük yapmam, kimseye kinlenmem, intikam almak istemem. kimsenin yardım teklifini geri çeviremem. random act of kindness olayına bayılıyorum, çok da yaparım.

ama canımı sıkkınsa anlık patladığım oluyor. bunu da en çok zavallı anneme yapıyorum. resmen nankörmüşüm yalnız :(

çıkarcı, tahammülsüz, alaycı, kendini beğenmiş biriyim. egoistin tekiyim. ailem haricinde insanların mutluluğunu pek istemem, kıskancım. gel gör ki kimseye bir zararım yok. bilerek ve isteyerek kötülük yapmam. nedeni ise çok basit, bunun için enerjim yok. insanları onlara kötülük edecek kadar takmıyorum, enerjimi onlar için tüketmek istemiyorum. beni tanıyıp bilenlere sorsan kendi halinde sessiz sakin zararsız bir insan olduğumu söylerler. fakat en son ne zaman birine koşulsuz iyilik yaptım hatırlamıyorum. şimdi sen karar ver, iyi miyim kötü mü.

kendime iyiyim
başkaları umurumda olmaz. Başkalarına göre kötüyüm yani.

evet; çünkü kötü olmayı beceremiyorum.
ah, nasıl da isterdim kötü biri olmayı!
velasıl, iyi biri olmayı istediğim için değil; kötü biri olmayı beceremediğim için iyi biriyim.

nötr yaklaşıyorum genelde. onlar kısa sürede sevdirecek veya sevdirmeyecek hareketler yapıyor zaten.

Sevmem hic olmasaydik ne hayvanlara ne bitkilere ne de kendimize bu kadar zarar vermezdik.

genelde sevmem. negatif önyargıyla yaklaşırım. çocuk falan da sevmem.

insanları sevmem, mukadderatı kötüdür ama yine de birey bazında kurtarılabilir olarak görüyorum.

köpek gibi düşünüyorum, toplu halde vahşet saçabiliyorlar ama yalnızken muntazamlar.

İyi insanlar var ve iyi ki varlar. Kötü, ciğeri beş para etmeyen insanlardan fazlalar bence. İyi insanları seviyorum.

Hayal kirikligina ugramaktan korktugum icin insanlari sevmeye korkuyorum.

Hayir; insanlarla iletisimim minimumda. Bazen gunlerce tek kelime etmedigim oluyor.. Hayatimi bu sekilde idame ettirebilmek icin epey ugrastim ama degdi..Bebek ve cocuk da sevmem +1

Sevemiyorum. Keşke sevseydim.

Ben insan severim. Genel olarak severim insanlari. Les olanlari sevmiyorum tabii.

Bebek ve cocuk da ozellikle severim. Cok tatli kucuk bir cocuk gorunce minciklayasim gelir genelde.
Cocuk sevmeyen insanlari sevmem iste bak. Neden sevmiyorsun, kimse cocuk sevmek zorunda degil diyebilirsin ama ben de bilmiyorum, nedense cocuk sevmeyenleri sevmiyorum. COcuk sevmeyen insanlar guvenilmez insanlarmis gibi geliyor bana.

mesafeliyimdir insanlara karşı, ama sevmem de diyemiyorum.

Ben sevmiyorum sevmem de. Onlar hayvanlara zulmedenler.

herkesi sevmek zorunda olmadığımı biliyorum, herkesi sevmiyorum ama insanların bir kısmını seviyorum. bebek ve küçük çocuk sevmeyenlereyse kesinlikle anlam veremiyorum. bebe yahu o, dünyanın belki de en saf şeyi, nesi sevilmez, nasıl sevilmez aklım almıyor. gerçekten iyi gözle bakamıyorum bu tür insanlara.

bebek, çocuk, genç, yaşlı ayırt etmeksizin kimseyi sevmem. hatta çocukları biraz daha fazla sevmem. çok ayrı bir dünyaları var. çok bencil ve acımasızlar genel olarak. yaşı biraz ilerlemiş insanlar (eğer kendini yetiştirebilmiş, birikimli biri ise) biraz daha katlanılır oluyor benim için.

aynı şekilde hayvanları da sevmem.

müziği ve doğayı çok severim ama bak.

sözüm meclisten dışarı ama FAK İNSANLAR KEDİ KÖPEK FALAN AKAR tipi insanları biraz fazla ergence buluyorum. ben de her önüme gelene papatya veren, herkesi sarılıp seven biri değilim ama insan ırkından böyle komple nefret etmek falan bana sağlıksız geliyor. sağlıksızdan ziyade, bunu yapanların kendini farklı göstermek istediğini düşünüyorum biraz. hayvan sevmek için insandan nefret etmek zorunda değilsiniz. "insanı sevmek" demek gidip tecavüzcüsünü, hırsızını, yolsuz politikacısını sevmek demek değil illaki. hepimiz insanız neticede, hiç değilse kendinizi sevdiğiniz için biraz tolerans gösterin yahu

hayvanseverleri sevmiyorum, zaten onlar da hayvan-sever'ler.

içimden insan sevgisi taşmıyor ne yalan söyleyeyim. bebek-çocuk, kafam kaldırmıyor zaten başta...

Sabah akşam beraber köpeklerimizi gezdirdiğimiz bazı insanlar dışında kendi aileme bile tahammülüm yok. İşimden de ayrıldım, gün içinde kimseyle muhattap olmuyorum. Kafeye mi gideceğim? Tek gidiyorum mk, garsona nezaketen 2 eyvallah bitti iş. Minibüse bile binmiyorum, bu ara hiç tahammülüm yok yanıma bir metreden fazla birilerinin yaklaşmasına. Bu ara sinirliyim ama en azından günde bikaç sefer huzurlu olduğumu çok net hissedip anlayabiliyorum.

Bebek ve çocuk hariç münferit olarak sevmediğim insanlar var. Birini sevmiyorsam özel, kişisel bir nedeni vardır. Ötesinde severim.

canlı türü olarak insanları sevmiyorum ama sevdiğim bazı insanlar var.

valla yaş ilerledikçe daha gözlemci ve mesafeli olmaya başladım. en nihayetinde insan da olsa insan insandır (!) lakin ben uzak duruyorum artık, yalnız kalmak daha güzel sanki, aşın ağrımıyor onun bunun derdiyle.

Tüm insanlığı yok edecek bir gücüm olsa anında kullanırım.

Insanina gore.
Akilli, kibar, iyi ve saygili insanlari cok severim.
Ama ufku kapanmis, aptal, kotu ce ot gibi yasayan insanlara asla tahammulum yok.

kendiliğinden mahcup insan severim, iblis insan sevmem. genele vurduğumuz zaman %15 - %85 dengesinde oluyor bu, o yüzden bugünkü anketimi sevmem diye cevaplıyorum.

bazılarını çok severim, çok ayırmam
ama şu tek işi eleştirmek, burnu havada, her şeyden memnuniyetsiz insanlar var ya, heh onlar bana uzak ben onlardan uzak...

insanları severim, yeni insanlarla tanışmak ve onlarla sohbet etmek hoşuma gidiyor. Aralarında sevdiğim özelliklere sahip olanlar varsa ise muhabbetimi geliştirip daha da ileriye götürmek için çaba harcıyorum ki sohbetlerimiz ve arkadaşlığımız daim olsun. Buradan da tanıdığım böyle insanlar var, günlük yaşamımda ise pek çok.

Çok seviyorum, kendini sevdirmekle ilgili derdi olanlara biraz dikkatli yaklaşıyorum ilk başta o kadar.

İnsanları çok severim. Genellikle herkese pozitif yaklaşırım.

genelde sevmem.

Bence dogru olabilir. Yani sey gibi geldi iste.

Filmlerde zengin kizin/cocugun ailesi batar. Bu da garson filan olmak zorunda kalir ya da temizlikci vb. eline yuzune bulastirir hep, kovulur surunur filan.
Simdi benim babam da parami kesti, hayatimda ciddi anlamda calismisligim da yok acikcasi. Garsonluk dahil her ise basvuracam ama. Cok kotu olursa durumum ben de baslik acarim boyle. (3-5 bisi atarsiniz di mi? Sjdjdj)

Neyse yani cabalamaktan mahvolduktan sonra acarim ama bu arkadas cabalamis gibi gelmedi iste.

ya yalan amk. buket'i amerika'ya gönderiyoruz kampanyasında kızı yerden yere vuranlar buna "ben yardım edecem" diye şövalyelik yapmıyor mu çok gülüyorum. bunun ondan ne farkı var? adamın eli ayağı mı tutmuyor? çok zor durumda mı? yoo? oturacağı yeri var, her nasılsa arkadaşlarının verdiği 2-3 lirayla 150 kilo olmayı başarıyor ama bir sene okulu bitiremiyor?

ambrigram denen kuduz it stres falan yazmış da alakası yok, benim günde 3 litre kola içip 2 büyük pizza yediğim, bir hafta evden çıkmadığım, bunalımdan kafamda yolmaktan saç bırakmadığım dönemler oldu. 105 kilodan ötesini göremedim. günde 3 liralık besinle hastalığı yoksa kimse stresten 150 kilo olmaz. hastalığı olsa zaten yazardı.

gerçekse bile benim ciddiye alacağım bir çağrı değil. borç istese neyse. ben fiziksel ve akıl sağlığı yerinde olan 25-30 yaşındaki adama niye para vereyim? iyi o zaman pantolon beğendim ama maaşım yetmiyo, siz de bana pantolon alın. böyle bir dünya mı var?

psikolojik destek olunabilir ama maddi destek kısmını saçma buldum. tamamen tembellik yapıp çalışmamış ve zor duruma girmiş. Liseden beri çalışan biri olarak okuyarak çalışılabileceğini gayet iyi biliyorum. ha depresyondadır, o ayrı.

ütü yapmak. hemen elde edilen o sonuç aşırı rahatlık veriyor.

nedense duş almak, eğer banyo da güzelse(evet banyo seviyorum ben) böyle bi' değişik güzel hissettiriyor.

duş almak su içmek masaj yaptırmak favorim

yok malesef belki iyi bir masaj ama artık ondan da şüpheliyim.

sekis. ardından gelen o 10 dakikalık bayılma hissi iyi.

sakal tıraşı bir de. o kolonyaları süründükten sonra yanma hissiyle beraber gelen his.

duştan sonra bornozla yatış.

Yazin camasir makinesinden islak tisort giyip klimayi 16 dereceye getirip altina girmek

bileklerimi yıkarken sapıkça bir haz duyuyorum ben. elleri yıkıyorum böyle foşur foşur, sonra bileği kavrıyorum voyink voyink çeviriyorum. değişik oluyo.

sexden sonraki o 3 dk

Boyun kütletme.

esnemek(açma-germe olanı). hobilerim arasında sayabilirim. o derece hoşuma gidiyor.

yeni açılmış franziskaner veya üstü kalitede birayı koklamak.

En cok haz verenler:
Karnimi lezzetli bir seyle doyurdugumda. (Karnim iyi doyarsa ilk 30dk kufur etsen kizamam)
Omuzlarima masaj yapildiginda (Bu gercekten kendimden geciriyor)
Karpuz ya da kiraz yerken aldigim haz.
Nefesim daraldiginda Ventolin inhaler siktiktan hemen sonraki an
Midem yanarken Talcid cignedikten hemen sonraki an
Ellerim tozluyken sabunlayip yikamak.


Digerleri:

Tuvaletimi yaptiktan sonra
Herhangi bir seyi zimpara makinesiyle duzlestirmek
Ziplayan topu duvara hizla vurdurup sekik geldiginde tekrar yakalamak
Sacimi fonle sekle sokabilmek. (Her zaman olmuyor ama sekle sokabilirsem iyi haz veriyor)
Jet motoru sesi duydugumda. (Bu benim yaptigim bir sey degil ama)
Iyice terlemisken uzerimdeki terli tisortu cikarmak.
Masanin ya da fayansin uzerine dokulmus cay lekesi gibi bir seyi islak mendille silip temizlemek.
Uzun duz sacli bir kadinin saclarinin arasina karsimis ufak tefek cer-cop gibi bir seyi tellerin arasindan cekip almak.
Elime giren kiymik parcasini, gozume kacan kirpigi cikarmak.
Tufekle hareketsiz bir hedefi tam vurmak

Evde temizlik bittikten hemen sonra balkonda içilen kahve çok mutlu eder.

boyun kütletmeden tuvalete her şey yazılmış.
uzun süre dışarıda dolaştıktan sonra çorapları çıkarıp seri serin havalanması.

böyle durumlarda karşındaki kişi yaw bu da ne ot düz bi insanmış demiyor. ortak noktamız kalmamış, muhabbet bile edemiyoruz diyor. yetersizlik olayı değil bu. ilgi alanları, karakter vs.

ne güzel işte onla gözükürsen piyasan artar
:)

yukarıdakine inanma, tamamen yetersizlik durumu. bunun sadece sohbet edilebilinecek konuyla v.s ilgisi yok. dış etkenlerin baskısı altında zaten karşındakiyle konuşuyorsun. meşhur kırmızı çizgi hipotezinin tüm dayanağı bu zaten.

Ama çözümü ne dersen, çözümü yok. kendiyle barışık olmak diyorlar ya, hah işte öyle olmak lazım. onun da işe yaradığından değilde kendinin farkında olman için. yani hastalığın tanısını koydun diye tedavisi kendiliğinden gelmiyor. sadee farkında olduğun için kendi ulaşabileceğin bir çevrede debeleniyorsun. (kaybedebileceğin seviyelere çıkmıyorsun, kaybetmiyorsun)

p.s ancak bu durumun kuzeninin güzelliğiyle bir ilgisi yok.

kendine yatırım yapman lazım. bol bol kitap oku. değişik konular hakkında araştırma yap, bilgilen.

ergenken oluyordu da şimdi bu durumda olmaz sanıyorum. başka durumlar için evet.

sıfat ve fizik olarak pek takılmıyorum, çok yakışıklı olsam da birilerinin beğenmeyeceğini ya da her halükarda benden daha iyi görünen insanlar olacağını biliyorum çünkü, bunun sonu yok. öte yandan olgunluk, maddiyat, yaşam enerjisi vb. konularda ciddi anlamda yetersiz ve sıkıntılı hissediyorum. başkasıyla yarışmıyorum. tek istediğim kendimi memnun ve ikna edebilmek, kendimden razı olmak ama yok ya. cyberman'e özenecek kadar ezik bir haldeyim.

meraklısına not: cyberman sanırım epilepsi hastası olduğu için çalışmayan ve 7/24 odasından yayın yapan, nereden geldiğini bilmediğim parayla (devlet desteği sanırım) tam olarak camış gibi yatan fantastik bir abi. kıskandığım, yerinde olmak istediğim adam bu amk :(

İngiltere. İngiltere'nin havası tam bana göre.

İngiltere.

@biraz daha tanisam seni bu gece gelecekten geliyorsun galiba. İngiltere henüz AB'den çıkmadı. Birkaç yıl daha üye kalır.

yunanistan. çünkü çok güzel asdfasdf aradığım her şey var. yemek, içki, müzik, kültür, sanat, spor. tam benlik memleket.

şu an birliğin genel durumu (terör korkusu, yükselen aşırı sağ vb) dolayısıyla avrupa'da yaşamayı istemem açıkçası. kaldı ki zamanında vize başvurumu reddettiği için schengen bölgesine kırgınım. yani türkiye'ye kıyasla tabii ki şu an bile tercih ederim ama eskisi kadar istemiyorum diyeyim.

şu an gidecek olsam finlandiya, estonya veya litvanya'yı seçerdim. hangisini, bilmiyorum. "gel seni götürelim" demedikleri sürece oturup araştırmam da. sadece baltık ülkelerini çok seviyorum.

Almanya. Yasam sartlari

Belçika - fransızcamı kullanırım, hollanda yakın, ingiltere yakın.. ayrıca o kokuşmuş belçika siyasi/idari yapısını inceleme fırsatı.

yazık yerde mısır satışından 3 ayda 65 000 kazanan birini duydum yakın çevremden. zamanın varsa düşünülebilir :)

işe gir çalış o zaman.

arkadaşın yok mu hiç? ya da ailenden isteyebilirsin.

çalışıyorum zaten sigortalı olmadığı için gösteremiyorum gelir

calistigin yerden borc almanı tavsiye edebilirim.

birinden ya da ailemden isteyemem, eskiden tc numarası gönderip kredi almak falan vardı ya, yani bildiğiniz o usülde bir kredi çekme yöntemi var mı

enpara'yı deneyebilirsin.

muhabbetin varsa calistigin yerden borc almayi dene.

@pgup, enpara derken? sigortalı olmadığı için kredi çekemiyormuş, enpara ne yapacak ki bu durumda? benim bilmediğim bir özelliği varsa, 3 bin lira borç veriyorsa ben de çekcem o yüzden soruyom.

@rubenanyukov, abi kolay gelsin, bir hafta öncesine kadar aynı durumdaydım, iyi bilirim gelirin olduğu halde böyle uğraşmanın ne olduğunu. ben borç bulabilmiştim. umarım sen de öyle bir şey yapabilirsin çünkü bu tip durumlarda ben başka hiçbir çıkış yolu göremiyorum. zaten çalışıyorum diyorsun. hele ki acilse, 3 bini ikinci bir işle biriktiremezsin. kredi alsan sigorta yok diye vermiyorlar. tek çare parası olan ve borcunu ödeyeceğine güvenen birini bulmak gibi görünüyor maalesef.

En az 10 ayda ödemek istediğimden borç isteyebilceğim kimseye uygun değil bu borç alarak halledemiyorum yani

selamlar, dostum zamanında garanti öğrenci kredisi veriyordu ona bakar mısın hala ar mı, 2 sene ertelemeli falan. Ben de aynı durumda o şekilde bulabilmiştim, o tc kimlik numarası yollama falan yalan, mümkün değil, eninde sonunda şubeye çağırıp gelir belgesi istiyorlar.

bende var sanırım öyle bir şey ama aşabildiğimi söyleyemem.
bazen bir psikiyatrist ya da psikoloğa gitmeyi düşünmüyorum ama hep öyle kalıyor. sanırım bunu yaşam biçimi haline getirdim

sosyal fobi nasıl oluyor? Topluluğa girmekten kaçınma gibi mi?

ortaokulda ileri derecede sosyal fobim vardı. daha sonra aştım. şu anda hiç yok.

eski bir arkadaşım atlatmıştı. psikologa vs gitti mi detaylı hatırlamıyorum ama sürekli kustuğu ağladığı vs için liseden almak ve ara verdirmek zorunda kalmışlardı. bi kaç yıl sonra daha rahat bir liseye yazdırıp kafasına göre gidip gelmesine izin verdiler. lisesi tamamen bitene kadar aşmıştı, biraz geç bitirdi yaş olarak ama iyi bir bölüm kazandı ve şu an sanırım gayet mutlu.

Lisede bi çocuk vardı, hiçbirimizde konuşmaz içine kapanık takılırdı. Sonra lise sonda yavaş yavaş açılmaya başladı, o zaman söylemişti sosyal fobi var bende ilaç kullanıyorum vs diye. Selsm veremeyen çocuk şimdi sahneye çıkıp şarkı söylüyor, baya da popi arkadaş çevresinde.

4-5 yıl önce kendi kendine geçti. Hiçbir şey de kullanmadım.

Üstümdeki arkadaşın anlattığı o çocuk gibiydim. Bu öyle utangaçlık, korkaklık filan gibi değil. Bende var galiba diyen arkadaşa söylüyorum bunu.

Ben de lisede ilaç kullanmistim üstünden 10 yil falan gecti nasıl bi sey oldugunu bile hatırlamıyorum neredeyse. Sosyallik gerektiren bir meslek edinince sosyal sıkıntılara dusmeye fırsat bile kalmiyo zaten.

Bunu istanbuldayken ilac kullanarak bunu ortadan kaldırdım hatta öyle bir tepedeydim ki alacagım seyin fiyatını dahi soramıyordum. Malesef bu durum yurt dısına tasınınca tekrar nüksetti ama anladıgım sey şu ki sosyal ortamlara istemeden dahi girsen uyum sagladıktan sonra alısıyor ve bir özgüven dolumu yasıyorsun. Bu durum ne kadar rutine binerse bunu artık sorun olarak görmüyorsun.

bende sosyal fobi var. kalabalık bir ortama yanımda "güvenli" belirlediğim bir arkadaşım yoksa asla adım atamam. bir ortamda dikkatler benim üzerimdeyse korkunç derecede kızarıp terlerim. sunum yapamam. beni üç kişiden fazla dinliyorsa heyecanlanırım. tanımadığım biriyle yanlışlıkla göz göze gelsem aşırı utanırım. dönemsel olarak artıyor ve azalıyor bu sosyal fobi durumu, örneğin dışarıda tek başıma yemek yiyemiyordum. çok yalnız kaldığım bir dönem oldu, çalışıyordum da. kendimi zorlamayı öğrendim. zorlamadan, üstüne gitmeden çözülmüyor yani. sunum yapmak, sahneye çıkmak vb gibi bir durumdaysanız belki ilaç kullanılabilir, ama genel olarak aşmak için istikrarlı biçimde kendini kaçındığın durumlara zorlaman gerekiyor. nükseden bir şey çünkü bu.

önceden topluluk içerisinde konuşmaktan korkan, konuşmaya çalıştığında da heyecandan zaman zaman saçmalayan, beni dinlemezler zaten diye sözü hemen bitirmek için kelimeleri hızlıca söylemeye çalışırken yutan ben şimdi topluluk(üniversite öğrencileri) önünde çıkıp ders anlatabiliyorum.

kimseden yardım almadım. Tek yaptığım şey etrafı gözlemleyip kendime çıkardığım dersler oldu. Bu aşamaya gelirken çok farklı ortamlarda bulunmamın daha geniş bir çevre gözlemlemesine yardımcı olduğunu söyleyebilirim.

iş kendinde bitiyor. ancak sınırları zorlarsan bir sonraki aşamaya geçebilirsin.


kolay gelsin, başarılar.

ilaç kullandım, bir ara üzerine gittim gibi oldu, daha iyiydi falan ama sonra gene başladığın yere dönüyosun. herkes için böyle değildir tabii bu. çok garip ve zor bir hastalık ama. çözümü bilen varsa söylesin :)

lisede çekingendim ama hastalık derecesinde bir durum yoktu. üniversiteyle birlikte darbe üstüne darbe yedim resmen, psikolojik durumum cidden bayağı kötüleşmişti. 12 gün boyunca evden çıkmayan, banyo yapmayan, diş fırçalamayan birine dönmüştüm. o ara daha fazla dayanamayıp doktora gittim. sosyal fobi dedi. bir sene ilaç kullandım. daha ikinci ayda falan tekrar insan içine çıkar hale geldim hatta okula gitmeye başladım. ilacı bırakalı 7 ay oldu. iyiyim şu an, bir sıkıntı yok. yalnız çok gergin/stresli olduğum dönemlerde hafif sapıtıyorum hala ama en azından sebebini biliyorum, yani "bu geçici bi durum" deyip kendimi sakinleştirebiliyorum. o durum, o psikolojik yük ortadan kalkınca yine rahatlıyorum zaten.

karakter olarak çekingensen onun önüne geçemezsin, tedavi edilebilecek ya da tedavi edilmesi gereken bir şey zaten değil. millet öyle şeyleri sosyal fobi sanıyor ki şaşıp kalırsın. sosyal fobi sosyal hayatı ve kişiliği dağıtan bir HASTALIK, öyle toplum önünde konuşmaktan korkmak ya da bir mekâna girerken "ay herkes bana bakıyo" diye hissetmek sosyal fobi falan değil. sir ahmet kaya'nın da dediği gibi: NEREDEN BİLECEKSİİİĞNİİİZ

***

edit: bunu yazarken duyurudaki hiçbir cevabı okumamıştım. evde liyakat kalmamis kendisine ters gittiğimi düşünmüş de, valla öyle bi durum yok. birine ters gidiyor olsam bu kadar sakin mi olurum yav çirkefleşirim, siz beni hiç tanımamışsınız...

10! İç gösteriyor mmmh...

10 üzerinden 20 falan bence.

takım çok korkunç bence, ama beynimin erkek bölgesiyle bakınca erotikliğe istemdışı 8 veriyorum. uzaktan transparan gibi görünüyo çünkü.

bence 0. erotikten ziyade anlamsız ve eğreti göründü bana. iki parçaymış gibi görünmesi, göbüşteki o anlamsız boşluk, yan çizgiler... benim sadece kafamı karıştırıyo bu, erotizm için daha net bi şey olması lazım. böyle elbise olmaz. lanet olsun.

O ne şeffaf mı lan o
Hayır daha bir elbise ne yapabilir ki erotik olmak için

10 üzerinden 20 +1

enişte haklı

6-7