Bence dogru olabilir. Yani sey gibi geldi iste.

Filmlerde zengin kizin/cocugun ailesi batar. Bu da garson filan olmak zorunda kalir ya da temizlikci vb. eline yuzune bulastirir hep, kovulur surunur filan.
Simdi benim babam da parami kesti, hayatimda ciddi anlamda calismisligim da yok acikcasi. Garsonluk dahil her ise basvuracam ama. Cok kotu olursa durumum ben de baslik acarim boyle. (3-5 bisi atarsiniz di mi? Sjdjdj)

Neyse yani cabalamaktan mahvolduktan sonra acarim ama bu arkadas cabalamis gibi gelmedi iste.

ya yalan amk. buket'i amerika'ya gönderiyoruz kampanyasında kızı yerden yere vuranlar buna "ben yardım edecem" diye şövalyelik yapmıyor mu çok gülüyorum. bunun ondan ne farkı var? adamın eli ayağı mı tutmuyor? çok zor durumda mı? yoo? oturacağı yeri var, her nasılsa arkadaşlarının verdiği 2-3 lirayla 150 kilo olmayı başarıyor ama bir sene okulu bitiremiyor?

ambrigram denen kuduz it stres falan yazmış da alakası yok, benim günde 3 litre kola içip 2 büyük pizza yediğim, bir hafta evden çıkmadığım, bunalımdan kafamda yolmaktan saç bırakmadığım dönemler oldu. 105 kilodan ötesini göremedim. günde 3 liralık besinle hastalığı yoksa kimse stresten 150 kilo olmaz. hastalığı olsa zaten yazardı.

gerçekse bile benim ciddiye alacağım bir çağrı değil. borç istese neyse. ben fiziksel ve akıl sağlığı yerinde olan 25-30 yaşındaki adama niye para vereyim? iyi o zaman pantolon beğendim ama maaşım yetmiyo, siz de bana pantolon alın. böyle bir dünya mı var?

psikolojik destek olunabilir ama maddi destek kısmını saçma buldum. tamamen tembellik yapıp çalışmamış ve zor duruma girmiş. Liseden beri çalışan biri olarak okuyarak çalışılabileceğini gayet iyi biliyorum. ha depresyondadır, o ayrı.

ütü yapmak. hemen elde edilen o sonuç aşırı rahatlık veriyor.

nedense duş almak, eğer banyo da güzelse(evet banyo seviyorum ben) böyle bi' değişik güzel hissettiriyor.

duş almak su içmek masaj yaptırmak favorim

yok malesef belki iyi bir masaj ama artık ondan da şüpheliyim.

sekis. ardından gelen o 10 dakikalık bayılma hissi iyi.

sakal tıraşı bir de. o kolonyaları süründükten sonra yanma hissiyle beraber gelen his.

duştan sonra bornozla yatış.

Yazin camasir makinesinden islak tisort giyip klimayi 16 dereceye getirip altina girmek

bileklerimi yıkarken sapıkça bir haz duyuyorum ben. elleri yıkıyorum böyle foşur foşur, sonra bileği kavrıyorum voyink voyink çeviriyorum. değişik oluyo.

sexden sonraki o 3 dk

Boyun kütletme.

esnemek(açma-germe olanı). hobilerim arasında sayabilirim. o derece hoşuma gidiyor.

yeni açılmış franziskaner veya üstü kalitede birayı koklamak.

En cok haz verenler:
Karnimi lezzetli bir seyle doyurdugumda. (Karnim iyi doyarsa ilk 30dk kufur etsen kizamam)
Omuzlarima masaj yapildiginda (Bu gercekten kendimden geciriyor)
Karpuz ya da kiraz yerken aldigim haz.
Nefesim daraldiginda Ventolin inhaler siktiktan hemen sonraki an
Midem yanarken Talcid cignedikten hemen sonraki an
Ellerim tozluyken sabunlayip yikamak.


Digerleri:

Tuvaletimi yaptiktan sonra
Herhangi bir seyi zimpara makinesiyle duzlestirmek
Ziplayan topu duvara hizla vurdurup sekik geldiginde tekrar yakalamak
Sacimi fonle sekle sokabilmek. (Her zaman olmuyor ama sekle sokabilirsem iyi haz veriyor)
Jet motoru sesi duydugumda. (Bu benim yaptigim bir sey degil ama)
Iyice terlemisken uzerimdeki terli tisortu cikarmak.
Masanin ya da fayansin uzerine dokulmus cay lekesi gibi bir seyi islak mendille silip temizlemek.
Uzun duz sacli bir kadinin saclarinin arasina karsimis ufak tefek cer-cop gibi bir seyi tellerin arasindan cekip almak.
Elime giren kiymik parcasini, gozume kacan kirpigi cikarmak.
Tufekle hareketsiz bir hedefi tam vurmak

Evde temizlik bittikten hemen sonra balkonda içilen kahve çok mutlu eder.

boyun kütletmeden tuvalete her şey yazılmış.
uzun süre dışarıda dolaştıktan sonra çorapları çıkarıp seri serin havalanması.

böyle durumlarda karşındaki kişi yaw bu da ne ot düz bi insanmış demiyor. ortak noktamız kalmamış, muhabbet bile edemiyoruz diyor. yetersizlik olayı değil bu. ilgi alanları, karakter vs.

ne güzel işte onla gözükürsen piyasan artar
:)

yukarıdakine inanma, tamamen yetersizlik durumu. bunun sadece sohbet edilebilinecek konuyla v.s ilgisi yok. dış etkenlerin baskısı altında zaten karşındakiyle konuşuyorsun. meşhur kırmızı çizgi hipotezinin tüm dayanağı bu zaten.

Ama çözümü ne dersen, çözümü yok. kendiyle barışık olmak diyorlar ya, hah işte öyle olmak lazım. onun da işe yaradığından değilde kendinin farkında olman için. yani hastalığın tanısını koydun diye tedavisi kendiliğinden gelmiyor. sadee farkında olduğun için kendi ulaşabileceğin bir çevrede debeleniyorsun. (kaybedebileceğin seviyelere çıkmıyorsun, kaybetmiyorsun)

p.s ancak bu durumun kuzeninin güzelliğiyle bir ilgisi yok.

kendine yatırım yapman lazım. bol bol kitap oku. değişik konular hakkında araştırma yap, bilgilen.

ergenken oluyordu da şimdi bu durumda olmaz sanıyorum. başka durumlar için evet.

sıfat ve fizik olarak pek takılmıyorum, çok yakışıklı olsam da birilerinin beğenmeyeceğini ya da her halükarda benden daha iyi görünen insanlar olacağını biliyorum çünkü, bunun sonu yok. öte yandan olgunluk, maddiyat, yaşam enerjisi vb. konularda ciddi anlamda yetersiz ve sıkıntılı hissediyorum. başkasıyla yarışmıyorum. tek istediğim kendimi memnun ve ikna edebilmek, kendimden razı olmak ama yok ya. cyberman'e özenecek kadar ezik bir haldeyim.

meraklısına not: cyberman sanırım epilepsi hastası olduğu için çalışmayan ve 7/24 odasından yayın yapan, nereden geldiğini bilmediğim parayla (devlet desteği sanırım) tam olarak camış gibi yatan fantastik bir abi. kıskandığım, yerinde olmak istediğim adam bu amk :(

İngiltere. İngiltere'nin havası tam bana göre.

İngiltere.

@biraz daha tanisam seni bu gece gelecekten geliyorsun galiba. İngiltere henüz AB'den çıkmadı. Birkaç yıl daha üye kalır.

yunanistan. çünkü çok güzel asdfasdf aradığım her şey var. yemek, içki, müzik, kültür, sanat, spor. tam benlik memleket.

şu an birliğin genel durumu (terör korkusu, yükselen aşırı sağ vb) dolayısıyla avrupa'da yaşamayı istemem açıkçası. kaldı ki zamanında vize başvurumu reddettiği için schengen bölgesine kırgınım. yani türkiye'ye kıyasla tabii ki şu an bile tercih ederim ama eskisi kadar istemiyorum diyeyim.

şu an gidecek olsam finlandiya, estonya veya litvanya'yı seçerdim. hangisini, bilmiyorum. "gel seni götürelim" demedikleri sürece oturup araştırmam da. sadece baltık ülkelerini çok seviyorum.

Almanya. Yasam sartlari

Belçika - fransızcamı kullanırım, hollanda yakın, ingiltere yakın.. ayrıca o kokuşmuş belçika siyasi/idari yapısını inceleme fırsatı.

yazık yerde mısır satışından 3 ayda 65 000 kazanan birini duydum yakın çevremden. zamanın varsa düşünülebilir :)

işe gir çalış o zaman.

arkadaşın yok mu hiç? ya da ailenden isteyebilirsin.

çalışıyorum zaten sigortalı olmadığı için gösteremiyorum gelir

calistigin yerden borc almanı tavsiye edebilirim.

birinden ya da ailemden isteyemem, eskiden tc numarası gönderip kredi almak falan vardı ya, yani bildiğiniz o usülde bir kredi çekme yöntemi var mı

enpara'yı deneyebilirsin.

muhabbetin varsa calistigin yerden borc almayi dene.

@pgup, enpara derken? sigortalı olmadığı için kredi çekemiyormuş, enpara ne yapacak ki bu durumda? benim bilmediğim bir özelliği varsa, 3 bin lira borç veriyorsa ben de çekcem o yüzden soruyom.

@rubenanyukov, abi kolay gelsin, bir hafta öncesine kadar aynı durumdaydım, iyi bilirim gelirin olduğu halde böyle uğraşmanın ne olduğunu. ben borç bulabilmiştim. umarım sen de öyle bir şey yapabilirsin çünkü bu tip durumlarda ben başka hiçbir çıkış yolu göremiyorum. zaten çalışıyorum diyorsun. hele ki acilse, 3 bini ikinci bir işle biriktiremezsin. kredi alsan sigorta yok diye vermiyorlar. tek çare parası olan ve borcunu ödeyeceğine güvenen birini bulmak gibi görünüyor maalesef.

En az 10 ayda ödemek istediğimden borç isteyebilceğim kimseye uygun değil bu borç alarak halledemiyorum yani

selamlar, dostum zamanında garanti öğrenci kredisi veriyordu ona bakar mısın hala ar mı, 2 sene ertelemeli falan. Ben de aynı durumda o şekilde bulabilmiştim, o tc kimlik numarası yollama falan yalan, mümkün değil, eninde sonunda şubeye çağırıp gelir belgesi istiyorlar.

bende var sanırım öyle bir şey ama aşabildiğimi söyleyemem.
bazen bir psikiyatrist ya da psikoloğa gitmeyi düşünmüyorum ama hep öyle kalıyor. sanırım bunu yaşam biçimi haline getirdim

sosyal fobi nasıl oluyor? Topluluğa girmekten kaçınma gibi mi?

ortaokulda ileri derecede sosyal fobim vardı. daha sonra aştım. şu anda hiç yok.

eski bir arkadaşım atlatmıştı. psikologa vs gitti mi detaylı hatırlamıyorum ama sürekli kustuğu ağladığı vs için liseden almak ve ara verdirmek zorunda kalmışlardı. bi kaç yıl sonra daha rahat bir liseye yazdırıp kafasına göre gidip gelmesine izin verdiler. lisesi tamamen bitene kadar aşmıştı, biraz geç bitirdi yaş olarak ama iyi bir bölüm kazandı ve şu an sanırım gayet mutlu.

Lisede bi çocuk vardı, hiçbirimizde konuşmaz içine kapanık takılırdı. Sonra lise sonda yavaş yavaş açılmaya başladı, o zaman söylemişti sosyal fobi var bende ilaç kullanıyorum vs diye. Selsm veremeyen çocuk şimdi sahneye çıkıp şarkı söylüyor, baya da popi arkadaş çevresinde.

4-5 yıl önce kendi kendine geçti. Hiçbir şey de kullanmadım.

Üstümdeki arkadaşın anlattığı o çocuk gibiydim. Bu öyle utangaçlık, korkaklık filan gibi değil. Bende var galiba diyen arkadaşa söylüyorum bunu.

Ben de lisede ilaç kullanmistim üstünden 10 yil falan gecti nasıl bi sey oldugunu bile hatırlamıyorum neredeyse. Sosyallik gerektiren bir meslek edinince sosyal sıkıntılara dusmeye fırsat bile kalmiyo zaten.

Bunu istanbuldayken ilac kullanarak bunu ortadan kaldırdım hatta öyle bir tepedeydim ki alacagım seyin fiyatını dahi soramıyordum. Malesef bu durum yurt dısına tasınınca tekrar nüksetti ama anladıgım sey şu ki sosyal ortamlara istemeden dahi girsen uyum sagladıktan sonra alısıyor ve bir özgüven dolumu yasıyorsun. Bu durum ne kadar rutine binerse bunu artık sorun olarak görmüyorsun.

bende sosyal fobi var. kalabalık bir ortama yanımda "güvenli" belirlediğim bir arkadaşım yoksa asla adım atamam. bir ortamda dikkatler benim üzerimdeyse korkunç derecede kızarıp terlerim. sunum yapamam. beni üç kişiden fazla dinliyorsa heyecanlanırım. tanımadığım biriyle yanlışlıkla göz göze gelsem aşırı utanırım. dönemsel olarak artıyor ve azalıyor bu sosyal fobi durumu, örneğin dışarıda tek başıma yemek yiyemiyordum. çok yalnız kaldığım bir dönem oldu, çalışıyordum da. kendimi zorlamayı öğrendim. zorlamadan, üstüne gitmeden çözülmüyor yani. sunum yapmak, sahneye çıkmak vb gibi bir durumdaysanız belki ilaç kullanılabilir, ama genel olarak aşmak için istikrarlı biçimde kendini kaçındığın durumlara zorlaman gerekiyor. nükseden bir şey çünkü bu.

önceden topluluk içerisinde konuşmaktan korkan, konuşmaya çalıştığında da heyecandan zaman zaman saçmalayan, beni dinlemezler zaten diye sözü hemen bitirmek için kelimeleri hızlıca söylemeye çalışırken yutan ben şimdi topluluk(üniversite öğrencileri) önünde çıkıp ders anlatabiliyorum.

kimseden yardım almadım. Tek yaptığım şey etrafı gözlemleyip kendime çıkardığım dersler oldu. Bu aşamaya gelirken çok farklı ortamlarda bulunmamın daha geniş bir çevre gözlemlemesine yardımcı olduğunu söyleyebilirim.

iş kendinde bitiyor. ancak sınırları zorlarsan bir sonraki aşamaya geçebilirsin.


kolay gelsin, başarılar.

ilaç kullandım, bir ara üzerine gittim gibi oldu, daha iyiydi falan ama sonra gene başladığın yere dönüyosun. herkes için böyle değildir tabii bu. çok garip ve zor bir hastalık ama. çözümü bilen varsa söylesin :)

lisede çekingendim ama hastalık derecesinde bir durum yoktu. üniversiteyle birlikte darbe üstüne darbe yedim resmen, psikolojik durumum cidden bayağı kötüleşmişti. 12 gün boyunca evden çıkmayan, banyo yapmayan, diş fırçalamayan birine dönmüştüm. o ara daha fazla dayanamayıp doktora gittim. sosyal fobi dedi. bir sene ilaç kullandım. daha ikinci ayda falan tekrar insan içine çıkar hale geldim hatta okula gitmeye başladım. ilacı bırakalı 7 ay oldu. iyiyim şu an, bir sıkıntı yok. yalnız çok gergin/stresli olduğum dönemlerde hafif sapıtıyorum hala ama en azından sebebini biliyorum, yani "bu geçici bi durum" deyip kendimi sakinleştirebiliyorum. o durum, o psikolojik yük ortadan kalkınca yine rahatlıyorum zaten.

karakter olarak çekingensen onun önüne geçemezsin, tedavi edilebilecek ya da tedavi edilmesi gereken bir şey zaten değil. millet öyle şeyleri sosyal fobi sanıyor ki şaşıp kalırsın. sosyal fobi sosyal hayatı ve kişiliği dağıtan bir HASTALIK, öyle toplum önünde konuşmaktan korkmak ya da bir mekâna girerken "ay herkes bana bakıyo" diye hissetmek sosyal fobi falan değil. sir ahmet kaya'nın da dediği gibi: NEREDEN BİLECEKSİİİĞNİİİZ

***

edit: bunu yazarken duyurudaki hiçbir cevabı okumamıştım. evde liyakat kalmamis kendisine ters gittiğimi düşünmüş de, valla öyle bi durum yok. birine ters gidiyor olsam bu kadar sakin mi olurum yav çirkefleşirim, siz beni hiç tanımamışsınız...

10! İç gösteriyor mmmh...

10 üzerinden 20 falan bence.

takım çok korkunç bence, ama beynimin erkek bölgesiyle bakınca erotikliğe istemdışı 8 veriyorum. uzaktan transparan gibi görünüyo çünkü.

bence 0. erotikten ziyade anlamsız ve eğreti göründü bana. iki parçaymış gibi görünmesi, göbüşteki o anlamsız boşluk, yan çizgiler... benim sadece kafamı karıştırıyo bu, erotizm için daha net bi şey olması lazım. böyle elbise olmaz. lanet olsun.

O ne şeffaf mı lan o
Hayır daha bir elbise ne yapabilir ki erotik olmak için

10 üzerinden 20 +1

enişte haklı

6-7

Ayrıca süper çirkinmiş. Mobildeyim editleyemiyorum

0

Akşam sahneye çıkacaksan 10.

cok erotik degil, 2 maximum
ama salas durma tehlikesi var, bizim melmekette gobek deligi gosteren hersey erotik kabul edilir, sanirim sorun gobek deliginde...

Etek dizlerde, göğüs dekoltesi yok. Bir parça açıklık mı erotik oluyormuş? İlginç.

Elbisenin canlı hali göründüğü kadar kötü degil :)
Büyük puan kalem eteğin kalçaları sarmasina ve etek varken üst tarafın çıplak hayaline elverişli olmasına gidiyormuş.

shadowcat ve berbat tarzı :/ 0.

babaanne tarzi etek boyu + babaanne tarzi kumas < erotik

0.5 bile degil. inanilmaz korkunc bir elbise bu.

10 veririm ama yüksek performans için flaşlı fotoğraf, yada arkadan gelen kuvvetli ışık ile 30 bilemedin 31 puan olur

makinaya 1000 lira verdim flaş aldım daha kullanmak nasip olmadı, alırsan elbiseyi yeşillendir

gerçekten kötüymüş. tek olayı transparan olması olayı. o da ışık altında resmen çıplak gösterince, belki. onu ortadan kaldırınca geriye göbek kalıyor. transparan kaldığı süreçte

douchebag +1

akşamüstü daha hava tam kararmadığı halde sağdan yavaş yavaş gidip elbiseli kadın bulunca uzunlarını açan, arabanın farlarını röntgen cihazı olarak kullanan adamlar olunca eniştenin 7 vermesi normal.

jupon dediğin tülün arkasındaki kalın perde gibi değilse o da hikaye.

içini gösteriyor.Bu erotik değil porno

9.99999999999999999999999999999999999999999999999

4

Oyyyy fena. 0 veriyorum. Üstelik içine jupon giyince bir de o görünecek salkım saçak...daha fena olacak. Etek boyu ile sifirlanacak bir jupon olmazsa kötü olur; mini etek giyip sürekli aşağı cekistiren kızlarla aynı mantık.
Dar hafif gogus dekolteli simsiyah bir elbise bile erotik olur da bu elbiseden ancak yer bezi olur. Kusuruma bakmayın lütfen.

giyene ve giyildiği yere bağlı olarak değişir.

hatunun erotikliği 10, giysinin erotikliği 1. caps paylaşırsan senin de erotikliğine puan veririz.

ama cidden bu tür giysiler için model önemli. ben mesela bazılarını arkadan görüyorum of diyorum, önden görüyorum pof diyorum.

iç gösterse de göstermese de çirkinmiş. 3 ve altı diyorum.

370 lira vermiş mi cidden bu elbiseye :( 2,8 diyorum

Hediye alan sevgilim degil, ama alan vermiş :(

Cevaplardan çıkarımlarim:
1. Çirkin olan giyisi erotik olamaz.
2. Sıska olan erotik olamaz.

Bu durumda argumanima "elbise zaten cok çirkin, ne erotikligi?" Ve "Ben zaten sıskayım, o yüzden erotik olmaz" ekleyip elimi kuvvetlendiriyorum, verdigim 3 puanı destekliyorum. :) Devam lütfen.

erotik değil maksimum nevrotik olur bunu giyen.

Çıkarımlar hemen hemen doğru gibi. Bu elbise gerçekten kıvrımları olmayan bir kadında hiç hoş durmaz. Şişkoyum diye bok atmıyorum gerçekten modelde bile o kadar güzel durmuyor. Sıska kadın erotik olur da bu elbiseyle değil. (bkz: chiara ferragni)

2-3; sen haklısın.

iptal et cekemezler hem de adamlarin gelmeyeceginden haberi olur.

bu tur bir durumda otele mail atmistim, iptal etmislerdi kendileri.

gitmeyecekseniz odayi bos yere bloke etmeyin.

Kart bilgin yoksa nasıl tahsil etsinler.
Rahatla, bi çay iç.

@fear bana öyle bi mail de gelmedi. şimdi rezervasyonu iptal ettim "168 euro karşılığında rezervasyonunuz iptal edilmiştir" diyo. halbuki kayıtlı kart falan yok sitede, şimdi internetten hesap dökümüme baktım çekilen bi para da yok. eee nerden tahsil ettiler bunlar? :D

@naberabi ya çekemeyeceklerini biliyorum ama adamlar özgüvenli özgüvenli PARA ÇEKİCEZZZZZZZZ ÇEKTİK diyince gerildim :D

@brkylmz iptal ettim zaten :)

yahu o kadar vermek istiyosan ben alırım, alala. daha önce aynısını yaşadım, işletmeye de sordum hatta "yok almıyoz para "dediler. kendileri de herhangi bir şekilde tırtıklayamayacaklarının farkında ki bi şey demiyolar.

@der meister sflşdşgkf 168 -kıymetlimissss-euroyu duyunca tutuştum bi an dalga geçme :D

Eğer çekerlerse booking.com'a ulaş, durumu anlat, hallediyorlar.

iddialar boş değil ancak kısa vadede zor.

şu an ihtimal yok. muhalifler bile " olsun tayyip cemaati temizliyor" diye düşünüyor. nereye çatışcaklar bi de.

ya bence türkiye'de iç savaş tehlikesi var hatta az buz da değil ama şunu anlamıyorum: şimdi eğer bu işler "amariga'nın oyunu" ise, kim neden türkiye'de iç savaş çıkmasını istesin? avrupa'da insanların memnuniyetsizliği tavan yapmışken, ırkçılık yardırıyorken, halihazırda çok sayıda ülke (ortadoğu'yu geçtim venezuelası, brezilyası vs. patlamaya hazır bomba) sıkıntılıyken türkiye'yi de karıştırmak kime ne fayda sağlayacak? 70 milyon mültecinin daha avrupa kapılarına dayanmasını mı istiyorlar? kaldı ki bizim direkt bulgaristan'a ve yunanistan'a sınır kapımız var, istedikleri kadar polis-asker koysunlar, nasıl tutacaklar bu kadar insanı?

tamam silah satılıyor, çok güzel paralar dönüyor iyi güzel ama bu paraları yiyebilecek bir ortam da lazım. türkiye savaşa girerse bence avrupa'nın da sonu gelir ki bunun istenen bir şey olduğunu düşünmüyorum. dediğim gibi, bulgaristan ve yunanistan'a sınırı olan 78 milyonluk bir ülkede iç savaş çıkarsa, polis-asker-barikat falan tutamaz. adam iç savaştan kaçıyor, sınırda kaybedecek neyi var?

bence o yüzden türkiye'yi stabiliteden uzak tutmak ama çok da coşturmamak istiyolar. en güzeli bu. hem terör sayesinde yine güzel cukkalıyolar hem de türkiye'yle uğraşmak zorunda kalmıyolar.

olaya GÜÇLENMEMİZİ İSTEMİYÜRLER diyen akp seçmeni penceresinden baktığımın farkındayım ama türkiye netice itibariyle bölgenin önemli ülkelerinden biri. söz sahibi olmak ayrı, önemli oyuncu olmak ayrı. elbette ki dış güçlerin üzerimizde oynayacağı bazı zalımey oyunlar olacak. amma ben işi iç savaşa kadar götürmezler diye düşünüyorum. türkiye düşerse kim ne kazanacak ki? bunun makul bi cevabı varsa makarna stoklayayım.

olacak gibi.

kısa vadede ihtimal vermiyorum. çıkarsa cumhurbaşkanının şu "isteseler de istemeseler de" kışkırtmaları sonucunda bir halk yeter deyip, sokağa çıkarsa ve akp'nin grubu ile karşılaştığında taraflardan biri son derece çomar bir hareket yapıp, bir başkasının ölümüne sebep olursa çıkar. bir diğer ihtimal de ilk günlerdeki gibi alevi mahallelerini vs. basma olayı tekrar başlayabilir. ondan sonra çıkar ama bunun ihtimali daha düşük.

Var tabi, 15 Temmuz'da bunun eşiğinden döndük.

Darbeye sonuna kadar karşı bir insan olmakla beraber, Tayyip ekrana çıkıp milleti sokağa çağırıp "tankların önüne durun" dediği anda "inşallah bir an önce bitirip alırlar yönetimi" dedim darbeciler için.

kalkışmayı yapan askerin sayısını bilmiyorduk ve polis ve halkın darbecilerin önüne durması söyleniyordu. o an direk "aha iç savaş an itibariyle başladı." dedim. daha sonra darbeye kalkışanların sayısının az olduğunu görünce biraz rahatlar gibi oldum ama çatışma haberleri geldikçe ordunun kalanını da dahil olacak diye gene ödüm koptu.

ordu çok itidalli davrandı neyse ki. direkten döndük.

yani güvenli, istikrar abidesi bir ülke olduğumuzdan değil de
şunu merak ediyorum,
iç şavaş olması için x y z şeklinde grupların birbiriyleç çatışması lazım, değil mi?
bunun olup olabileceği şey
1)askerle polisin karşı karşıya gelmesiydi, 2)memlekette ordudaki kliklerden başka örgütlü ve eline silah alabilecek -devletle ters düşmüş- kim var? kimse yok ki. 1 ve 2. senaryoları zaten gördük. olmadı.
Kalan x y z birbirine girebilecek kim var? şii sünni olayı yok bizde.
80lerdeki gibi ülkücü sosyalist çatışması olamaz. ülkücüler tayyibe reis diyor 1 senedir adamlar kongre yapamıyor. sosyalistler zaten öldü, yuduk, gömdük. seküler kitle, canımız da yapılacabilecek şey ancak gezi eylemi işte, daha fazlasını nasıl yapsın bu okumuş çocuklar?
aleviler silah alıp çatışmaz, anca katliam yaparsın. maraş gibi çorum gibi onun adı iç savaş değil, katliam olur
PKK zaten PKK, onunki de iç savaş dersen o doğuda zaten var bi 30 senedir
IŞIDçı olmayan islamcı tayfa zaten devletin yanında. devlete isyan etmiyor ki kimle savaşcak? onlara da silah verilerse -devlet verebilir de- alevisini sekülerini doğrarlar ancak o da iç savaş değil katliam olur yine.
kaldı IŞID. o da suriyede ırakta götünü toplasın da bize kalsın. ha burada büyük bir devlet inisiyatif alır da s...n türkiyenin belasını, derse bu heriflere (niye diyecekse?) onu bilemiyorum.

çok yüzeysel olduğumuz farkındayım, ama şununla şu şu sebepten çatışır, gibi bir açıklama duymak isterim.

giderdim

istanbul'u hiç sevmememe rağmen istanbul'da kalırdım. sebebi tamamen şehir stutgart diye. başka bi şehir olsaydı giderdim.

Almanya'daki durumu bilmiyorum ama orasi icin 3000euro az gibi geliyor bana. Orada ortalama bir maasa razi olurdum.

oradaki kira ve hayat giderine göre karar verirdim.

almanya'da 3000 euro fena bir rakam değil.. stutgart ı görmedim, ama almanya yaşanması rahat ve güzel bir ülke

doyçlanda giderim.

şu an bu cevabı havaalanından yazıyor olurdum :/

Giderdim, ardıma bile bakmazdım.

giderdim

arkama bile bakmazdım. istanbul'u çoğu insan için çekici kılan şeylerle şahsen ilgilenmiyorum. iki ay önce falan bir iş için 10 gün kadar kalmam gerekti, "burada nasıl 4 sene geçirmişim?" sorusunu sormadan geçirdiğim dakika sayısı bir elin parmaklarını geçmez. stuttgart'a giderim abi yav. sessiz, sakin, muhtemelen yeşil... bırak 3000 euro'yu eğer aç kalmayacaksam 2000 hatta 1500 euro'ya bile giderim ben. yeter ki agresif insanların, hava ve ses kirliliğinin olmadığı bir yer olsun. fazlasında gözüm yok. hülooğ.

şuradaki fiyatlara bak. kira aşağı yukarı 1000€ olur.
www.numbeo.com

almanya'nın yanında istanbul ne la?

bavulları toplamıştım çoktan

stuttgart'ın merkezinde değilde esslingen'de vaihingen'de filan kalırsın (türk kaynayan yerler) bölgenin güzel yanı dehşet bir raylı sistem ağı olması hangi banliyöde kalsan çok fark etmez. asperg'de kaldı amcam (ludwigsburg) 35 sene, kirası 400 euro mu neydi ev dubleks'ti (2+1di ama kullanışlıydı) gibi. stuttgart şehir merkezinde zaten bişey yok. 1 maaşına seni işe getirip götürecek araba da alabilirsin.
3 bin euro'ya almanyada gayet yaşanır. stuttgart hem burdan direk uçuşu hem fransaya isviçreye gitmesi hem iş ortamı güzel bir yer. gidilir bence.

kalmaya karar verirsen, almanya'daki şirket ve pozisyon bilgisini alayım =))

Bu tip başlıklarda koro halinde yazılanlara bakıp da karar verme derim.Evinden,akrabalarından herşeyden uzağa gidiyorsan değmeli.3.000 euro alıp ne kadar para biriktirmeyi düşünüyorsun ?

Yok. Çünkü aldigim maaştan ve yaşam standartindan bağımsız ruhumda ne olduğunu cozemedigim bir rahatsızlık hasıl oluyor. Avrupa'da yaşayamadım. Geri dönüyorum hep.

bir dakika dusunmeden giderim. bi daha da geri donmeyi asla dusunmezdim.

almanya uçakla iki/iki buçuk saat, istanbul'da bir yerden bir yere gitmek o kadar zaten, planınızı doğru düzgün yaparsanız her ay tr'ye gidebilirsiniz, sevdiklerinizi görürsünüz. zaten türkiye'de olan her şey her yerde gani gani var. gidin derim.

koşarak giderdim.

Giderdim, düşünmeye bile gerek yok. Sorun olmazsa ne iş yaptığınızı da öğrenebilir miyim? Çok merak ettim.

Koşarak giderdim.

gerekli koşulları sağlarsanız mutlaka çıkar. en fazla 6 aylığına veriliyor. bu süreç içerisinde işkur uygun bir iş bulursa sizi iş görüşmesine yolluyor. görüşmelere katılmazsanız maaş kesiliyor.
işten ayrıldıktan sonra 1 ay içerisinde bağlanıyor sanırım ama emin değilim bundan.

e ben işkur'un göndereceği iş görüşmesine gitmeyeceğim kesin olarak.
amacım 6 ay boyunca yatıp o parayı yemek. böyle bir şey yok mu?
:((


kesin gönderirler mi beni bi iş görüşmesine? ne kadar sürede olur acaba o görüşme ayarlaması?

edit: uygun işten kasıt nedir ki? garsonluk falan önerebiliyor mu bana?
iyi üniv mezunu büssürü dil bilen falan adamım ben.

Merak etme zaten herkesi çağıramıyorlar, atıyorum doktorsan mühendissen çağırmaları biraz zor, gönderdikleri de vasıf gerektirmeyen işler oluyor bi selam çakıp evine geri dönüyosun.

Seni cagirmazlar merak etme.
Ayın ilk 15 günü içinde başvurursan o ay sonundan itibaren almaya başlarsın.
Ve evet şartları saglıyorsan senin kanuni bir hakkın.

ya şöyle ki ben 6 ay boyunca yurtdışında bulunacağım. bu esnada bu maaşı almak istiyorum. olmaz mı öyle?
kartımı bırakırım. benim yerime bi arkadaş çekip atar bana mesela.
ya da mesela hangi hesaba yatıyor ki? kendi hesap numaramı mı veriyorum?

bir arkadaşı 3. ayında üst üste 4 görüşmeye çağırmışlar. bazılarını hiç çağırmıyorlarmış. belli olmuyor yani o. maaşı alıp iş görüşmesi çıkmamasını umacaksın maalesef.

zaten senin belirlediğin kriterler olacak. o kriterlere göre iş bulacaklar. senin kriterine uymazsa, maaş kesilmez. atıyorum iş yerin anya'da, sen konya'dasın. ben her gün oraya nasıl gidip geleyim, zor olur falan dersin.

Eğer yurt dışındaysanız işsizlik maaşı alamazsınız, fark ederlerse faiziyle geri alıyorlar.

peki işsizlik maaşı aldığım dönemde yurtdışına tatile de mi gidemem?
çifte vatandaş olduğum için bi orada bi burada takılırım. öyle de mi olmaz?
ya ben bu işsizlik maaşını nasıl alıcam ya?
:/

ben haftasonu tatile gitmiştim yurtdışına. Zaten çağırsalar haftaiçi çağırırlar.

en fazla 6 ay değil 10 ay veriliyor işsizlik maaşı. 8 ay aldım ben ve o süreçte bir yer de arayıp iş görüşmesine git bakem demedi. geçen sene 24 temmuzda iflas verdi şirket, evrakları yetiştiremediğimiz için eylül ayında, ağustos'un tam maaşı ve temmuzdan kalan günleri aldım. ayın 1'nde de yatar para

istersen söyleyelim yurtdışına da sırtlarında taşısınlar? bu ne pişkinlik ya, hiç mi utanmıyorsunuz? madem garsonluğu küçümseyecek kadar üniversite mezunu dil bilen adamsın, git bir şekilde para kazan. bu kadar süper özelliklerin olduğuna göre bir şeyler bulursun herhalde. işsizlik maaşı yaşamak için maaşına bağımlı olan insanlara, yeni iş bulana kadar idare etmeleri için verilir. istisnaları ve farklı uygulamaları olsa da asıl amaç budur. bunu suistimal etmekle kalmayıp üstüne dalga geçer gibi terbiyesizleşmek neyin nesi anlayabilmiş değilim. insanda biraz utanma olur.

iste bizim ulkede yabancilarin 'welfare' dedigi sistemin olmamasinin en guzel sebeplerinden biri ortaya cikmis bu duyuruda-

işsizlik maaşı devletin sizin maaşınızdan kestiği vergilerin size geri ödenmesidir. geri almak da en büyük hakkınızdır bence, işsiz kaldığınızda size işsizlik maaşı ödemek için sizden kesiyor zaten devlet o parayı. ihtiyaç meselesi değil. her ay maaştan yapılan kesintileri göz önünde bulundurunuz.

işsiz kalan herkes alabiliyor zaten aşırı muhtaç durumda olmayıp zamanında kendi maaşından kesilen parayı yine de almak isteyen insana neden kızıldı ki. işkurdan garsonluk falan önermezler, seni de muhtemelen çağırmazlar. yurtdışına çıkışları takip ediyorlar mı onu bilemedim ama.

@der meister

celallenmişsin hemen. ahaha.
işsizlik maaşının ne olduğunu muhtemelen bilmiyorsun. bence aç oku ya da duyuru'da başka bir başlıkta sor öğren. işsizlik maaşı denen şey zaten benim daha önceden çalışıp kazandığım, halihazırda hak etmiş olduğum bi para. devletimden açım diye dilendiğim bir şey değil.

yurtdışına zaten sırtlarında taşımaları da lazım bence. keyfimizden gitmiyoruz. beynimize bomba düşmesin diye kaçıyoruz sevdiğimiz ülkeden. giderken de zaten çalışarak kazanmış olduğum parayı da yanıma almaya çalışıyorum.

tabii ki utanmıyorum bu durumdan. pişkinlik falan da yok ortada. bu saçma çıkışınla ilgili özür dilemek istersen de çekinme.

Yurt disindayken alamazsin parayı, çünkü kartla çekilmiyor, kimliği ibraz edip ptt gişelerinden alınıyor.

arapça kaba bir dil ama bu devirde bilen çok iyi kazanıyor. ben yine böyle kaba bi dili seçmezdim.. aklında yoksa boşver bence. rusça ispanyolca falan öğren.

ya belki ben bu işe çok duygusal bakıyorum ama bir yabancı dil öğrencisi olarak hep söylüyorum: ilgi duymadığınız, sevmediğiniz dil bölümüne girmeyin. bu iş "arapça bilirsem para kazanırım"la olacak şey değil. için dışın arapça olacak, araplarla muhatap olacaksın, arapların şiirlerini okuyacaksın vesaire. istiyor musun bunu? ha bazı insanlar bunlara hiç takılmıyor, takır takır her şeyi "ödev" olarak görüp hallederek mezun oluyor ama ben şahsen bu kafayla dil bölümü okunmaz, okunamaz diye düşünüyorum. gerçi neredeyse her bölüm için böyle bu.

velhasıl ilgin varsa, ilgini çekiyorsa oku. yoksa okuma. puan tutuyor diye arapça okumak ne abi, hayatınızın geri kalanını şekillendirecek bir karar bu. ben çocukken kırmızı fono sözlüğe sarılıp uyuyordum, aradan 10 sene geçti hala ingilizce konuşurken "ben bilmiyom galiba bu dili" diyorum. dil bölümleri "puanım buna yetti" deyip girilecek yerler değil. ilgi şart. hatta çok büyük ilgi şart. ben kendimi hiç kasmam, geçer notu alıp yardırırım dersen o da mümkün elbette ama iş anlamında çok bir şey kazandırmaz. çok adam gördüm rusça mezunu olup da kasiyerlik falan yapan. kimse lisans eğitimini aldığı dili doğru dürüst konuşmaktan aciz birine gidip 10 bin lira vermez çünkü.

Ben Istanbul ün. Arap Dilini ikinci sınıftan bıraktım. Ankara Üniversitesi klasik Yunan dili okudum. Cinsiyetini bilmiyorum ama eğer kadından asla akademik kariyer yapamazsın o bölümde. Kürsü başkanı ve hocaları filan muhafazakar ve cinsiyeti. Özellikle Arap kültürü ve diline bir ilginiz yoksa önermem.

arapların yaşadığı memleketleri gezmeye niyetli değilsen kağıt üstünde çeviri yapmaktan başka neye yarar bilemiyorum, suriyelisi ıraklısı mardinlisinin kelimeleri telaffuz edişi epey farklı, hani müfredt ve okul bu farkları telafi edebiliyo mu ona da bakabilirsin. ama bunların dışında sevgili istiyo diye bir bölüme gitmek, o kısmını bilemedim işte.

Tamamen paralarıyla gidiyorlar. Almanya'da yaşayan çok akrabam var. Topluca uçakla Türkiye'ye gelmeleri binlerce TL tutuyor. Dil öğrenmek önemli tabi de ilk sırada parasal durum var.

Parayla bir ilgisi yok, ucak bileti alacak kadar paraniz olmasi yeterli (ki onu da cogu zaman zaten sizi alan sirket fazlasiyla karsiliyor).

Ozetle o ulkeye/ise kattiginiz degerin o ulkede bulunan insanlardan yuksek olmasi gerekiyor. Eger bu temel sarti sagliyorsaniz sirket sizin oturma izninizi de cikartiyor, ucak bileti, konaklama vb lojistik islerinizi de hallediyor.

parayla alakası yok. yeni mezun mühendisim 18 ay çalışma izni almak üzereyim avustralya'ya.

param yok ben gidemem diye kendinizi üzmeyin. ha dil lazım orası ayrı.

parayla alakasi yok demeye geldim.

orta karar bir uniden avrupa'ya yuksek lisansa geldim, burada da kaldim. cebimde uc kurus para da yoktu, borc para ile yaptim oturma izni basvurusunu.

kafasina koyan istedigi yere gider, kalanlar da 'uff param yok', 'poff nasil yapicam' diye aglar.

yav he he parayla alakası yok. borç da olsa para bulup gidiyorsunuz işte, ne demek parayla alakası yok? çok özel bir yeteneğiniz yoksa, ülkede istenen adam değilseniz bal gibi de paraya ihtiyacınız var. ha onu kolay bulursunuz, imkân yaratırsınız vs. onu bilmem ama PARA GEREKMİYO YEA demek saçma oluyor. diyorsanız "parayı kolay buluyorum" deyin.

soruya cevab: ben ukrayna'da bir okuldan kabul aldım (gerçi parasını veren gidiyo diyolar, ben efendi gibi başvuru yaptım gerisini bilmem) ve 12'sinde temelli gidiyorum işalla. senelik harç hazırlık için 3500 lira, bölümün kendisi için şimdilik 4500. yurtta kalacağım. aylık 40 lira. yemeği de abartmayıp okulda yersem ya da mutfakta kendim yaparsam, barınma+yemek masrafını 100 liraya kapatmış olurum. zaten PARTY HARD adamı değilim ama dışarı çıkacak olursam da en pahalı mekânda bira 2 lira anasını satiyim. mis.

annem asgari ücretle çalışıyor. iki ergen kardeşim var. babam lütfederse anneme ara sıra 3-5 kuruş gönderiyor. ben internet üzerinden iki iş yapıyorum. ayda 1000 lirayı bulsam (ki rahat buluyorum) hem yaşam masrafım hem de harcım çıkıyor (yılda en az 12 bin yapar. soldaaaki harcı sildiniz, 7500 lira. böl 12'ye, aylık 625 lira. bu parayı ukrayna'da öğretmenler, müyendizler kazanmıyo). çıkmadığı, acil sıkıştığım yerde borç alıyorum. bir hafta önce "ağustos'a yetişmeyecek" diye ağlıyordum mesela, şu an ihtiyaç duyduğumun neredeyse iki katı var. bu benim parayı kolay bulabildiğim anlamına geliyor, para gerekmediği değil.

isteyince oluyor falan değil. bayağı şanslı olmak lazım. benim şu öğrenci ve faydasız halimle dünyanın herhangi bir yerinde 1000 liranın üzerinde kazanabilecek olmam, ukrayna'nın savaş yüzünden ekonomik olarak bitmesi vs. tamamen şans. böyle bir durum yoksa, ananız babanız 10-12 bin lira kazanmıyorsa, öğrenci veya "destekli" olarak gidemezsiniz. para şart.

yok almanya'nın havada karada kapacağı yetenekli biriyim diyosanız zaten burada "nasıl giderim" sorusuna cevap aramazsınız. ben kendimi bildim bileli köpek gibi yırtınıyorum, anca bu kadar oldu işte ki ben çok şanslıyım: savaş çıkmasaydı ukrayna'ya da nah giderdim. adamların parası 3-4 kat değer kaybetti.

Bndan sonrasında herhalde Suriyeliler gibi lastik botlar içinde Yunan adalarına hamle ederek olacak gibi. Ya da Yunan-Bulgar hudutlarındaki dikenli tellerin altından sürünerek. Bu işin sonu öyle görünüyor.

avm avm dolasip is aradiktan sonra bulup, calisip, devlet yurdunda kalip icki icmezseniz, biriktirdiginiz para ile cok rahat yurtdisina gidebiliyorsunuz. hadi ben 1-2k kadar borc buldum, son anda finlandiya'ya basvuru yapabildim. bulamayan, ugrasmayan arkadaslarim da parasini biriktirip elini kolunu sallaya sallaya bulgaristan'a,norvec'e, almanya'ya gitti. motivasyon ve caliskan olmak ile alakali bazi seyler, gunde 5 saat uyuyup hedefi olmakla alakali.

4 sene universite okuyup para biriktiremiyorsaniz sizin seciminiz.

Aynı zamanda aileyle de alakası var bunun. Çevremde yurt dışına çıkmış çoğu arkadaşım ilk defa aileleriyle yurt dışına çıkmış.

@lanc

alkol ve sigara kullanmıyorum. üniversite için her gün başka bir şehre gidiyorum. senin o biriktirdim dediğin paraları ben su gibi harcıyorum. ama yine de yurt dışına çıkmak için yeterli görmüyorum bunu. para kazanmayı çok kolay bir iş gibi gösterme. en önemlisi karşındaki insanlara tanımadan içkici, tembel deme.

Parayla bir ilgisi yok, crown +1
Is bulup geldim ancak yabanci dilinizin cok cok iyi olmasi gerekiyor.

Ukraynanın dogusu dışındaki yerlerde zaten herkes rusça konuşuyor. doğusunda da genelde herkes rusça biliyor.

@zaxurani, batısı demek istedin sanırım?

soruya cevab,

ukraynaca-türkçe arıyorsan sanırım imkânsız ama iş görebilecek bazı kalıplar olarak, ingilizce-ukraynaca, şunlar var,

www.omniglot.com

wikitravel.org ("bu ne aq çok uzun" deme, aşağılarda çok güzel şeyler var)

bunun dışında kiril alfabesini bilmek ve az buçuk rusça-ukraynaca konuşabilmek tabii ki oldukça avantajlı. özellikle su için "voda bez gaz" (gazsız su) demeye alışmanı öneririm, "mineralsiz su" deyince anlamıyorlar, hepsi mineralli sanırım, sadece "az mineralli" var, o yüzden "gazsız" demek daha iyi markette falan.

turist olduğun için, ukraynaca konuşmaya çalışmak artı puan olur ama rusça konuşursan ses etmezler. batı ukrayna'da bir ukraynalı rusça konuşursa SIKINTI BÜYÜK ama turistlerin zaten rusça veya ukraynaca bilmediğinin farkında adamlar, o yüzden iplemiyorlar pek. ama yine de mümkün olduğu yerde ukraynacayı tercih etmek daha iyi. salak salak surat yapabiliyorlar bazen.

iü'de çinçe ya da korece bölümü olduğuna emin misin?

Chinese

@keegan :bu sene açılıyor

bu kafayla okuyorsan, ispanyolca dışındaki bölümleri muhtemelen bitiremezsin bile. çince, korece ya da rusçayı HAKKIYLA öğrenmek çok çok ciddi efor ister. koreceyi bilmem de çince ve rusça okuyan yakın arkadaşlarım oldu. rusçada başarılı olan çocuk her gün vk'da 1600 tane rusla google translate aracılığıyla yazışmaya çalışan, babasını kendisini rusya'ya göndermezse evi yakmakla tehdit eden, adanmışlık konusunda çığır açmış efsane bir troll'dü. çince okuyan da çinceyi gerçekten seviyor ve yanında çince alıştırması olmadan adım atmıyordu. buna rağmen 20 yılda falan bitirebildi sanırım.

yok illaki zorluk/getiri dersen ben ispanyolca derim. hem öğrenmesi nispeten kolay, hem iü'deki bölüm iyi (en azından ben okurken iyiydi) hem de çok geniş bir coğrafyada konuşulduğu için iş imkânı konusunda fayda sağlayabilir.

korece konusunda bilgim ya da fikrim yok.

çince iyi bilene çok müthiş paralar kazandırabilir ama öğrenmesi AŞIRI ZOR. üstelik bu işten büyük para kazanmak istiyorsan çinlilerle, çin kültürüyle, çinceyle geçecek ömrün. böyle bir şeye hazır mısın? çin'i seviyor musun? kültürlerine, yaşam tarzlarına ilgin var mı?

rusça önemli bir dil ama benim gördüğüm kadarıyla öyle ahım şahım para kazandırması gibi bir durum yok, şansa bakıyor biraz. bir türk olarak petrolcü, doğalgazcı ya da inşaatçı değilsen rusya'yla pek işin olmaz. ha çok iyi yerlere de gelebilirsin ama böyle liseli gibi "haftada 2 saat çalışıp çok para kazanayım" mantığıyla bölüme girersen muhtemelen rusça falan öğrenemezsin.

o yüzden illa böyle saçma bir şey yapacaksan ispanyolcayı tercih et derim, aksi takdirde (eğer duygusal yönü çok zayıf bir robot değilsen) diğer bölümlerde başarısız olursun, muhtemelen mezun da olamazsın.

Bildiğim kadarıyla İstanbul Üniversitesi'nde İspanyolca bölümü için hazırlık yok. Bu da baya büyük bir sıkıntı demek; çünkü lisans eğitiminin yarısını zaten dili öğrenmekle geçiriyorsun. Her şey yarım yamalak kalıyor. Ayrıca bu söylediğin bölümler dil ve edebiyat, öyle değil mi? Bu durumda öncelikle edebiyatı ve okumayı sevmen gerekiyor. Ayrıca para kazandırma ihtimaline göre değil, hangi dil, kültür ve edebiyat çok ilgini çekiyorsa onu seç.

İst. Univ. Rusça berbat demeye geldim. Onu seçme de.

hocam turn back değil de spin round var, bi ihtimal belki diye sallıyom,

www.youtube.com

Buldum. Kwabs - Walk imiş. Sözleri gerçekten baya bi uydurmuşum.

eğer satıcı mağaza değil de hepsiburada ise alıyorum ben. memnunum. ama satıcılardan almadım hiç

hepsiburada evet, mağaza ürünü değil..

Bu isler sans meselesi. 50nin uzerinde alisveris yapmisimdir ( televizyondan, eldivene kadar ) hb'den, bir kere bile problem yasamadim.

hiç problem yaşamadım.

Ben de şimdiye kadar hiç sorun yasamayanlardanim.

Yaklaşık iki ay önce çekinerek ve İzmir'de alternatif satıcı bulamadığım için teknobiyotik mağazasından bilgisayar kasası aldım ama nasıl olduysa sorunsuz geldi üstelik yaptığım telefon görüşmelerinde de (teknobiyotik, hepsi burada, yurtiçi kargo) herhangi negatif bir durum ile karşılaşmadım.

Edit: Telefon görüşmesi yapma sebebim adresi eksik yazmamdı.

Ben de hiç problem yaşamadım. Elektronik işi şans

Hangi ürün bu arada

@efruz Braun MQ745 Aperitive Multiquick 7 El Blender Seti aldım
www.hepsiburada.com

ya eksicilerin sorun yasamadigi yer mi var allah askina.

Problemi herkes dile getirir ama iyiyi kimse. Kitaptan parasoleye kadar aldım HepsiBuradadan. Kimi hb kimi mağaza. Memnun kaldım. Ekşideki rezalete göre hareket edeceksek hiçbir şey almayalım.

Şöyle düşün sorun çıkma ihtimali %0.001 büyük sorun çıkma ihtimali %0.00001 ama ya çıktı? Ki aynı oran avm mağazasından aldığında da var. Hem HepsiBuradadan alırsan rezalet başlığı falan derken düzelttirebiliyosun olayı dmsnsk

Bir kere alışveriş yapıp Zenfone aldık satıcı Hepsiburada idi, bozuk çıktı.

Hİç soırun yaşamadım. geçen ay viewshonic monitörü 200 liraya düşürdüler normalde 500 lira. güya yanlış yazmışlar. snra 30 lira çek verdiler sipari şetmişlere. tek yaşadığım sroun buydu ama onda bile 3 0lira çek verdiler.

Hatta bugün bile ürünüm geldi.

Bozuk vs çıkarsa her türlü iade filan oluyor sınuçta. kargoyu da ödüyortlar. iade de kolay diye biliyorum.

İnsanların tercihleri farklı. Saygı duymak lazım. Bana da ters paso foto paylaşmak.

kalan zamanlarını da fotoğraflarının nasıl olduğu , hangi fotoğraflarda güzel çıktıkları vb konuşmalarla geçiriyorlar. telefon ekranlarına duvar kağıdı olarak kendini koyuyor insanlar. megaloman oldu herkes. kezbanlığı/kamilliği de tam atamadılar. çok pis bişey oldu, g*tüm gibi oldu millet.

yüz tane tag olayı beni de şaşırtıyor doğrusu. farklı bir yer, yeni bir manzara olunca belki paylaşıyorum ben o da bir tane. insanlar aynı selfie pozunu allayıp pullayıp efektleyerek her gün önümüze koyuyor. gerekirse takipten çıkarıyorum bu tipleri. sanki kafalarının içi çok boşmuş gibi geliyor bana.

Ben uzun süredir arkadaş olduğum insanlarla vakit geçirirken fotoğraf çekmeyi unutuyorum ya zaman öyle hızlı geçiyor ki. Ama sıkıldıysam paso çekiyorum ben de. Uğraş oluyor.

bugracaner +1

valla sadece facebook kullanıyorum, orada da iki dakikada bir paylaşım yapanları zaten gizliyorum. herhangi bir şey düşünmüyorum, ben bu şekil geyinirim bu bayan şu şekil geyinir. şahsen sürekli fotoğraf çekmeye de, paylaşmaya da enerji bulamıyorum. çok nadiren yaptığım bir şey olduğu için, seyahate çıktığımda falan paylaşırım arada veya hayatımda bir daha görme şansımın olmayacağı bir yerde, fotoğraf çekebilecek pozisyondayımdır, o zaman çekerim. konserlerde bayramlarda seyranlarda hiç çekmem mesela çünkü zaten internette falan bulurum olm aynısını, anın tadını çıkarmak varken niye 10 dakika elimde telefonla durayım. ama mesela teriberka'ya gitsem fotoğraf çekerim tabii.

tag olayına hiç anlam veremiyorum ama şimdi sözlük yazarı/duyurucu/facebook kullanıcısı olarak instagramcıları bash eylemek de biraz ikiyüzlülük olur sanırım. işte kimisi bi fotoğrafa 400 tane hashtag koyuyo, kimisi 3959 paragraf cevap yazıyo, hepimizin türlü türlü aptallıkları var yani. ben nefret etmekten, bunlara takılmaktan yoruldum açıkçası. o yüzden ilgilenmiyorum artık. sorgulamıyorum, yorum yapmıyorum. kim naabıyosa yapsın.

instagram zaten bu tarz insanlar için değil mi ?

kullanıcıların %90 ı böyle zaten, benim hesabım var, arada girer bakarım ama ekli olanlar natgeo, bir sürü gezi yapan kişi-rotasız seyyah var mesela çok iyi o- birkaç tane profesyonel anlamda fotoğraf çeken kişi var.

yani benim dediğimin dışında arkadaşları ekleip arada saçma bişeyler çekip paylaşıyorsan senin de çok farkın olmamalı bu şikayet ettiğin kişilerden-yani senin de öyle olman gerek aslında :)

Ben hiç görmüyorum böyle tipleri. Instagram hesabım yok, yalnızca Facebook, Ekşi Sözlük/Duyuru ve Tumblr hesabım var (takip ettiğim muhteşem fotoğraf ve müzik blogları var burada).

Facebook'ta falan bazen bu şekilde davranan insanlar görünce takipten çıkarıyorum ve gönderilerini görmüyorum, kafam rahat.

Özgüven eksikliği, ilgi çekerek gelen kalplerle bunu kapıyorlar işte. Klasik olacak ama takibi bırakabilirsin bu tip insanları. Sonuçta senin takip ettiğin kitle bunu yapıyor.

Konu dışı: Sülüklü göl efsane ötesi bir yer, gidip büyülenmemek elde değil. Bolu, Sakarya'ya yakın olanlar dibinizdeki cenneti kaçırmayın.

Her halini paylaşanları sevmiyorum. Direkt engelleme sebebi.

Sadece Facebook hesabım var, hoşuma giden anları yayınlamayı seviyorum. Ötesinde insanların anlarına tanık olmayı çok seviyorum. 'Bugün çorba var menümde'leri bile seviyorum. Bazıları hayatlarını açık yaşamayı seviyor, ben de onların hayatlarında olmayı seviyorum. Bunların bir kısmı da beğeni kaygısı olmadan yaşıyor.

Açıkçası 'Narsisist bunlar, beğenilmek istiyorlar. Özgüvenleri yok' kısmına uç bir durum olmadıkça, ne bileyim tuvaletteki anlarını paylaşmadıkça ya da günde 30 resim paylaşmadıkça ama senin paylaşımların umurlarında olmadıkça noktasında katılıyorum sadece. Atıyorum, sen paylaşırsan umrunda olmaz ama kendi paylaşırsa 150 like beklerse ayrı bir konu, o zaman benmerkezci derim ama onun dışında hayatlarını paylaştıkları için çok mutlu oluyorum. Bir arkadaşım var mesela, çiçek gördüğünde dayanamaz mutlaka fotoğrafını çeker, o çiçekle 150 tane fotoğrafını çektirir, aynı çiçeği her gördüğünde saldırır. Bazılarımız kedi gördüğünde saldırmadan duramaz, bazıları manzaraya dayanamaz, bazıları sevgilisi ile fotoğrafını paylaşmaya doyamaz; o arkadaş da günde 5-10 tane çiçekli fotoğrafını yayınlıyor. Millet beğenmiyor ve bıktı ama o paylaşmayı çok seviyor, çünkü çiçek gördüğünde çocuklar gibi mutlu oluyor ve o mutluluğunu ben ya da başka biri beğense de beğenmese de paylaşmak istiyor. İçindeki heyecanı tutamıyor. Diğer paylaşımlar için de aynı şeyi düşünüyorum. İçindeki heyecanı tutamıyor ve paylaşıyor insan, beğenilirse o kısmı bonus ve önemli de değil. Bir komşumuz var, o da hayatının her hayatını paylaşıyor. Pişirdiği çorba, sürdüğü oje, balkonundaki çiçek, vb. Onun da öyle like derdi yok, sadece hayatını açıyor diğer insanlara. Ben biraz daha ketumum o konuda sanırım onlara göre ama keşke herkes paylaşsa herkesin istediği her anına ortak olabilsek.

Sadece selfie komik geliyor bana, bir iki tane arkadaş zoru ile çekilmişliğim var ama arkasında ilginç. bir şey, bir manzara olmayınca koskoca resimde armut gibi kafa çok komik oluyor bence.

şimdiye kadar hiç fotoğrafını twitter-facebook-instagram'da paylaşmamış (wassap saylanmaz di mi) biri olarak bana acayip geliyor, şöyle ki az paylaşan da ilginç geliyor, anlamlandıramıyorum sadece, bana özel bir durum olmalı bu.

şöyle düşünüyorum ben örn. cep telefonumda kendi çektiğim fotoğrafı fi tarihinde tanıdığım birine gösterir miyim, hayır, o zaman koymuyorum internete, zaten gerekli fotoğrafları wassap üzerinden yakınlarıma gönderiyorum.

paylaşana da bir şey demiyorum, beni ilgilendiren bir konu değil.

ama bazıları o kadar vıcık vıcık ki, hani utanıyoruz buradan arkadaşlar, abartmayın. 35 yaşında adam gözleri büyütmeli, ses değiştirmeli video çekip internete koyuyor falan, teallam.

Gerzek olduğunu düşünüyorum bu tiplerin. Samimiyetimi bu davranışlarına göre aynı seviyeye düşürürüm. Çok nadir istisnalar hariç insanlar mesajlara düzenli cevsp vermeyecek kadar yoğun değil.

böyle insanlara 1-2 kere soruyorum 3.de ne sorarım ne de bi daha yazarım.

Benzer seyler oluyor. Uzun sure gorusmeyince nasilsin iyi misin diye - mesaj yoluyla - soran, sonra "evet", "tamam" gibi tek ergen kiz usuluyle konusmayi bitiren arkadasim var:) Soguk tavir alinca ben arayip sormayi keserim, sonra hic sesin cikmiyor diye tekrar arar.

Senin yerinde olsam mesaj falan atmam ama. Cevap almamak kadar nefret ettigim bir sey yoktur herhalde. Bir sey soyledigimde adam yerine konup cevaplanmayi beklerim, gerekirse cevap olarak kufur edilsin ama cevap verilsin. Cevap vermemek karsindakini insan sinifina sokmamak demektir.

Edit: Kisi mesaj yoluyla iletisim sevmiyordur, o zaman ayri. Bana kalsa ben de sesli gorusmeyi tercih ederim.
Ayrica gec donus olmasi da problem degil, onemli olan donus olmasi. Donus olmuyorsa hic zorlamam zaten.

var. iletişimi kesiyorum.

Şöyle ki ben biraz hayırsızım genelde beni aradıklarında bi iki tanesi çok tripli olur hiç sormuyorsun falan diye. Daha sonra hal hatır sorduğumda tek kelimelik tamam iyi, ok, iyi çalışmalar gibi kısa tripli cevaplar alınca daha da yazmamaya başlıyorum. Telefonda ne konuşmayı ne de mesajlaşmayı severim, he genelde arkadaşlarım yazınca cevap veren tipler; fakat kendime dışarıdan baktığımda ne yazan ne de telefonla kimseyi arayan bir tipim.

çok arkadaşım yok, olanlar da böyle. ben de aynı şeyi yaptığım için bir şey demiyorum açıkçası, herkesin işi gücü ve öncelikleri var. "meister yazsın da cevaplayayım" diye beklemediklerini biliyorum. acil bir durum yoksa yeri geliyor ben de iki gün yazmıyorum, ya müsait olmuyorum ya da canım o an konuşmak istemiyor. arkadaşız sonuçta overly attached girlfriend değil. bi durum olursa zaten "nerdesin rospu çocuğu" şeklinde uyarı gönderiyoruz birbirimize.

velhasıl tembel olduklarını düşünüyorum, tıpkı benim gibi.

Hayatta herkese verdiğimiz öncelik ayrı. Demek ki o arkadaşın sana değil o anda başkalarına öncelik veriyor. Bunda kızacak bir şey yok. Bana aynı anda 3-4 kişi mesaj attığında ilk önce benim için daha önemli olan, daha fazla sevdiğim insanlara dönerim. Diğerlerine dönmeyi unuturum bile. Saatlerce, hatta bazen günlerce aklıma gelmezler. Bazen aklıma gelseler de yazmam çünkü canım istemez.

Aynı şekilde ben de birinin ilk tercih ettiği, önceliği olmayabilirim. Mesajlarıma anında cevap beklemem, bana da saatler sonra yazanlar olur. Onlara kızmam. Çünkü bilirim ki o anda belki sevgilileri ile konuşuyorlar ya da daha samimi oldukları arkadaşları ile. Ya da başka bir işle meşgul olup beni unuttular veyahut o an canları benimle konuşmak istemiyor. Bundan daha doğal bir şey olamaz.

Geçen bir arkadaş ile tartıştım sırf bu yüzden. Benden anında cevap bekliyor, cevap vermeyince de "heeey neredesin!!" "Şu an benimle konuşmaktan daha önemli ne işin olabilir ki? :p" vs. diye ardı ardına mesaj yolluyor. Dünyayı kendi etrafında dönüyor sanan malın tekiydi. "Rahatsız oluyorsan mesaj atmayayım? :s" falan dedi ve ben rahatsız olmadığımı, yalnızca o an ona mesaj yazmak için uygun olmadığımı, başka önceliklerim olduğunu bir türlü anlatamadım ve arkadaşlığımız bitti. Çok da iyi oldu.

Edit: Söylemeyi unutmuşum, bana mesaj yazan herkese er ya da geç dönerim, kimseyi cevapsız bırakmam. Lakin kimilerine daha erken kimilerine (eğer ortada çok hayati, anında cevap gerektirecek bir durum yoksa) daha geç dönerim

Üniversitede samimi olduğumuzu "zannettiğim" arkadaşım, mezun olunca direkt evlenip amerikaya gitmişti, kocasının masterından dolayı. Bi zaman sonra hal hatır mesajı attı, cevapladım. Ben de hal hatır ve daha başka şeyler de sormuştum. 2 gün geçti cevap yok, 4 gün geçti cevap yok.

Tam 2 HAFTA SONRA cevap verdi, "Cınım çık yığınım kısırı bıkmı" şeklinde. Cevap yazmadım.

O "çok yoğun" olup da bana 4-5 satırlık mesajı gönderemediği dönemde 13 dakikalık videoyu izleyip paylaşmış, arkadaşının fotoğraf albümünde gezinip like'lar atmıştı.

Arkadaşlık konusunda içimi soğutan ve benim için milat olan bazı olaylar var bunun gibi. Direkt "vasıfsız" sınıfına atıyorum böyle insanları, yokmuş gibi davranıyorum. Birkaç yıl sonra mesaj attı yine, cevap yazmadım.

Bir tane var, ama anasına babasına kardeşine de öyle. O yüzden kızmıyorum alıştım.

var.
çok fazla samimiyet kurmuyorum.
10 şey diyorsa, 8'ini düşüyorum.
yapacağını söylediği şeylere inanmıyorum.

Kısa zaman önce neden Ruslarla ılımlı olmaya çalışıldığını anlamış olduk. Tabi ki Rusya.

tabi ki amerika.

tercih edeceksek rusya. normalde hiçbiri.

Konumdan dolayı rusya.
Konum harici düşünürsek rusya demek aynı zamanda çin ve iran demek.
Her türlü rusya.

İkisi de aynı bok. Türkiye'nin denklem dışına çıkması lazım.

Ben olsam Türki cumhuriyetlerden başlayarak, yeni birlikler kurardım...



.

İkisi de Türkiye'yi öpmeye odaklı ülkeler doğal olarak. Amerika Rusya'dan her zaman daha güçlüydü ve öyle de kalacak. O yüzden Rusya ile yakınlaşmak daha mantıklı olabilir, Amerika istediği gibi at koşturuyor çünkü bu gücünden dolayı. Rusya belki biraz daha sınırlı olur.

Rusya'yla temkinli mesafe her zaman korunmalı. güvenip sırtı yaslarsak sokulacak hançerin ucu akdeniz'den çıkar. "ülkelerin dostu olmaz, ortak çıkarları olur" diyen adam putin. bizim gibi duygusal irrasyonel ülkeyi çıtır çıtır yerler.

İsrail de vardı bir ara.

normalde abd'yi zaten pek sevmem ama son günlerde iyice nefretimi kazanıp midemi bulandırmaya başladılar. rusya, aynı bokun laciverdi ve gerçek şu ki ikisi de türkiye'yi "maşa" olarak yanında istiyor, yani popoyu birine dayadığımız zaman her şekilde sorun yaşar ve "devrilmeye" çok müsait oluruz. yine de ben rusya diyorum. abd'li şerefsizlerin dünyanın polisini oynamasından, her yere sıçramasından bıktım çünkü. gerçi imkânı olsa aynı şeyi rusya da yapacak hatta planlıyorlar şu an, ukrayna osetya suriye falan iyi coştular son 5-10 yılda ama ne bileyim abi sırf coğrafi ve kültürel yakınlıktan ötürü bile ben rusya'yla daha yakın & samimi olmayı tercih ederim.

ağır ukrayna milliyetçisi olarak yanukoviç denen iti ve rus kuklası yönetimi destekliyor değilim ama içten içe "keşke avrupa diye bu kadar yırtınmasalar" demeye başladım açıkçası. rusya-türkiye-ukrayna ve türki cumhuriyetler, yanına da iran ve çin'le güzel geçinirdik bence. karadeniz bizim. akdeniz bizim. sibirya, orta asya falan komple bizim. yani bizim dediğim, bloğun. blokun. ne haltsa. bence ekonomik olarak bayağı iyi olurdu lan.

ha benimki saçmasapan bi ütopya, onu da kabul ediyorum. türkiye'yle esed öpüşüp barışacak, rusya'yla ukrayna barışacak falan filan. bilmiyom. olsa iyi olurdu ama işte. amerika'yı skim. pislikler.

işi bilen darbecidir. kim tahmin edebilirdi ki darbe olacak diye? tesadüfen kazananlar olmuştur.

doların çıkacağı belliydi.
zaten parası olan dolarda tutuyor uzun zamandır.

darbe olmaya baslamisken zaten 3.00'dan alinabiliyordu, 3.10'dan cikip temiz kar ettim.

buyukler neler yapmistir kim bilir.

valla biri darbeden 1-2 gün önceydi dolar alsam mı diye sormuştu, darbe ertesi sorduk almıştı.

boğaz köprüsü kapandığında dolar 2.94'ten satılıyordu. almak isteyen aldı

ben 2,94'ten almıştım hemen enpara'dan. kaçtan sattım şimdi hesaplamaya üşeniyom ama 700 lirada 4 lira mı ne kâr etmiştim galiba. keynes kim, der meister'de mi oynuyor?

ben oldum.
hesabımda ki paranın bir kısmını, darbe haberleri gelir gelmez dolara yatırmıştım.
bu atikliğimin faydasını da ziyadesiyle gördüm çok şükür.

@pangea'nın dediği gibi yapan arkadaşlarım var. darbeci falan değil gayet. biraz akıllı olanlar ve parası olanlar götürdü işi. benim aklıma bile gelmedi o gece korkudan, o ayrı.

valla pek beceremiyorum ya
yapmak aklımada gelmiyor bazen
bazen bilerek yapmıyorum

Ben pazarlık yapmıyorum ama düz hesap yapalım diyorum. Geçenlerde et döner ve kola aldım. Et döner 7,5 TL ve kola 3 TL idi. Yani toplam 10,5 TL ödemem gerekiyor. Adam 10 buçuk deyince, hı? 10 buçuk mu? dedim, 10 ver yeter dedi. Benim olayım da böyle.

bence ne aldığına göre değişir bu pazarlık olayı ya. tekne turu örneğindeki gibi eğer hizmet alıyorsam pazarlık yapmam, ama keko gibi de her yerde otuz liraya satılan mala elli lira vermem.

hizmet sektörü pazarlığa kapalı olmalı, ama ticaret açık bence. öyle düşünüyorum.

yaparım. zevkli de oluyor. yunanistan'da bile yapıyorum adfasdfsfd

yapanlara sözüm yok, onların da kendince bir doğru bildiği vardır ama kendim için konuşacak olursam çok bayağı ve dandik geliyor bana ya. yapış yapış ne öyle. ABİ ŞÖYLE YAPAK, ABİ BÖYLE YAPAK, ÖĞRENCİ KARDEŞİNE NE YAPARSIN vs. hiç gelemem. ürünün fiyatı belliyse ya verip alırım ya da arkamı dönüp uzaklaşırım. fiyat yoksa da sorarım, uygun gelmişse alırım, gelmemişse yine devam ederim. hayır zaten ekonomik hacmi düşük bir insanım, sene boyunca aldığım her bir şey için pazarlık yapsam kurtaracağım 100 lira falan olur yani ne uğraşcam ya.

hayatta yapamıyorum, hiç yapmadım, yapabileceğimi de sanmıyorum. yanımda yapıldığında da çok utanıyorum. yapana, yapabilene saygım sonsuz ama pazarlık yapmak herkese göre bişey değil sanırım :)

ben hiç beceremiyorum o yüzden de pazarlık olmaması gerektiği taraftarıyım. aynı yerden aynı şeyi birilerinin daha ucuza alıyor olması koyuyor tabi. oysa annem pazarlık konusunda tam bir master. 4-5 ürün alırsa birini resmen bedavaya getiriyor ama işte nerede pis huy var babamdan almışım.

kız arkadaşım iyi allahtan o konuda da beraber olduğumuz zaman o işlere o bakıyor..

yaparım çünkü pazarlık yapılan bir yerse pazarlık payı bırakıyorlar zaten.

ben yapıyorum sayılır.
ama işin komiği ucuz şeylerde pazarlık yapıp pahalı şeylerde yapamıyorum.
çünkü ucuzun alternatifi ve çeşidi çok oluyor genelde.

Bazen yapabiliyorum. Çok da iyi değilim. Fakat babam ve bir iki arkadaşım baya iyiler bu konuda. Gerçi iyi de demeyeyim, Kesin arkadan ana bacı küfür yiyiyorlardır.

Bazı yerlerde pazarlık yapman lazım ama. Çünkü genelde fiyatlar pazarlık payı eklenerek konuluyor. Pazarlık yapmayanlar sayesinde kazandığı para çok olduğu için, pazarlık payı da olduğundan çok sorun etmiyorlar. 125 liradan 25 e düşen bile gördüm ben.

Genelde çok etki edemiyorum ama şu an kullandığım şort çantasını 75ten 60 a düşürdüm en son. O kadar. Onu 50ye düşürürdü yetkili kişiler.

nakit alıcam en son kaça olur derim ama ısrar edemem.
ama annem mükemmel bir kadındır bu konuda. baya indirim yaparlar o deyince.
adeta içimizdeki kayserili.

tek yapabildiğim pazarlık birden fazla bi şey alırsam indirim istemek.

2.5 liradan 5 tane bi şey alacaksam eğer, 10 lirayı kabul etmezlerse hayatta almam mesela.

babam çok yapar. Ben pek yapamıyorum ama madem tekne turu örneği var, bir kere baya indirim olmuştu 3-5 falan değil birkaç kişinin bedavaya gelmesinden bahsediyorum. Ha sonraki güne vs. değildi yarım saat sonra kalkacak bir şeydi, adam da "tamam abi siz geçin sizi görenler gelir oradan kazanırız" gibi bişey demişti.

Ayrıca benim hiç olmaz dediğim Satürn'de bile yapmıştı :D Yani Vatan bilgisayarda mı ne daha ucuzdu onu söyledi, o fiyata verdiler. Tamam bu hakkımız bazı mağazalar diyor bunu ama ben bunu söyleyip dert anlatacağıma gider Vatan'dan falan alırdım mesela.

Ha yine "yanında hediye" olayı var. Bir çeşit pazarlık. Laptop aldık, 150tl'lik çanta verdiler ama biraz zorlama ve muhabbetle. Hani pazarlık işte. Aynı laptobu alan başka adama vermeyecekler yani, onlar teklif etmiyor. Ben bunu Amerikanlara yaptım şansımı denedim oldu :D Öğrenciyken ABD'deki bir websitesinden illüzyon malzemesi alıyordum, yüz küsür dolar tutmuştu benim için büyük para. Sİparişe ek mesaj attım öğrenciyim benim için büyük para ama Türkiye'de yok bunlar, eğer mümkünse yanında küçük hediyelerinizi bekliyorum diye :) Gayet güzel/eğlenceli bi kart oyunu göndermişlerdi değeri de 16$.

yaparım. yapılması da gerekiyor. öyle "3 lira için ne yaparlık yapcam?" diyenler kendi paralarını kazanmıyorlardır yada çok paraları vardır.

Eski galerici olan babam kadar olmasa da yaparım. O gençliğinde adamın ağzına sıçardı bir şey alırken. Çoğu esnaf Türkiye'de fiyata pazarlık payı ekliyor zaten. Müşteri de kaybetmek istemeyeceklerinden illa biraz biraz fiyat kırarlar. Tekliften çekinme yani.

Pazarlik yapmam.
Ama bazi durumlarda ne tutturursa o fiyati cekerler ya, o durumlarda kaziklandigimi farkedersem pazarliga girisirim pek beremiyor olsam da. 3 ay once yurtdisinda adamin 45euro fiyat cektigi tekne turunu 20euroya aldim. Aslinda pazarlik yapmadim, adam ben istemiyorum dedikce israr etti, gittikce fiyat dustu. Ben de yeterince dusuk fiyat soyleyene kadar yok dedim.
Ama pazrlik denen seye karsiyim. Fiyatlar sabit olmali, kaziklama olmamali, pazarlik da olmamali.

Bende yapamazdim. Ama fazla mal aldigim zaman kurumsal bir yer degilse kusuratu atalim bari su kadar olsun diye teklif edebilirdim en fazla. Birkac kez kayinvalidemle alisverise cikip catir catir pazarlik yapma olayini gordum ama hala ben o kadar israrci olamiyorum. Kendisi esnafi biktirircasina pazarlik yapar. O kadari da cok fazla ama yine de ilk soylenen fiyatin hemen kabul edilmemesi gerekiyormus.

Zamanla geliştirdim ben de, önceden hiç beceremezdim. Ancak pazarlık yapılan yere bağlı tabii ki, hissediyorsun yani onu bu insan beni kazıklayacak diye. Bayağı geleceği durumu da ön görüyorsun zaten o esnada yapmıyorsun.

ben de yapamam. ama fiyatı duyunca tekrar sorarım şaşırmış gibi veya hımm yok pahalıymış falan derim. bazen öyle deyince indiriyolar slfkdg. başka bi şey diyemem ama.

fırsatım varsa, elim kuvvetliyse direk yaparım

Yapmazsan kazıklanırsın.

Yapmışlığım var birkaç kere ama hiç sevmem, yoruyor ve yıpratıyor beni. Ben doğrudan "Pazarlık sevmem, son bir fiyat söyleyin, alırsam alırım" derim. Eğer pahalı gelirse ve sonradan "Hadi. 10 daha indireyim" derse de "Hani son fiyatı oydu" der, bağırmadan kızarım. Pazarlık yapanları takdir ederim de, bir arkadaşımla Antalya'ya gittik ve iki gün Antalya'daydık. Arkadaş bir şal için "Pazarlık sünnettir" deyip 1.5 saat pazarlık yaptı ve arkadaşa çok bozuldum. Zaten azıcık zaman oradayız; onun da 1.5 saatini dükkanda geçirmek istemem. En son parasını ben verdim. "Hadi, bu da hediye olsun benden" dedim. İndirim de 30'dan 20'ye. 10 tl o kadar zamanıma değmez. Yalnız bir gezide, dlini bilmediğim yabancı bir ülke için "İlk söylenen fiyatın yarısına alın" dediler. Oranın dilinde rakamları öğrenip hayvani pazarlık yaptım ama o istisna. Adamlar baştan uçuk söylüyorlarmış zaten.

pazarlık yapmadan olur mu ya :)

teklif verirken bile pazarlık payı ekliyorum üstüne :D

Yani pazarlığın her aşamasında varım

Sabah hastanede yaptim. 13bin kusurluk fatura 9200e dustu.

Pavyon mu hastane mi belli degil. Pazarlik yapmayandan 13bini cart diye aliyorlar iste.

bir kere yapayım dedim beceremedim. 50 liralık 3 tane tişört beğendim satıcıya uygun bişeyler yaparsanız 3 ünü de alırım 135 olsun dedim, yok yapamam üstelik kartla ödeyeceksiniz komisyon alıyor banka dedi. bende peki sizi kırmıcam çok sevdim dedim 150 lira verdim :) genelde bunu satıcı müşteriye der ben söyleyip çıktım dükkandan :)

geçen yıl lazer'e başlarken ablamın yaptığı pazarlık gözlerimi dolduracak cinstendi. oldukça karlı ve memnun çıkmıştım. o yüzden pazarlık yapabilene saygım sonsuz. ama ben yapmam. çok utanıyorum :(

....na bile koyyorum Fraise görsen şaşırırsın %30 indirim garanti. Sabah 20 liralık peyniri pazardan 12'ye aldım bak o kadar küsüratlı diyorum.

@sivrisinek nasıl la? pazarlık yaparak kazıklanıyoruz. yani ben dükkana giriyorum abi selam pazarlık yapacam ona göre fiyat ver diyorum o da 100 liralık mala 300 çekiyor ben 200'e alıyorum ve seviniyorum asdfasdfsadfsadffasdfasdf

bi anlatsana çok heyecanlı

eskiden yapamıyordum, artık yapabiliyorum.

yaparım. yapmalıyız.

tekne turunda pazarlık yaparım. hatta geçen haftasonu gittik, 50 tl idi kişi başı, kızkardeşim 35 e çektirdi öyle çok dil de dökmeden. pazarlık payı oluyor onların dert etmeyin.

ama bizim burda aydında cuma pazarında bile pazarlık yapılıyor. meyve alacak diyelim karpuz 11 geldi 10 yap derler. ya da armutu hadi 2 den ver 2 kilo alayım derler.

pazarcıya, zor geçinen esnafa ben pazarlık yapmam mesela.

bu biraz ben de insaniyet, prensib meselesi. bir de 2 lira için pazarlık yapmam. mesela çilingir çağırırım onla pazarlık yaparım 60 dediyse 40 a çekerim fln. türkiye'de işler böyle dönüyor. size de tavsiye ederim.

fazla beceremem ama yapana saygı duyarım.

belki yüzeysel düşünüyorum ama girenin bize girmesi üzerine kurulu bu sisteme acayip uyuzum. şimdi o mal yada hizmet bize gelene kadar her aşamasında pazarlık yapılmıyor mu, yapılıyor. belli tenzilat - iskonto tutarlarında anlaşılıyor karşılıklı, protokoller oluyor. fabrika girdisinden çıktısına, ürünün ambalajını üreten firmadan toptancısına, perakendecisine kadar her düzeyde bi karşılıklı anlaşma var fiyatlarda. böyledir yani bu, başka yolu var mı? amaa son kullanıcıya gelince bi etiket fiyatı tutturulmuş gidiyor. 5 kuruş indirim talep edilse tepeden bakılıyor neymiş etiket fiyatı öyleymiş. kim basıyo o etiketi acaba, tüketici tarafında kim anlaşıyor sizlerle o fiyatta? beyefendi lütfedecek %5 peşin indirim yapacak, karta %0,2 bonus yüklenecek şu bu. baştan aşağı farazi rakamlar olaylar.

Route 66 der gavurlar buna 2000 mil.trenle ayip olur.

Amtrak.com adresinden trenlere bakabilirsin.
Trenle en kısa yolculuk 43 saat sürüyor ve 170 USD fiyat veriyor.
Uçaktan pahalı muhtemelen.

O yolda arabayla görecek pek bir şey de yok.
Uçakla LA'ya gidip oralarda gezinmek daha mantıklı.

valla gitmişliğim yok ama benim bildiğim muricanların trenle ve otobüsle pek işi yoktur, havayolu ve kişisel araç çok yaygındır. trenlere çok pahalı diyolar bi de zaten. tır sevgimden dolayı biliyorum, bu heriflerin yolları ve yollardaki işte motelleri tesisleri falan çok hoş. hem araba hem benzin sudan ucuz zaten, ben olsam araba kiralayıp giderdim, tabii vakit bolsa. nasıl keyifli olur var ya piii.

tren çok pahalı. yukarda verilen amtrak sitesinden bakabilirsin.

araba iyidir abd'de gezmek için. kafana uyan arkadaşın varsa yol boyunca eğlenirsiniz, görülebilecek pek çok şey var o yol üzerinde.

Uçak candır, gerisinde sürünürsün

www.youtube.com

mabel matiz - gel
ahmet kaya sarkilari

bludfire, repeat, turn up the speakers gibi yabanci sarkilarda da ex atmis* gibi oluyorum (*hic kullanmadim, tahminen. igrenc bir sey oldugundan suphem yok. allah belasini versin bu vb. illetlerin)

son zamanlardaki ağır favorim,

www.youtube.com

otomatik olarak sovyet rusya'ya gidip vodka ve sigara içerek hüzne boğuluyorum. tatlı bir hüzün ama, garip bir his. her dinleyişimden sonra bir ağırlık çöküyor böyle. bence bu herifler hep böyle şarkılar türküler yüzünden vodka canavarı olmuş zaten. çok değişik.

"that's amore"

100 yil geriye gidip, tercihen gemide bir kadinla tanisip asik olasi geliyor insanin.

www.youtube.com

www.youtube.com

www.youtube.com

şu sıralar
www.tubereplay.com

baba yaga - so ends another day

www.youtube.com

www.youtube.com

var, olmaz mı? hatta kendimce sebeplerini yazayım kısaca.
duman - ah - şarkıya konu olan o üçüncü tekil şahıs gibi hissediyorum.
gripin - bir cevabım var mı? - kendi kendime ettiğim sitemlerin ve sorgulayışların yansıması.
leman sam - illa - etrafımdakileri sadece sevdiğim ve genelde onların beni sömürdükleri gibi onları hiç sömürmediğim için, sevgi anlayışımı temsil ediyor.
sezen aksu - eskidendi, çok eskiden - geçmişe özlemim.
barış manço - dönence - yalnızlığımın özeti.
the cranberries - dying in the sun - anıları hatırlayış...
björk - venus as a boy - çok sevdiğim bir dostumu hatırlatıyor, mutlu oluyorum.
ferhat göçer - kalbe kiralık aşklar - "kim el sallıyor şimdi bilmem/eski evimizin penceresinden" kısmından itibaren, üniversite arkadaşımın evinde geçirdiğim zamanlar, günler geliyor aklıma. o benden erken mezun olmuştu, oradan geçerken bu şarkı ağlatacak kıvama getirirdi beni...
gülşen - saklandım izlerinde - hatıralar, hatıralar...
lorde - team - bir gün arkadaşımla bir yere kahvaltuya gitmiştik. dönüşte sıcacık yağmur yağarken biz de bu şarkıyı o bet seslerimizle söylüyorduk. direkt o an aklıma geliyor ve evet, üzülüyorum.
sagopa kajmer - vesselam - "üzgünümdür, hayli vesselam..."

www.youtube.com

Meriç'i döv. Kız izin veriyorsa kızı bırak.

Meriç yaklaşmaya çalışan sinsi it, kız da izin veriyorsa ilgi ... Olabilir.

Ikisi de olabilir. Meric yaklasir herif yavsaksa izin verir.
Herif yavsaksa merice yaklasir. Her iki halde de herif giderse yavsaktir iliski sahibi icin hayirli olmustur. Hicbir iliski meric tehlikesi altinda degildir, birinin gidesi/aldatasi varsa yapar zaten. Ne kadar erken diger taraf icin o kadar iyi.

sevgili izin verir.

mericin yaşam amacı zaten yaklaşmak. olayı bu yani. bu yüzden meriç. meriçliğin yeşermesine izin veren daima kız tarafı oluyor. ilgiye aç olan kadın bu meriçliğe müsaade edip "yaaa o benim arkadaşım :))" ayağı yapıyor. aksi takdirde mericin bir şey yapması zaten mümkün değil kız tekmeyi vurduğu sürece.

ben hep söylüyorum bunu: ilişkide böyle bir durum varsa muhatabın sevgilin olacak. bak taciz durumu vardır, kız arkadaşını birisi rahatsız ediyordur o zaman gidip herifin ağzını yüzünü kırarsın eyvallah ama ortada kızla elemanın seni rahatsız eden yakın ilişkisi söz konusuysa bu durumda muhatabın kız olacak. çünkü dediğim gibi mericin olayı budur, meriç meriçlik yapar. "benim sevgilim var" diyebilmesi gereken senin sevgilin.

İkisi birden olur.

biz izin verirsek meriç meriçlik yapabilir ancak. üzgünüm.

Kız izin verir. Yoksa Meriç her kızı yalıyor zaten. Çevresinde Meriç biriktiren kız direkt leştir.

der mesiter +1 kız izin verir malesef

www.youtube.com (kaskade- maybe)

benim için bu anlamda bir numara nebel olmuştur hep,

www.youtube.com

videoyu dikkate alma dandik bir fan işlerinden biri herhalde jsfk

pearl jam - black
unplugged versiyonunu tavsiye ederim
www.youtube.com

Porcupine Tree - Stars Die
Dinlemezsen darılırım.

beck everybody's gotta learn sometime
www.youtube.com

www.youtube.com
www.youtube.com
www.youtube.com

Tam adamini buldun. Su playlistlerimde bolca bulabilirsin
www.youtube.com

www.youtube.com

www.youtube.com

blur - caravan
www.youtube.com

mark pritchard ft. thom yorke - beautiful people
www.youtube.com

Sirf basligi takip edebilmek icin aklima gelen ilk sarkiyi yaziyorum. Benim de aradigim seyler bunlar. Katkisi olanlar sagolsun.
E.s. posthumus - nara

sigor ros tüm şarkıları

www.youtube.com lost on you - lp

sadece şarkı değil, klip de.

www.youtube.com

hayır

hayır.

ırkçı mıdır bilmem de ırkçılar ülkelerine ve genel olarak yaşadıkları kıtaya liberal gavatlar kadar zarar vermiyor. ırkçı olsaydı almanya muhtemelen azınlıkların daha rahat yaşadığı, rapefugee'lerin milleti döner bıçaklarıyla doğramadığı bir ülke olurdu. bizim görebildiğimiz bir de bu hayvanların boktan politikaları için filtrelediklerinden, görmemizi istedikleri geriye kalan kısımdan. kim bilir irili ufaklı ne olaylar dönüyordur, kaç insan mağdur oluyordur.

kesinlikle değil çok ağır eleştiriliyor hatta mülteci politikasının yumuşaklığı yüzünden.
buna rağmen hitler bıyıklı resimleri yayınlandı türk medyasında, almanlar arschloch'larıyla güldüler

Ben sanırım annemin altımı değiştirdiği bir anı hatırlıyorum ama kimse inanmıyor. Benim de ya 2 ya 3.

Ben de uç yaşına kadar yaşadığım evi hatırlıyorum ve 2 yaşına ait bir anim var.

ben 2-3 yaşını hatırlayabilenleri gördükçe çok şaşırıyorum. belki zihnimin bir köşesinde benim de o kadar eski anım vardır ama şu an düşününce aklıma gelen en erken şey sanırım 5'inci yaşımdan. öncesi komple karanlık, çıkmıyor hiçbir şey. 5 yaşındaki de şöyle: dayım kola diye sirke içirmişti. akşamüstüydü, annem mutfakta yemek yapıyordu. dayım da bizde kalıyordu o ara. net olarak hatırlıyorum bunu ve sirkenin tadını. daha öncesi yok. gerçi olsa ne olacak ya süt içip altıma sıçıyodum sanki başkomutan mıydım 3 yaşında.

bunu daha önce yazmıştım oradan kopyalayayım :D

Kendime dair hatırladığım en eski anım bir köy düğününde ahşap bir evin odasında esaret edilişim.

3-4 yaşlarındayım, Bitlis Adilcevaz'ın bir köyünde düğündeydim ve ahşap bir evde yanımda bir bebekle uyuyordum. Uyandığımda muhtemelen dışarı çıkıp kalabalıkta kaybolmamak için bir odaya kilitlenmiştim. Ev ahşap olmasına rağmen ses almıyordu. Bebeğin uyumasından anladım bunu. Ben düğün bitmeden uyandığımdan ve oraya tıkılı kalamayacağımdan dışarıdan ailemin beni duyup gelmesi için cama vuruyordum ama bebek uyanacak diye korkuyordum. İşte kendime dair hatırladığım ilk anım sesimi duyurmak için cama vurmam ama bebeği uyandırmamak için bunu yavaş, dikkatli bi şekilde yapmam.

anlattığım insanlar inanmasa da 1,5-2 yaşıma ait. karşı apartmanda oturan ve benimle yaşıt olan arkadaşıma pencereden el sallıyordum. onun üstünde beyaz bir elbise vardı filan. daha birçok anı var böyle hatırladığım ama bir kısmını dinlediklerimle ben yerleştirmiş olabilirim aklıma.

5 yasinda kardesimin dogumunu hatirliyorum. Oncesi yok.
Simdi dusundum de 4 yasindaki sunnetimi hatirliyorum.

Yaklaşık uç yaşındaydım. Balkonda abimin okuldan gelmesini bekliyordum. Elimde küçük bir parça çikolatalı ekmekle.

Antibiyotik ignelerini yok etmeye calismam. 3 bucuklardaydim. Simdi dizlerime gelen bir dolabin kocaman oldugu bir deneyim hatirliyorum. Dolaba saklamaya çalışmıştı. Icim sismisti aglamaktan :(

2.yaşgünüm

ha ilk anım yaklaşık 12 aylıkken babamın kucağına işemem di. hatta o arada fotoğraf çekiyolardı, fotoğrafı da var dur yükliyeyim de gülelim. ondan sonra boşluk var .2.5 yaşımda sünnetimi hatırlıyorum, sünnetimden önce doktora gitmemizden tutunda sonrasını an an hatırlıyorum, anı hafızası çok çok geniş birisiyim, arkadaşlarım eşim dostum bu olayaçok şaşırıyor, 15 sene önce senle şurada karşılaşmıştık, şöyle böyle demiştin, dediğimde oha olm lan sen manyakmısın nasıl hatırlayabiliyorsun bunları diyolar. yani o gün arkadaşın tüm söylediklerini, tüm yaptıklarımızı, kolunda ki saatten, gözünde ki gözlüğe ayakkabısına, ne anlattığına kadar en en ince detayı bile hatırlıyabiliyorum, zaten beni tanıyanlar işime gelmeyen bir konuyu hatırlamıyorum falan dediğimde, direk anlıyolar, ulan sen mi hatırlamıycan, bırak bu ayakları diye.

i.hizliresim.com

aslında orjinal foto bu değil, bunun donsuz versiyonuydu o yüzden bunu yükledim :D

5 yasindayken evdeki akvaryuma nesquik dokmustum baliklarimi cok sevdigim icin :( neyse ki hepsini kurtarmis annem ya da uzulmiyeyim diye oyle diyor

2 yaşında gibi birseyim pusette gidiyorum, başıma şapka takmışlar güneş geçmesin diye. Annem babam dondurma yiyordu bana vermediler çok ağladım.

Evler güzel, alınır tabi ama İstanbul'un çok dışında Beylikdüzü. İşiniz buraya uzaksa bir süre sonra eve gitmeme kararı alabilirsiniz.

hocam ev alınır mı bilmem de öğrenci olarak 4 seneye yakın istanbul'da yaşadım. moda, acıbadem, laleli, aksaray ve beylikdüzü'nde kaldım. hasretle, özlemle andığım tek dönem beylikdüzü dönemim. üstelik ben beylikdüzü'ne taşındığımda intiharın eşiğindeydim, olabilecek en boktan ruh halindeydim. beni beylikdüzü iyileştirdi. aşkım beylikdüzü.

yani şehirden uzaktır falan ama sessiz, sakin, huzurlu ve güvenli bir yerdir. tabii esenyurt tarafından bahsetmiyorum, esenyurt-beylikdüzü birbirine karışmış olduğundan konum çok önemli. herkesin seveceği bir yer değil. ben o terk edilmişlik ve yalnızlık hissini inanılmaz sevdim. havuzlu siteye tek bir ışığın bile olmadığı toprak yoldan gitmek çok büyük keyifti mesela ya da bir apartmanın 15. katından esenyurt hızlılarını izlemek. ruhumun beslendiğini, oturduğunu, arkasına yaslanıp çay içtiğini hissediyordum oradayken.

ben istanbul denen bok çukurunda yaşayacak olsaydım kesinlikle alırdım ama dediğim gibi herkesin sevip benimseyebileceği bir yer değil merkeze uzak ve biraz fazla "yalnız" olması dolayısıyla, o yüzden bu kadar büyük rakamlar için kimseyi yönlendirmek istemem.

Yakuplu ve Esenyurt'a bakan tarsftan ev alinmaz. Adnan Kahveci, Baris, Buyuksehir yani konutlar megakent ve beykent taraflarindan ev alinir. Cumhuriyet tarafina gidersen kafayi yersin daglilar yuzunden.

Bir beylildüzülülülülü olarak yorum yapayım:)
Bahsettiğin rakama bahsettiğin cumhuriyet mahallesi esenyurt tarafındadır, yani e-5 in büyükçekmeceye doğru olan sağ tarafı, sol tarafı ise beylikdüzüdür, sanıyorum ki beylikdüzünün nezih olarak nitelendirildiği yerler beylikdüzü-cunhuriyet mahallesi, adnankahveci ve büyükşehir mahalleleri. Büyükşehir en eski yapılarıdır beylikdüzünün ve fiyat bandı daha yüksektir. Beylikdüzü sınırlarında kalan cumhuriyet mahallesi ise bizimkentten başlar ve beylikdüzü kültür merkezine devam eder çok nezihtir. Buralarda ise yine fiyat bandı sorunuzdakinin iki katı kadardır, tabii 3+1 ler için konuşuyorum. Tavsiyem daha aşağı bandda fiyatları bulunan adnankahveciden bakmanızdır. Bu bahsettiğim yerlerin hepsine beylikdüzünün kendi içinde ulaşımı kolaydır. Kişisel olarak ben yakuplu taraflarını sevmem.
Beylikdüzüne ulaşım zor, metrobüs hınca hınç dolu hep, e-5 te de çok fazla trafik oluyor. Yollar boşsa araç da varsa ulaşım sıkıntı olmuyor; ama istanbuldan bahsediyoruz.
He bir de barış mahallesi var oralar da meşhur 5m migrosun arkasından başlar oralar da fiyat açısından daha makuldur.
Beylikdüzünü yazları çok severim kışları ise yol gidiyorsam nefret ederim..
2 yılı aşkın süredir yeni yeni alışıyorum ama insancıl yaşıyorum..

Zannetmiyorum. Niye takip etsinler ki?

sözlük de duyuru da bu konuda hiçbir şekilde inisiyatif almaz. umurlarında bile olmaz.

YÜCE RABBIM senden razı olsun duptıs, bu ara sormayı düşündüğüm sorulardan biriydi. duyuruyu bir der meister sorusundan kurtardın.

arkadaşlığınız bok oldu artık. ne yaparsan yap üzülecektir. hafif atlatır diye bir durum yok.

Bana düşen bir şey yok mu? Hiçbir şey mi yapmamalıyım? Mesaj falan atmayayım mı, aramayayım mı artık?

herif nasıl karşıladı senin hissizliğini? yani arar sorarsan umutlanacaktır.

benim cinsiyetim kadın, karşı taraf erkek demene gerek yoktu tersi mümkün değil zaten. bunun asla vagzeçeceğini sanmıyorum bi şekilde sevgili olmaya çalışacaktır senle onu aklına koy bi.

ben böyle bir durum yaşadığım zaman ismail aydemir gibi arkamı dönüp gidiyorum,

36.media.tumblr.com

aşık olduğun kişiyle arkadaş kalmak eziyet. evet onca seneyi bir kalemde silmek de hoş değil ama diğer türlü insan çok fazla acı çekiyor. bence sen "ben arkadaşın olarak buradayım, bu tavrından dolayı sana kırgın değilim" mesajını vermeye çalışmakla birlikte çok da samimiyet gösterme çünkü o zaman seviyorsun sanacak. yani mesafeli bir ilgiyle yaklaş bence. becerebilirse kendisi zaten ilişkinizi yok edecek yakında.

Sana düşen bir şey pek de yok şu anda, sonuçta onun aşk acısını hafiftecek 'arkadaş' sen değilsin artık. Senden destek falan istemiyor, doğrudan seni istiyor. Senin de gönlün yoksa, bir şekilde atlatacak.

4 yıllık iyi arkadaşınsa bi düşün bence önce arkadaş olup sonra sevgili olmakta bir sıkıntı yok gayet doğal bir şey, illaki de istemiyorsan mesafenin allahını koy olsun bitsin bu çok önemli, kesinlikle aramıcan sormayacaksın gerekirse her yerden sileceksin. Eleman o darbeyi bi kere yiyecek sonra sindirecek sonra büyüyecek. :)

Sakın ama sakın yakın davranmayın. En hafif böyle atlatır. Onu da en çok umutlanıp umutlanıp olmayacağını anlamak üzer kırar döker. Eğer ona değer veriyorsanız biraz fedakarlıkta bulunun ve internrtte aşk sevgi vs. ile alakalı paylaşımda bile bukunmayın. Kendisine zannedebilir.

Artık arkadaş da olamazsınız. Yakınlık göstermeden ister sert ve hızlı, ister yumuşak ve yavaş sekilde bağlarınızı koparın. Ama ona iyi geleceğini düşünüp 1 tane bile fwzladan bağ kurmayın. O an için iyi gelebilir ama sonrası için üzülme sebebi olacaktır..

Nasıl tamamen çıkaracağım hayatımdan koca bir dostluk var? Nereden başlayayım, ortak arkadaşlar var.

başkasıyla sevişip elemana anlat. canı yansın biraz uzaklaşsın.

O ilişki artık eskisi gibi olamaz. Ya sevgili olacaksınız ya da arkadaşlığınız bitecek.

Bence değerlendirebilirsiniz. Neticede yıllarca arkadaş olduğunuza göre huyunu, suyunu sevdiğiniz biri. Ama tabii sadece bunlar yeterli değil, fiziksel olarak ta beğenmeniz lazım.

Ona çok kızmayın, senelerce birine yakın olunca gönül bu kayabilir...

.

işte bunlara çomar, akılsız falan deyince biz suçlu oluyoruz, "ama çocuğunu kaybetmiş" diye yaptıkları her saçmalığı mazur görmemiz bekleniyor. çocuğa da yazık. bu kafadaki zehirli ebeveynler tarafından yetiştirildikleri zaman bu şekilde ölüyorlar zaten genelde çünkü öğrendikleri, kendilerine verilen şey bu. ölmeye programlı olarak, birey olma kabiliyetinden yoksun şekilde yetiştiriliyorlar.

Bu adamlar salaklar ve ölmeleri zerre kadar umrumda değil. Mavi marmara'da o kadar insan öldü, kaç sene sonra çıkıp "bana mı sordunuz" dedi Erdoğan. Bunların da yarın sonu aynı olacak.

Ya sen ne diyosun geçen demokrasi mitingi mi demokrasi nöbeti mi onda kadinin teki elinde bebegiyle televizyona çıktı bu da vatana feda olsun dedi.bebek ya daha meme emiyor yani.. bir anne nasil bebegi icin bunlari dusunebilir aklim almadi.bu bence başka bir sey.Kanimiz dondu ya yemin ederim. Gözleri dönmüş, Sağlıklı dusunemiyorlar.

Yani sizler hic yakin birinin ölüm acisini hissettiniz mi bilemiyorum ama boyle durumlarda allah a siginir insanlar ve yureklerine bir nrbze su serpecej sey e sarilirlar. Inandiginiz bir deger neticesinde ölmek en azindan pisi pisine öldü den kolaydir ve ben bunu garipsemiyorum. Yakinlarimda acilar yasadigimda hep tutunacak bir sey aradim. Kader kavramina sarildim, icimdeki aciyi sogutur gibi yapip dunya ya ayak uydurmaya calistim. Inancla alakali meseleye onlar gibi bakmadiginiz icin onemini anlamayabilirsiniz. Bu inanca sahip oldugu icin o baba ya comar diyen zihniyeti kiniyorum ve aciyorum. Cidden yazik. Biraz anlayışlı olmakta fayda car arkadaslar. Anliyorum sizlere bu garip gelebilir. Her sey ortada cocugum feda olsun demek abes, akil mantik disi hatta. Bunca yillik kendi kani cani evladi. Ama din bilgisi belli bir duzeyde bir insan icin sehit olmasi onemli. Benim yavrum sehit ve sehitlik mertebesi de islamda onemli. Size yanlis gelse de ulkesini savunurken ölmüş, bunu boyle gorulmemesi.icin ne sebep var.siyaset yapmaya baslamak olur otesi. Bunu garipsemeyin. Acisina, inancina,degerlerine,bagliliklarina saygi duyun. Savundugu bir deger ugruna olmesine ses cikarmatin bence.
Bunu dinle bagdastirmasaniz bile empti yapip savundugu degerler icin.ölen baska baska bisuuru insani akliniza getirin ya da yakininizi.sizde dersiniz en azindan bu yolda öldü diye.
Boyle iste...
Anne baba evlat acisi zor seyler, elestirmeyin, kinamayin.

yıllardır düşünüyorum ben de bunu. adamın oğlu ölüyor ve "bir oğlum daha olsa onu da veririm" diyor. vatan evlattan daha önemli değil bana kalırsa. bunların eğitimsizlikten olduğunu düşünüyorum. sabah akşam şehitlik diye yıkanan bir beyin kalkıp tabii ki böyle saçma cümleler kuracak. acısından sığınıyor demek de cahilliğin üzerini örtmek bence. yakınım öldüğünde "allahın emri/kader" gibi şeylere sığınmadan, şimdi hiçbir şey hissetmediğini ve onun için bir problem olmadığını düşünerek, artık canının daha fazla yanmayacağını bilerek avutuyorum kendimi. ve evet, ailem arkamdan böyle şeyler söyleseydi gerçekten kahrolurdum.

"halboyle" haklı.

İnandığı kutsal bir değer uğruna ölen kimse için ses çıkarmamak gerekiyor, zira ailesi memnun, devlet memnun, toplum memnun, ölenin zaten ne olduğundan haberi yok, bizim oturup da kafa yormamız saçma olur.

Memlekette boktan giden bir ton şey bu zihniyette düşünenlerin eseri. O yüzden evet adama laf etmek bana kaldı.. Yaşama hakkı kutsal falan değil bence.. Ölmemi isteyebilirsin tabii ki; sıkıntı değil. Kimseye akpli diyip da saydırmadım ayrıca..

Bunca kavga dövüş cevapları arasında açıklama yapma gereği duydum.
Sorum ölen çocuğa veyahut babasına değildi, sorum şehitliğin nasıl bu denli empoze edildiğiydi.
Dehşet şeyler yaşadık hala akpli veya değil, çomar falan gibi laflarla birbirinizi yiyorsunuz, yazıklar olsun..
Beddua edip umarım hepiniz yaşarsınız diyenler bile var harbiden yazıklar olsun

Babanın acısı ya da savunma mekanizması tartışılmaz acı her türlü acıdır. Tartışacaksak oluşan bilinç üzerine tartışalım dedim; ama yok böyle platformlarda dahi böyle anlayışsız girdiler görünce umudum iyice kırılıyor, sözüm herkese diil, bilen biliyor...

Bu insanlar devlet nedir, milliyetcilik nedir, devlet nasil olusmustur, sinirlar nasil cizilmistir, devletler neden birbirinden nefret eder? Bu sorularin cevabini bilmedikleri icin bu kadar rahat olume kosabiliyorlar.

Sosyal, ekonomik yaşam, yaşam tarzı, aile, değer yargıları, kişinin aldığı eğitimle ilgili bir durum. Kendim üzerinden düşünüyorum da; çocuğumu nasıl kaybedersem daha az üzülebilirim diye. İnsanların hayatını kurtarırsa, onurunu korumak için hayatından vazgeçerse, röntgen gibi bir cihaz bulup da kanserden ölürse... Buna benzer şeylerden hayatını kaybederse onunla gurur duyarım içim de bi nebze olsun soğumuş olur. Hepten iyi ki ölmüş diyemem ama gurur da duyarım. Şehitlik de bazı insanlarda aynı etkiyi yapıyor. Şehit=onurumuzu kurtaran kişi. Ölen ve gurur duyulan kişi canlı bomba değilse benim için bir adamın evladının acısını bu şekilde dindirmesinde bir sakınca yok.

Benim gormedigim bir degeri gorebilmis 75k takipci var,israf.

safi mb israfi

ya ben son zamanlarda bu muhafazakar ailelerin kanallarına takılıyorum. şimdi laik cehapelilik, ulusalcılık yapmak gibi olmasın ama çok komik geliyor bana. iç anadolulu muhafazakar aileler sabahtan akşama kadar "challenge" yapıyorlar, slime yapıyorlar falan. "ne var lan muhafazakar diye yapmıcaklar mı, terbiyesiz adam" diyorum kendi kendime ama diğer yandan garip geliyor biraz.

Memeleri az yukarı ittiren bir sütyen ile milyonu görür.

Bu da degil, benim aklimin almadigi sey bir legenin icine renkli camur koyup eliyle yoguruyor ve bunu videoya alip Youtube'a koyuyorlar, sonra insanlar bunu izliyor!!???
Bunu benim aklim almiyor, 3 milyon izlenme.. Yani adam kalkip legene camur koyup video cekmis buna mi sasirayim yoksa 3 milyon kisinin bunu izledigine mi? Hala inanasim gelmiyor, olamaz diyorum mumkun degil, insanlar bir legen dolusu renkli camur videosu izlemeye bu kadar duskun olamazlar.. Nasil bir aptallik caginda yasiyoruz anlamadim.
Tamam kimse atomu parcalamak zorunda degil, isteyen istedigi gibi vakit oldurur ama bu kadar siddetli aptalligi da elestiririm ben. Aptallik derim.

kitaplarımı saklarım. büyük sayılabilecek bir kitaplığım var. 1000'e yakın diyebilirim. ama birçok kitabı da atmak zorunda kaldım. üniversiteden memlekete dönerken koli koli kitap taşıyordum. bazen elemek zorunda kaldıklarım oldu tabii. hoşuma gitmeyen kitabı kütüphaneme sokmam. hediye bile olsa :) takıntılıyımdır. ama gel gör ki şu an kütüphaneme binlerce kilometre uzakta ikamet etmekteyim. yine kitaplarımı özledim yahu :(

Aralarında para destelerimi saklıyorum.

annem sağolsun çoğu kitabı daha bana okuyup okumadığımı bile sormadan eşe dosta dağıtıyor. hayır ben anlamıyorum yani kime veriyor, kim istiyor bu kadar kitabı? bizim sülalede/çevrede kitap okuyan insan sayısı azdır. karamazov kardeşler'i enişteme vermiş mesela, ben daha okuyordum onu. ya küçümsemek için demiyorum, özellikle çalışma azmine ve iş ahlakına çok saygı duyduğum iyi niyetli bir insandır, onun ötesinde cebime para koyup beni polonya'ya gönderecek kadar da şahane bir adamdır ama eniştem tam olarak "doblo'yu sattın mı enişte" sorusundaki eniştedir yani, üniforması aha şudur: img-s2.onedio.com

bu yüzden hayatımın hiçbir döneminde kitap saklama gibi bir derdim olmadı, en "olmaz" dediğim adamlar gelip bana sormadan annemden kitabı istedi ve alıp gitti. sanırım annem de "al al okumasın pezevenk" deyip eline geçeni veriyo zaten. ben böyle bi şey görmedim. yine sinirlendim bak gelsin de kavga edeyim

elimde sevdiğim az kitap var toplasan 50 var yok. kindle aldığımdan beri de saklamıyorum doğal olarak. ileride göçebe yaşama hayalim var minimalizme de sardım bu nedenle özel olmadıkça kitap tutmuyor, kindledan okuyup geçiyorum.

ilköğretim dönemi kitaplarımın hepsini, lise kitaplarımın çoğunu okullara, kuzenlere falan dağıttım. Evde 1000'den fazla kitap var sanırım şimdi, bir kısmını kolileyip kaldırdım çünkü sürekli yeni kitaplara yer açmaya çalışıyorum.
Bu kitapları artık ne satarım ne dağıtırım, koleksiyona döktüm işi.

Ben hepsini kutuphaneye bagisladim zamaninda. Simdi tekrar biriktiriyorum. Yine bagislarim 3-5 yil sonra. Dunya klasikleriniz falan varsa odunc alabilirim . ayni sekilde iade ederim...

ben de şuan kendi kütüphanemi oluşturmaya çalışıyorum,tam da senin gibi düşünerek. validenin örtmen olup kitap biriktirmesinden alışkanım,bir de ben yapayım. fazla gelirse veya istemediğim kitaplar olursa bağışlarım.

saklıyorum, şimdi ev ancak küçük bi kitaplık alacak boyutta olduğu için bi yerden sonra memlekete götürüyorum, belli başlı şeyler kendi kitaplığımda ama bi gün biraz daha büyük bi ev olunca kütüphaneyi yapcam. ayrıca bence de çocuğa kalması çok güzel, bana babamdan kaldı bi kütüphane mesela çok kıymet veriyorum, ama bizler belki de kitap okuyan son nesil olcaz onu da düşün ve elinden çıkarmak istersen de bağışla, annem bazen "her yer kitap bunaldım" deyip kendi kitaplarını kütüphanelere ya da okullara bağışlıyor, o da okuduğum şeyi tutmak istemiyorum, bunun sonu yok kafasında, farklı bi düşünce ama mantıksız da değil.

Acımam atarım. Dışarıda bitirdiysem bir yerde bırakırım. Evde eşya biriktikçe ruhum daralıyor.

Bayram dönüşü karayoluyla olunca hepsini yanimda getirdim. Isyerimin karşısındaki liseye bagislayacagim.

Meslek gereği sürekli kitap alıyorum ve hem üniversitede hem de evdeki kitaplıklarımda saklıyorum. Kitap sayım sürekli artıyor dolayısıyla kitaplık sayım da. Ölmeye yakın bir kütüphaneye ya da üniversiteme bağışlarım herhalde. Bu mesleği yapmasam da yine saklardım ama çünkü evinde kütüphane olan çocuklar okurlar, araştırırlar buna inanırım. Bir dünya da çocuk kitabı var elimde.

Kütüphanem var yıllardır oluşturmakta olduğum. Çocuk yaparsam çocuklarıma kalır yoksa çok yaşlandığımda İsam'a falan bağışlarım herhalde

Değil

Kiraya verilen para havaya gidiyor gibi geliyor bana. Gelir düzenliyse kredi alıp ona ödeme yapmak daha mantıklı. Olabilir ama gereksizse mantıksız.

istanbul denen aptal yerde ben makul karşılayabilirim bunu şahsen. birincisi kiralar uçuk seviyelerde. ikincisi evlerin çoğu fazlasıyla eski ve depreme dayanıksız. bu yüzden, istanbul'da aylık gelirin önemli bir kısmının eve gitmesi eğer yüksek hayat standardı isteniyorsa tercihten ziyade zorunluluk.

ankara'da 4 bin lira maaş alıp 1600 kiraya versen "gerek var mı ki?" diye sorabilirim ama istanbul'da maaşın %40'ını eve vermek, hele ki benim gibi temiz banyo & mutfak düşkünü bir ev kuşuysan çok da absürt değil. tercih meselesi. ben olur diyorum. benim karşı olduğum ve anlamadığım şey en başta istanbul'da yaşamak.

Tek basina kalacaksan fazla.
Evli ciftse ve islere de yakinsa olabilir

Herkesin kendine göre tercihi, zevki olabilir, orası ayrı. Ancak %20 kuralı evrensel bir kavram; gelirinizin ortalama 5te birini konaklamaya ödemelisiniz. Yaşam standardınızı belirleyen önemli bir kuraldır.

Biz daha üst bir gelirle 2000 lira vermedik. Daha doğrusu ben istemedim zira bana da kiraya verilen para havaya veriliyormuş gibi geliyor. O yüzden de evim 2+1 değil 1+1. Tabii düzgün banyosu, mutfağı olan bir ev bulamazsam yine verirdim mecburen ama pek memnun olmazdım bu durumdan.

Ha merkezi bir yerde, ise yakın bir evse bu verilebilir.

Dediğim gibi insanların kriterlerine göre değişir secenek.

Neresi guzel degil panpa bilgi eksik

Cevabin ne olursa olsun evet. Tabii evli olmasaydim su an ohom hohom yengeniz gelmeden silerim herhalde bunu.

vücut iyiyse olur.

Nefes alıyor olacak mı?

Sonuçları beni bağlamayacaksa olabilir.

nefes almıyorsa da defibrilator vasıtasıyla neden olmasın?

3-4 bira sonra da güzel gelmeyecek kadar çirkinse yatmam.

güzel bulmadığımla yatarım, çirkin bulduğumla yatmam.

valla bende mi sorun var bilmiyorum ama ben güzel bulmadığım birinden tahrik olamıyorum, dolayısıyla doğru dürüst erekte de olamıyorum. yani olsam bile çok çabuk "behlül kaçar" diyor, "seks yaptım" denebilecek bir deneyim yaşayamıyorum. güzel bulursam da daha sevişmeden boşalıyorum zaten. iyi akşamlar.

O anki çekime, elektriğe, abazanlık durumuma* göre değişir.

baba jo denklemi çözmüş

Kadinlarimizi cirkin guzel diye ayarmayin yaptiginiz dupeduz irkcilik. Hitler'den hic farkiniz yok bu soylediklerinizle. Ben ayrim yapmam kardesim. Her kadinin sevismeye hakki vardir.

yakacakla ...keceğin kötüsü olmaz derler. guzel olmayabilir ama işvelidir dili tatlıdır teni guzel kokar vs vs

hayır.

yatmam, dürüstüm.

Güzel olmayabilir ama çekici bir yanı olmalı.

işe gideceğim birazdan beterin beteri var

yoo ne eziklencem ya. film izleyebilirim.

eziklenmiyorum da bu akşam bir şeyler yapabilsem güzel olurdu, aşırı bunaldım. hayatımda ilk kez ciddi ciddi anneme vurmaya niyetlendim sanırım bugün. yeterince sıkıntılıyım, bir de o üzerime geliyor sürekli. bıktım.

Stajımın ilk haftası bitti. Mutluyum ama gezemedim diye sıkıldım biraz. Şu anda yemek yiyorum, az sonra Game of Thrones izleyeceğim.

aynen öyle şu an :S

yarin sabah 8de ucagim var, planim erkenden uyumak.

Dizim sakat, evde takılayım dedim, şarap aldım, yanına bir şeyler de aldım. Bi hevesle şaraba uzandım, evde tirbüşon yok! Vidayla açmayı denedim, evdeki bütün vidalar kısa, mantar dağıldı şimdi hüzünle bakışıyoruz şarapla :(

yemegi eritip denize girmek niyetim

Rakı, sanat müziği, internet... Güzel böyle...

evde oturmanın neresi eziklik anlamıyorum. işten çıkıp dışarıda yorgun bitkin dolanacağıma oturur witcher 3 kasarım.

midem bulanıyo biraz, uzanıyorum daha doğrusu kafamı kaldıramıyorum pek.
bir şeyler izlerim, buralarda takılırım falan.